Opinie

Een hoog oeioei-gehalte en andere flauwe grappen

'Het is een zware dag op aarde, alles wordt zwart meneer, ik vraag me af wat is de waarde, van altijd maar meer, meer, meer.' Dolf Jansen heeft een eigen refrein gemaakt in het lied van Loudon Wainwright, 'It's a Hard Day on the Planet'. Een nummer dat Wainwright vijftien jaar geleden schreef, maar dat nog steeds actueel is. Het geeft aan dat Lebbis en Jansen zich tussen de grappen door zorgen maken. Er is veel gebeurd in 2004 en zelfs deze doorgewinterde cabaretiers weten af en toe niet goed wat ze ervan moeten vinden. Als ze een grapje maken dat een hoog oeioei-gehalte heeft - duidelijk hoorbaar vanuit de zaal - heffen ze hun handen en zeggen: 'Dat is het vrije woord.' Alsof ze ermee willen zeggen: wij hebben het niet bedacht, maar het is wel handig om ons achter te verschuilen. Hans Sibbel (Lebbis) pleit ervoor om het slim aan te pakken, er een beetje omheen te praten zodat wél duidelijk wordt wat je bedoelt maar je er níét op gepakt kunt worden. Dolf Jansen is toch meer van recht voor zijn raap zeggen waar het op staat. Totdat het over de profeet Mohammed gaat en er een moslim in de zaal blijkt te zitten, dan mag Lebbis het woord doen. Graag zelfs.

Rinske Wels

Het is de 17de Oudejaarsconférence van Lebbis & Jansen en de tweede keer dat zij op 31 december het jaar voor het Nederlandse volk op televisie mogen afsluiten. Maar het lijkt wel of er iets ontbreekt tussen de heren. Alsof ze nog niet lekker op elkaar ingespeeld zijn. Even speculeren: normaal gesproken staan Lebbis & Jansen door het jaar heen met elkaar op het podium. Ze maken dan aan de lopende band grappen, geen avond is hetzelfde, de actualiteit van de dag levert genoeg stof op voor een paar nieuwe grappen. Maar nu zijn deze hogesnelheidscabaretiers met soloprogramma's op pad geweest. En dat maakt misschien dat het op het toneel nog wat stroef verloopt. Hans Sibbel is op zijn best als hij echt kwaad is. Dan ziet hij sterretjes en is hij niet meer te stuiten. Hij krijgt er nu minder ruimte voor dan ooit, en als hij dan zijn gang kan gaan, gaat het over Chinese vrouwen die plat van voor en plat van achteren zijn. Toch niet echt iets om wakker van te liggen, lijkt me. Dolf Jansen is op zijn best als hij een beetje associatief en al vragen aan zichzelf stellend tot zijn punt komt, maar ook daar komt hij nauwelijks aan toe. Dan maar een reeks over elkaar tuimelende grappen over het huwelijk van Mabel en Friso, André Kuiper in de ruimte met zijn rucola-experiment en de leraar die werd neergestoken op een dovenschool. De ontsteking in de voet van Balkenende is een mini-aanslag door een 'zelfmoordlikdoorn'. Daar tegenover staan helaas behoorlijk wat flauwe en voor de hand liggende grappen over Rachel Hazes, Hans Kraaij jr. en natuurlijk de Tokkies.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden