Interview

Duncan Laurence gaat als de grote onbekende naar het Eurovisie Songfestival

Duncan Laurence tijdens zijn eerste persmoment in HilversumBeeld EPA

Na een wekenlange stilte is de storm losgebarsten voor Duncan Laurence, de Nederlandse inzending voor het Songfestival. 

‘Duncan’, ‘Duncan hier’, ‘Duncan!’ Hij moet nog wennen aan al die flitsende camera’s. Nadat in januari bekend werd dat hij naar Israël afreist om Nederland te vertegenwoordigen tijdens het Songfestival, meed Duncan Laurence de pers wekenlang. Maar nu hij zijn zelf geschreven liedje ‘Arcade’ donderdagavond voor het eerst aan het publiek heeft laten horen, is het Eurovisiecircus pas echt begonnen voor de singer-songwriter.

Hij slaakt een diepe zucht. De 24-jarige zanger uit Hellevoetsluis, wiens echte naam Duncan de Moor luidt, is vrijdagmiddag zichtbaar blij dat hij niet langer op zijn tong hoeft te bijten. Gehuld in een suède jasje, spijkerbroek en witte sneakers, staat hij alle journalisten beurtelings te woord in een muziekstudio in Hilversum.

“Ik werd heel lekker wakker vanochtend”, zegt hij enthousiast. “De geheimzinnigheid rondom mijn nummer is verdwenen. Wat een ontlading.” Laurence is noemt de reacties ‘bizar’. “Arcade is op YouTube al bijna een half miljoen keer beluisterd en ik heb al even gescrold door de reacties onder de clip: enkel positief. Dat had ik niet durven dromen.”

Smachtend wachten

Ook de pers en de wedkantoren lijken overtuigd van Arcade. De bescheiden, bijna breekbare ballad wordt geprezen om haar eigentijdsheid en mooie tekst. Laurence schreef het nummer met een inmiddels verloren dierbare in gedachten, vertelt hij, die tot haar einde smachtend bleef wachten op haar grote liefde.

“Mensen vergelijken het met nummers van Coldplay, Imagine Dragons en José González. Dat ze mij in dat rijtje scharen vind ik heel tof. Zelf luister ik namelijk veel naar dat soort artiesten, naar – hoe noem je dat genre? – dreamy, cinematic pop, al ben ik een muzikale veelvraat. Het belangrijkste vind ik dat de tekst centraal staat.”

Ook de gevoelvolle zang van Laurence valt in binnen- en buitenland in de smaak. Na de bekendmaking van het lied staat de Nederlandse inzending op nummer twee bij de wedkantoren, enkel Sergey Lazarev uit Rusland moet Laurence voor zich dulden.

En dat terwijl Nederland voor het eerst sinds 2012 een artiest naar het Songfestival stuurt die zijn sporen in de muziekindustrie nog niet heeft verdiend. Met inzendingen als Anouk, Waylon en Douwe Bob werden de afgelopen jaren juist steeds grote namen ingezet. De keuze voor de jonge zanger, over wie weinig meer bekend is dan dat hij aan de rockacademie in Tilburg studeerde en in 2014 de halve finale van ‘The Voice of Holland’ bereikte, deed in januari menig wenkbrauw omhoog schieten.

“Ik ben nog onbekend, een jongen die hard aan de weg timmert om zijn verhalen te kunnen vertellen via muziek. Muziek maak ik sinds mijn derde. Het is een uitweg, een manier om me op een eigen en veilige manier te uiten. Met mijn nummers wil ik de essentie opzoeken en aansluiting met anderen vinden. Muziek is magisch.”

Arcade gaat over hoop

Hij verwijst naar Arcade. “Dat nummer is wie ik ben. Hoop, daar gaat het uiteindelijk over. In alle liedjes die ik geschreven heb sijpelt dat gevoel door. Het geeft me kippenvel te zien dat mensen zich in mijn nummer herkennen, dat het gesprekken op gang brengt, dat het mensen doet denken aan dierbaren of liefdes die zij zijn verloren. Dat is wat ik met mijn deelname wil bereiken: verbinding.”

Of hij een liefhebber is van het Songfestival? “Ik kijk elk jaar om nieuwe muzikale pareltjes te ontdekken. Mijn favorietje van verleden jaar was de Zweed Benjamin Ingrosso. Zijn Dance You Off is echt een te gek nummer, groovy en eigentijds. Zweden stuurt altijd goede mensen.”

“De inzendingen van dit jaar, mijn concurrentie dus, heb ik nog niet bekeken. Ik wil daar echt de tijd voor nemen, omdat ik denk dat de andere artiesten net als ik veel tijd en aandacht in hun liedjes hebben gestoken. Een van de komende zondagen zal ik met thee en popcorn op de bank ploffen om er echt van te genieten.”

Genieten, het is een woord dat vaak valt in het korte interview. “Alles wat me te wachten staat is natuurlijk bizar, maar genieten is wat ik me heb voorgenomen. Elke stap wil ik bewust zetten. En ik ben zo blij dat ik deze kans heb gekregen, en dat gevoel vervaagt alle zorgen. Ik verheug me.”

Het Eurovisiesongfestival wordt dit jaar voor de 64ste keer gehouden. Laurence komt uit in de tweede halve finale op 16 mei. De grote finale volgt twee dagen later.

Lees ook:

De talloze gekkigheden van het Songfestival

Het Eurovisie Songfestival is niet zoals andere muziekfestivals. Wist u bijvoorbeeld dat de massaal aanwezige pers - zo’n tweeduizend journalisten - op het moment suprême niet eens in de zaal zelf mogen zitten? Het zijn er zoveel, ze zouden het merken in de kaartverkoop.

Voor een kritische houding is op het Eurovisie Songfestival maar weinig plaats

Achter me in de pershal draait een collega zich woedend om. Rood aangelopen sist hij me toe: “Dat is omdat dit technisch perfect is!” Ik had me zojuist hardop durven afvragen wat die opera-kitsch uit Estland in vredesnaam te zoeken heeft op het Eurovisie Songfestival

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden