Margriet van der Linden praat, de gasten luisteren.Beeld KRO-NCRV

Tv-columnMaaike Bos

Doemdenken bij ‘M’ met een praatgrage Margriet, het is nog even wennen

Ze snapt dat er voor haar geen rode loper ligt na de verstilde finale van dat rode programma, maar Margriet van der Linden moet nog opwarmen. Wennen. De juiste mix zoeken tussen corona en troost, tussen praten en luisteren. Tja, ‘M’ was maandag gewoon nog niet goed.

Ik geef het haar te doen. Ze zit in de voorbereiding niet tussen frisse redacteuren op een redactie vol kruisbestuiving van ideeën - de online groepscommunicatie heeft ook beperkingen. Ze moet de energie uit haar tenen halen, en tegelijk niet op haar tenen lopen in de voetsporen van Matthijs. En met ‘Jinek’ en ‘Op1’ in het veld trekt zij qua gasten waarschijnlijk aan het kortste eind. Ik heb begrip, en hoop dat ze in haar rol zal groeien.

Maar. Ze luistert niet goed. Laat haar gasten niet uitspreken. Ze praat zelf te veel en ze laat te weinig gebeuren. Zo stijgt zo’n gesprek nooit boven zichzelf uit.

Daarbij snapte ik de keuze van gasten niet maandag. In de studio waren Bas Heijne (NRC-publicist), Rosanne Hertzberger (NRC-columnist en microbioloog) en Eelco Bosch van Rosenthal (‘Nieuwsuur’) voor een gesprek over politiek en leiderschap. Drie journalist-columnisten. Heijne kan knap vanuit helikopterview beschouwen, Hertzberger zit in de levende minideeltjes en oud-Amerikacorrespondent Bosch van Rosenthal weet hoe brandhaard de Verenigde Staten er aan toe is. 

Maar journalisten en columnisten zijn verhalenvertellers, geen experts met hun voeten in het veld. Microbioloog Hertzberger op zich wel, maar zij wees Van der Linden er fijntjes op dat zij geen medisch microbioloog is, meer biotechnoloog van de Delftse tak, bezig met nieuwe toepassingen. Zij kan niet de nu prangende vragen over microbiologie beantwoorden, diskwalificeerde ze zichzelf.

Ze weten het niet, daar aan tafel, ondanks de scherp kijkende Margriet

Zo werd dit een breed uitwaaierend gesprek zonder harde kennis of concrete ervaring. Heijne, goed in het analyseren van onbehagen, benadrukte dat niemand weet hoe dit loopt, en dat niet bespreekbaar is hoeveel doden men wil toestaan om de economie te redden. Bovendien signaleerde hij onvrede over het coronalied van de BN’ers, gezongen vanuit die riante huizen. “Mensen zijn boos op het BN’erschap dat nu de aandacht zoekt, terwijl die verschuift naar de zorg.”

Margriet van der Linden en de journalist-columnisten spreken over de corona-epidemie.Beeld KRO-NCRV

En er verschuift wel meer, ging het gesprek. Wie neemt straks het voortouw in de wereld? “Deze crisis is niet weg te kopen, onderhandelen of bombarderen”, noemde Bosch van Rosenthal de onmacht van Trump. Hij somde op: dertig miljoen onverzekerden, vele gesloten regioziekenhuizen, gemakkelijk ontslagbeleid waardoor men ziek doorwerkt en hij concludeerde: “Fundamentele vragen over de inrichting van de samenleving spelen daar veel sterker dan hier”.

Kortom, ze weten het niet, daar aan tafel, ondanks de scherp kijkende Margriet. En dat biedt houvast noch troost, zoals ‘M’ in navolging van ‘DWDD’ wilde brengen. In crisistijd zijn mensen met veel kleinere vragen bezig om weer grip op hun leven te krijgen. Kijk maar naar Beau van Erven Dorens’ nieuwe thuis-weekendprogramma ‘Beau blijft binnen’ (RTL4). Kleine kwesties zoals te veel snacken, niet bij een geliefde kunnen zijn en met de kinderen erbij je werk doen. Beau zoekt het kleine, concrete en bestelt bij zijn zoon nog maar een gin-tonic. Dáár ligt de glimlach en de troost.

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden