null Beeld

RecensieTheater

Echte schapen in een bevreemdend ‘open kunstwerk’

Sheep Song
door FC Bergman
ITA Amsterdam, hollandfestival.nl
★★★★

Er staan schapen op het toneel. Dieren die je niet in een keurige schouwburg verwacht tijdens het Holland Festival. Schapen die wat angstig heen en weer lopen, uitglijden zelfs. Levende dieren op een podium, wonderlijk dat ze ermee wegkomen. En dan dat ene schaap ertussen. Heel stilletjes. Met net zo’n lief hoofd als de rest, maar wat groter, een groter lijf ook bij nader inzien. Een schaap dat langzaam overeind komt en de wereld in trippelt.

Sheep song van FC Bergman is een wonderlijk, wat somber stuk over een schaap dat mens wordt – voor zover dat lukt.

FC Bergman is op hun beurt een wonderlijk ensemble met een aantal kernleden en wisselende gastspelers. ‘Open kunstwerken’ zeggen ze te maken. Zonder uitzondering indrukwekkende producties met veel details en gekke associaties, met altijd terugkerende christelijke elementen, met glittersneeuw, met rook, vol overgave.

Mensenwereld

Voor Sheep Song begonnen deze kunstenaars bij een middeleeuwse fabel. Ze wilden onderzoeken of zo’n moralistisch verhaal ook in deze tijd nog zou werken. Fabels zijn verhalen met sprekende dieren en hoewel dit schaap niet praat, is hij ontegenzeggelijk de hoofdrolspeler. Vol verwondering loopt hij door die mensenwereld, maar lang gaat dat niet goed. Hij paart (heeft seks?) met een vrouw gekleed in haar eigen lange haren en zij baart vervolgens een soort Eraserhead horror-huilbaby, die geproduceerd lijkt in de gruwelstal van cineast David Lynch. De vrouw sterft, de baby huilt. Wat is de les? In fabels zijn ze meestal makkelijk te vatten, hier moet de toeschouwer het doen met een orgasme aan beelden. Nare beelden meestal: de huilbaby wordt uiteindelijk gesmoord door het lijf van een vrouw met een blinddoek om. Echt gesmoord dus, dood. Geef hem eten, dacht ik tijdens het kijken, loop er niet zo hulpeloos mee rond.

Op het podium is een lopende band gebouwd, waardoor het schaap door de tijd kan wandelen, en steeds nieuwe mensen op zijn pad vindt. Daar gaat hij, met zijn dode baby in een pot onder zijn poot. De stappen van zijn hoefjes worden begeleid door de indringende soundscape ontworpen door Senjan Janssen, verdiept door het spel van Frederik Leroux, een banjospeler die als een ware middeleeuwse troubadour links op het toneel zit.

Nergens welkom

Het arme schaap blijft maar dwalen, vindt nergens rust. Misschien was het ontroerender geweest als hij wel even liefde had meegemaakt: de suggestie van thuiskomen en dán weer vertrekken, in plaats van immer onderweg en nergens echt welkom. Nu stroomt Sheep Song zonder adempauze voorbij. Een puzzel vol verwijzingen, met een masturberende Italiaanse handpop, enge dokters, een zee vol bloemen en nog heel veel meer. Genoeg om anderhalf uur met open mond naar te kijken. Alleen al om dat begin met die bange schaapjes. Er is zelfs een herdershond. Maar die hoedt helemaal niemand.

Sheep Song is nog te zien t/m 17 juni. 17 juni wordt een livestream van de voorstelling uitgezonden. ITA Amsterdam, hollandfestival.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden