Doris Day (1922-2019) was toch niet helemaal ‘the girl next door’

Doris Day in de film With Six You Get Eggroll uit 1968. Beeld ANP Kippa

Maandagochtend overleed actrice Doris Day op 97-jarige leeftijd.

‘The girl next door’ werd Doris Day ook wel genoemd, de Amerikaanse actrice die in de jaren vijftig en zestig uitgroeide tot wereldster dankzij internationale hits en een serie succesvolle Hollywoodfilms. Ze overleed maandagochtend in de vroege uren in Californië. De Doris Day Animal Foundation liet in een verklaring weten dat de actrice tot voor kort opvallend gezond was voor haar leeftijd, maar dat ze onlangs een ernstige longontsteking had opgelopen.

Day werd in 1922 geboren als Doris Mary Ann von Kappelhoff maar toen ze eenmaal als zangeres aan de slag ging, bleek die naam publicitair gezien niet handig. Ze werd door een toenmalige bandleider Doris Day gedoopt, naar een van haar liedjes; ‘Day after Day’. Een ander liedje, ‘Sentimental Journey’, werd aan het eind van WOII een grote hit als ballade voor terugkerende militairen. In totaal zou ze meer dan zeshonderd liedjes en zo’n dertig albums maken.

Haar fluwelen stem bracht haar roem als muzikant maar het waren haar platinablonde haren en knappe gezicht die haar in 1948 in Hollywood deden belanden. Toen ze acteerlessen nam voor haar film Romance on the High Sees, zei regisseur Michael Curtiz dat ze daar meteen mee moest stoppen: zoveel natuurlijk talent had ze, vertelde ze later aan haar biograaf Hotchner. Met films als Calamity Jane, Pillow Talk en Love Me or Leave Me kreeg Day een internationale bekendheid als actrice. Je zou haar zelfs een pionier in het genre van de romantische komedie kunnen noemen. Maar ze bleef ook zingen: in 1956 won ze voor ‘Que Sera Sera’ een Oscar voor Best Original Song toen ze het nummer in Hitchcocks The Man Who Knew Too Much opvoerde. Later zou dat ook het vaste nummer van de sitcom The Doris Day Show worden.

Beroerde rollen

Hoewel Day nog steeds wordt beschouwd als een van de grootste internationale sterren, raakte haar carrière eind jaren zestig in het slop. Dat kwam niet alleen door de beroerde rollen die haar toenmalige echtgenoot en producent Martin Melcher voor haar selecteerde. Met de opkomst van de tegencultuur wilde het publiek inmiddels weleens wat anders zien dan de ideale schoondochter-rollen waar Day de voorkeur aan gaf.

Day werd door sommige feministen bekritiseerd omdat ze een onrealistisch vrouwbeeld zou creëren, maar in de jaren zeventig kwam daar al een correctie op. Wie beter keek, moest erkennen dat de actrice zelfs in de jaren vijftig al rollen speelde waarin het personage een zelfstandige werkende vrouw was die voor haar eigen mening opkwam.

Door schulden zocht ze eind jaren zestig haar heil bij televisie. Ze had ook daar succes met The Doris Day Show maar weigerde de serie vijf jaar later te vernieuwen. De haast die bij het maken van tv kwam kijken, stoorde haar. Day zette zich sinds 1971 in voor de opvang van verwaarloosde dieren en streed voor dierenrechten en dierenwelzijn, maar trad de laatste dertig jaar niet meer in de openbaarheid. “Ik heb een volmaakt verrot leven gehad”, zei ze tegen haar biograaf.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden