’Echt moet bijna te vies zijn om vast te pakken’

(Karin Luiten) Beeld
(Karin Luiten)

„Mijn naam klinkt Aziatisch, maar ik ben een geboren en getogen Friezin, vernoemd naar mijn twee beppes, Ali (voluit: Adelheid) en Anna. Vanwege het werk zijn we een jaar of vijftien geleden naar het midden van het land verhuisd en sindsdien mis ik mijn sûkerbôle!

Karin Luiten

Het woord bôle is Fries voor ’brood’. Niet te verwarren met ’bolle’ (stier), van het bekende Friese spreekwoord ’It is de boer al like folle oft de ko skyt of de bolle’. In de nette Hollandse versie: het maakt geen verschil of je door de kat of de hond gebeten wordt.

Hier in de buurt kan ik geen goed suikerbrood vinden – het smaakt veel meliger, niet zoals thuis. Bakkers proberen van alles met extra gember, dit of dat, poedersuiker in plaats van suikerparels, maar het is het allemaal niet.

Echt suikerbrood moet bijna te vies zijn om vast te pakken. Familie of vrienden die langskomen, nemen het altijd voor me mee. Liefst van bakker Van der Kloet uit Franeker, die heeft zulk ontzettend lekker klef suikerbrood!

Als ik bij mijn ouders of schoonouders ga logeren, beginnen we de ochtend altijd goed met suikerbrood en krentebrood. Of met healwize (niet goed wijze) bôle – dat zit tussen suikerbrood en krentenbrood in.

Ook heel bekend zijn oranjekoeken, waar niets oranjes aan is trouwens. Het is een soort gebak, en als ik een feestje geef, ga ik het speciaal in Friesland halen.

Ik heb heus niet elke dag heimwee, maar diep in m’n hart zou ik op een gegeven moment wel terug willen, vooral vanwege de taal. Ik praat nog steeds Fries, ook met mijn kinderen. Vooral als ik kwaad word, doe ik dat altijd in het Fries.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden