Moeder Samantha probeert Shayquan (8) aan zijn huiswerk te krijgen.Beeld Maaike Bos

Tv-columnMaaike Bos

‘Een huis vol in quarantaine’: grote gezinnen vol klein geneuzel

Eén aflevering ‘Een huis vol in quarantaine’ zien is niet genoeg; het vergt context om die dagelijkse NPO1-soap over grote gezinnen te waarderen. Anders zie je alleen maar hoe moeder Taila Buddenbruck (41) haar elf kinderen commandeert, hoe Samantha Baumgard (49) op de bank zit met zes van haar dertien kinderen, en hoe Johan en Janneke Jelies met hun zeven dochters en ene zoon twee verjaardagen tegelijk vieren.

Details, details, details. De verhalen zijn zo particulier dat ze bijna saai zijn. Maar kennelijk spreken die grote gezinnen bij veel mensen tot de verbeelding. Het KRO-NCRV-programma ‘Een huis vol’ heeft zo’n 800.000 tot bijna een miljoen vaste kijkers, en registreert al sinds december 2011 hoe die mensen met hun poel aan kinderen leven.

Dit seizoen komt daar vanwege corona in maart en april de dimensie van quarantaine en thuisonderwijs bij, vandaar de titelextensie. Hoe kwamen zij die tijd door?

Janneke heeft ze allemaal geordend aan tafel zitten. Bij Thaila en Rob Buddenbruck struinen de elf baby’s, peuters, kleuters, pubers en volwassen kinderen overal rond en blaffen elkaar af, het lijkt daar een stuk minder onder controle.

‘Ze zijn aan het stelen!’

“Rob! Ze zijn aan het stelen! Tompoucen!”, roept Thaila hard. Oef. Zoon Michel (20) en zijn vriendinnetje van 17 jaar verwachten trouwens ook al een kind. Die gaan gewoon in de kelder wonen. Alsof het aantal mensen in huis niet uitmaakt, dat is wel weer bijzonder.

In het kleurrijke gezin van Samantha en Eugene zit zoontje Shayquan (8) op de bank met zijn rekensommen en klaagt ‘dat zijn zus wél zelf mag bepalen of ze naar school gaat’. Dan legt mama uit dat die grote zus hbo doet. O ja, er wonen basisschoolkinderen in huis, maar ook een dochter van 29 jaar die zelf alweer een baby heeft, en alle leeftijden daartussen.

Vader Eugene (55) is een lieve goedzak die zelf de tondeuse pakt als de kappers dichtgaan. En als de kleintjes even buiten hun energie kwijt moeten, vormen die kinderen samen een heel basketbalteam zonder het samenscholingsverbod te schenden. Zo’n groot gezin mag druk zijn, hier zijn het vele handen die licht werk maken.

De dynamiek is fascinerend, maar het is mij te weinig reflectie

De dynamiek is fascinerend, maar het is mij allemaal te weinig reflectie. Ik word altijd een beetje simpel van die stapeling van kleine gebeurtenissen en huis-, tuin en keukengezwets. In het aankondigingsfilmpje was te zien dat Johan Jelies biologieles gaf door de kinderen mee te nemen naar de sloot om kikkervisjes te vangen. Een ideaalplaatje.

Zien we de scène in het echt, dan is het vooral gehannes met netjes, een kind dat wegloopt en een oudste dochter die kleefkruid op Johans rug plakt. Leren: ho maar. Hij zegt er gelukkig bij dat hij zo veel respect heeft voor leraren. “Ik krijg mijn eigen kinderen niet eens in het gelid.”

De echte meerwaarde van het programma zit hem in de demonstratie van het gegeven dat elk zieltje welkom is; ook bijvoorbeeld bij de helemaal niet-gelovige Nadine Quadackers en wijlen haar partner Michel. Kinderen zijn niet druk, nee: “Er is altijd leven, gezelligheid, plezier in huis. Het is echt als een warme deken, je hele leven door”, legde Johan vorige week vrijdag bij ‘Op1’ uit. Een kind dat zijn vader zo over zich hoort spreken, heeft pas een goede basis.

Vijf keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden