Nina Jurna in Zomergasten. Beeld Vpro

Tv-column Renate van der Bas

Echt spannend wilde Zomergasten met Nina Jurna niet worden

Zomergasten met correspondent Latijns-Amerikacorrespondent Nina Jurna: bij tijd en wijle zagen we absoluut boeiende fragmenten, maar een echt spannend tweegesprek werd het niet. Het leek lange tijd op een gewone thema-avond over zuidelijk Amerika, waarbij interessante aspecten uit het leven van Jurna zelf pas in tweede instantie aan bod kwamen. De vraag is of een drie uur durend programma in deze vorm kan overleven.

Abbring had weinig te bediscussiëren met haar gast en volgde keurig de thema’s die Jurna te berde wilde brengen. En die had vrijwel louter politiek beladen, sombere fragmenten gekozen, met weinig humor, muziek of persoonlijk jeugdsentiment. Slechts een enkele keer kon je hart opengaan voor Latijns-Amerika en voelde je iets van fascinatie. Zo zagen we halverwege een ongelooflijk subtiel dansende Gabriel García Márquez. Kippevel. En op het eind zong en speelde João Gilberto een van de subtielste bossanova’s.

Maar de focus lag op de probleemkant van het Midden- en Zuid-Amerikaanse continent. De humanitaire noodsituatie in Venezuela, de trieste erfenis van dictator Pinochet in Chili, de rassen- en klassenproblemen in Brazilië. Allemaal grote, maar bekende trieste thema’s, die ieder normaal denkend mens zullen doen hoofdschudden. Misschien de ideale televisieavond voor Jurna zelf, maar we zagen per saldo weinig echt nieuwe of verrassende beelden. Waarbij wel Jurna’s opmerking blijft hangen, dat het geteisterde Venezuela via de ABC-eilanden ons buurland is en dat Nederland veel meer betrokkenheid zou moeten tonen: een terechte gedachte.

Googelen

Net als vorige week in de aflevering met Hanna Bervoets begreep ik niet dat het zo lang duurde voordat de Zomergast zelf goed werd gepresenteerd. Het helpt enorm om iemands persoonlijke drijfveren te kennen wanneer je moet begrijpen waarom hij of zij je bepaalde dingen laat zien. Na een uur merkte ik dat ik al kijkend Nina Jurna maar eens begon te googelen: ik had meer achtergrondinformatie nodig om geïnteresseerd te blijven. Ik was verrast te lezen dat ze lang in Suriname had gewoond: haar eigen geschiedenis was toen nog helemaal niet ter sprake geweest in het programma.

En dat terwijl ze als journalist zelf vooral van de menselijke verhalen is, zo hoorden we. Maar we leerden weinig over de manier waarop ze zelf leeft in Rio de Janeiro, hoe haar werkweek eruitziet, haar sociale leven, anekdotes, welke problemen ze tegenkomt in haar dagelijks praktijk.

Pas rond kwart voor tien kwam het grote thema uit haar persoonlijk leven aan bod: als geadopteerd kind is ze als jong volwassene een zoektocht gestart om te ontdekken wat haar voorgeschiedenis is, wie haar biologische ouders zijn. Haar moeder bleek Surinaams, wat voor Jurna verklaart waarom ze zich zo thuis voelt in Zuid-Amerika.

Nina Jurna maakte zeer goed duidelijk hoe belangrijk het kennen van je eigen geschiedenis is, wat een recht dat zelfs zou moeten zijn. Zo heeft ze jaren geprobeerd zekerheid te krijgen dat haar vermoedelijke vader ook écht haar vader is. Bij dit verhaal zag je Abbring een ander mens worden. Soms voelt het alsof de interviewster zó goed is voorbereid dat ze vergeet dat wij als kijkers dat niet zijn. Maar toen Nina Jurna over de ontmoeting met haar vader vertelde - een Palestijn, die als medisch student naar Nederland kwam, volgende week gaat Jurna haar familie in het Midden-Oosten ontmoeten - hoorde Abbring allerlei details blijkbaar voor de eerste keer en bedelde ze haast om meer. Het zij haar vergeven, het was ook een spannend verhaal.

Al met al was Jurna’s keuzefilm na afloop er eentje om tot in het holst van de nacht helemaal af te kijken: ‘Central do Brasil’, een ontroerende Braziliaanse noodlotvertelling over menselijke veerkracht en liefde in barre tijden. Met een thema dat Jurna na aan het hart ligt: de zoektocht naar de verre vader. 

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie.

Lees ook de besprekingen van de vorige afleveringen van Zomergasten:

Aflevering 2

Abbring en Bervoets leken in ‘Zomergasten’ last te hebben van een rare angst voor clichés.

Aflevering 1

Na drie kwartier met John van den Heuvel was het duidelijk: deze avond kan niet meer stuk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden