Opinie

Dolende ridder Don Quichot gaat alle grenzen te lijf met zijn verbeelding als wapen

’Don Quichot en zijnen ijzeren wil’, familievoorstelling van Theater Artemis, is te zien: 9/3 in Oss, 11/3 in Waalwijk, 18/3 in Breda, 21/3 in Etten-Leur, 23/3 in Utrecht. Tournee t/m 13/5. Info: 073-6123223 of www.artemis.nl

Don Quichot heeft een ijzeren wil. Hij is niet alleen de romantische held die tegen windmolens vecht, hij is ook drammerig. Hij wil alles! In de voorstelling ’Don Quichot en zijnen ijzeren wil’ zet regisseur Floor Huygen hem te kijk als een man die zijn grenzen niet kent. Hij koeioneert zijn knecht Sancho Panza en dringt zich op aan zijn geliefde Dulcinea.

Maar met acteur Bert Luppes in de hoofdrol vergeef je het hem allemaal. Met zijn sjofele kleding, pluizige baard en veel te grote zwaard, ziet hij eruit als een schilderachtige zwerver die met zijn verbeelding op de loop gaat. Het stoere verhaal over de tovenaar die zijn schone Dulcinea gevangenhoudt of de gevaarlijke leeuw waar hij tegen vecht: hij verzint het waar je bij staat. Maar je gelooft hem, omdat hij er zelf onvoorwaardelijk in gelooft. Als Dulcinea zingend met een troep musici door de zaal danst, zindert Don Quichot van liefde. Ze kust hen vrolijk op de mond en de held valt in aanbidding op zijn knieën. Luppes speelt een aandoenlijke romanticus.

Het beroemde boek van Cervantes beweegt zich in het spanningsveld tussen fantasie en realiteit. Theater Artemis doet hier met de theaterbewerking van Jeroen Olyslaegers nog een flinke schep bovenop. Met personages die ieder in een eigen, fictieve wereld leven. In een glazen huisje op het toneel zit de schrijver Cervantes en hij worstelt met de monsters in zijn hoofd. Een van die monsters baant zich een weg naar buiten en verslindt de ridderboeken in de boekenkast van de schrijver. Tot hij het boek van Don Quichot vindt en zelf Don Quichot wordt. De dienstmeid van Cervantes stapt in de rol van Dulcinea, maar als zij genoeg heeft van die rol gaat zij gewoon een eigen weg. Zo lopen fantasie, waanzin en werkelijkheid dwars door elkaar heen. Tot een carnavaleske stoet in bonte verkleedkleren over het toneel trekt. De feestgangers zetten hun maskers af en tijdens een picknick op het toneel houden zij de ontredderde Don Quichot een spiegel voor.

Al halen al die lagen in het verhaal de vaart soms uit de voorstelling, ’Don Quichot en zijnen ijzeren wil’ doet een frisse, eigentijdse wind door het boek waaien. Met een groep vrolijke musici op blaasinstrumenten, kleurrijke personages en een verwijzing naar het carnavalsfeest beneden de rivieren is Don Quichot springlevend. Aan het slot doet de dolende ridder een computerspelletje, net als een kind blijft hij op zoek naar een wereld waarin hij de held kan spelen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden