Review

Duizelingwekkende zoektocht naar de waarheid in Cannes

Belinda van de Graaf

cannes – Nu de zon met volle kracht is doorgebroken aan de Côte d’Azur, loopt het Filmfestival van Cannes ten einde. Vanavond wordt in het festivalpaleis de Gouden Palm uitgereikt. De New Yorkse scenarioschrijver Charlie Kaufman is met zijn fascinerende speelfilmdebuut ’Synedoche, New York’ een kanshebber.

Er werd afgelopen week tevreden geapplaudiseerd bij ’Adoration’ van de Canadees Atom Egoyan. Het gaat om een vrij ingenieus geconstrueerd drama rond een schooljongen die de opdracht krijgt een nieuwsbericht te vertalen over een zwangere vrouw die in Israël arriveert met een bom in haar tas. Die bom is daar door haar echtgenoot in gestopt. Als de tiener begint te fantaseren over zijn eigen rol in het verhaal – hij beeldt zich in dat hij het kind is van het overleden echtpaar – begint ook Egoyans fraaie spel met feit en fictie, en een duizelingwekkende zoektocht naar de waarheid, een thema dat gedurende het festival overal opdook.

We hadden Steven Soderbergh, die in zijn vierenhalf uur durende en zeer langdradige Che Guevara-portret ’Che’ op zoek ging naar de waarheid achter de Argentijnse revolutionair en zijn jungletroepen. Beter ontvangen werd ’Il Divo’, waarin de Italiaanse regisseur Paolo Sorrentino aan de hand van een portret van de Italiaanse politicus Giulio Andreotti, de ingewikkelde politieke gebeurtenissen in de Italiaanse jaren zeventig en tachtig uit de doeken deed – de periode van de terroristische Rode Brigades. Sorrentino presenteerde zich met deze film als een van de meest in het oog springende Italiaanse regisseurs van dit moment, een flamboyant stilist die van de inmiddels 89-jarige Andreotti een kostelijk komisch karakter heeft weten te maken, en tevens een moloch in Sokoerov-stijl.

Om echt goed vat te krijgen op de dialoogrijke film (in Cannes altijd een vermoeiende aangelegenheid: Italiaanse teksten, Franse ondertitels en Engelse ’onder-ondertitels’) zal een goede Nederlandse vertaling een vereiste zijn als de film straks in Nederland wordt gedistribueerd.

En zo hadden veel internationale festivalgangers ook best moeite om gisteren het eveneens zeer dialoogrijke en ingewikkeld geconstrueerde ’Synedoche, New York’ helemaal te begrijpen. De film draait om een New Yorkse theaterregisseur die kort gezegd à la Woody Allen worstelt met de liefde en het leven. Philip Seymour Hoffman geeft hem eerst komisch en daarna tragisch gestalte. Het is nog even de vraag of die tweedeling helemaal werkt, maar Hoffman is als tragische ’loser’ wel weer briljant. Hij zou wel eens hoge ogen kunnen gooien vanavond. De rol van Samantha Morton is in de film waarschijnlijk niet groot genoeg voor een prijs, maar gelukkig straalt de Engelse actrice weer na een zwaar ongeval en tijdelijke afwezigheid van het witte doek. Ze draagt een jurk met rode kersjes.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden