Boekrecensie Jeugdboek

Dolf Verroen schrijft semi-autobiografisch over coming-out in de jaren veertig

Dolf Verroen (90) schrijft semi-autobiografisch over coming-out in de jaren veertig.

De eenvoudige omslagtekening van Charlotte Dematons verbeeldt sterk de eenzame worsteling waar dit semi-autobiografische boek over gaat. Een onzeker ogende jongen staat helder verlicht in een kale, donkerblauwe omgeving: rug tegen de muur, licht blozende wangen, voeten naar binnen gedraaid, een arm schuchter opgetrokken.

“Natuurlijk wist ik dat ik homo was, maar ik durfde er met niemand over te praten”, valt Dolf Verroen (90) met de deur in huis. Die eerste regel is kenmerkend voor de directe toon waarop Victor (13) zijn verhaal doet. Toch blijft er door de korte zinnen en afgepaste hoofdstukken genoeg interpretatieruimte voor de lezer over.

Het is 1947, “twee jaar na de oorlog en alles begon een beetje normaal te worden”. Behalve in de binnenwereld van dromer Victor. Hij is anders dan andere jongens en vreest dat mensen dat aan hem zien. “Ik liep een beetje nuffig, alsof ik een meisje was dat wilde laten zien hoe mooi ze eruitzag.”

Terwijl we meemaken hoe Victor naar school gaat, er een klasgenoot overlijdt en hij zich voorbereidt op het huwelijksjubileum van zijn ouders – dat alles levert een heel aardig tijdsbeeld op – ontluikt zijn seksualiteit.

Nooit meer loslaten

Verroen beschrijft aandoenlijk hoe Victors hart ‘steigert’ als hij de blote borst van een knappe jongen ziet en hij droomt over klasgenoot Tinus: “Hij keek naar me alsof hij iets moois zag (…) Ik wilde hem strelen, vasthouden en nooit meer loslaten.” Zelfs het been van zijn oom dat hem onder tafel aanraakt maakt iets bij hem los - dat die man dat bewust doet en er ‘verliefd’ bij kijkt, komt uit de lucht vallen.

Victor voelt ook op andere vlakken dat hij niet voldoet aan de verwachtingen. Zijn vader wil graag dat hij naar het gymnasium gaat, maar Victor krijgt het niet voor elkaar om hard te studeren. “Ik had eigenlijk geen recht om er te zijn”, concludeert hij in een aangrijpende, nachtelijke overdenking. “Ik moest wat gaan doen (…) alles wat andere jongens ook deden. Ik was toch niet abnormaal?”

Zo portretteert Verroen eerlijk en met veel inlevingsvermogen een puber, die niet weet wat hij met zichzelf en de wereld aan moet. Victors coming-out bevrijdt hem uiteindelijk maar ten dele uit die positie. “Zo erg is het misschien niet”, zegt zijn moeder. “Niemand ziet het tenslotte.”

Oordeel: aandoenlijk, direct verslag van ontluikende seksualiteit

Dolf Verroen
Niemand ziet het
Ill. Charlotte Dematons. Leopold; 108 blz. € 14,99. Vanaf 12 jaar

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden