Review

Dj Paul en Dj Rob: helden voor de export

Als je ze maar beter leert kennen zijn het best goeie jongens, echte gabbers. Dj Paul en Dj Rob zullen door veel ouders gezien worden als diegenen die hun kinderen verpest hebben, eigenlijk zijn het helden voor de export.

Harm Oving

Zij hebben de gabberhouse in dit land tot zulke grote hoogten opgestuwd dat deze muzieksoort ver over de grenzen populair werd. Volgens de achterflap was hardcore zoals deze muziek in Rotterdam werd genoemd 'de omvangrijkste muziekstroming van de jaren negentig'. ,,Op het hoogtepunt van haar bestaan telde de gabberbeweging in Nederland een half miljoen fans. Gabber was meer dan alleen muziek. Het was een verzamelplaats en levenstijl voor jongeren, met het kale hoofd als handelsmerk en met een eigen kledinglijn.'' Inmiddels is de gabbergedachte verdwenen, maar de muziek en de feesten zijn gebleven.

Zelf ken ik het fenomeen alleen via de voor mij stompzinnige muziek, maar het boekje was een prettige verrassing. Het is goedgeschreven, loopt als een trein en als u wat wilt weten van de housescene is dit boekje de beste manier om uw oren heel te houden. Ondanks al het gescharrel van de dj's met satanische symbolen en griezelfilmhelden uit de onderwereld als Freddy Krueger zijn het aardige jongens die vanuit een bepaald idee over muziek en de wereld hun werk doen. Hun gedachtenleven is sterk intuïtief, bestaat voornamelijk uit symbolen en losse associaties en verdraagt nauwelijks de omzetting in woorden, maar het gaat om meer dan hersenloos hossen. Dat is tegenwoordig wel anders.

Het boek opent met de beschrijving van een houseparty op 11 september 1994. Het regent, buiten staat een evangelist in hopeloze bekeringen en binnen zitten August de Loor en de hulpverleners van Safe House die de pillen testen. Want naast het trommelvliezenscheurende volume is de xtc-pil het tweede kenmerk van housemuziek. En niet alleen de hits zijn voor de export, ook de pillen. Inmiddels is Nederland de grootste producent ter wereld van deze synthetische drug, voor een drugslaboratorium hoeft je niet naar Colombia, Nederland staat er vol mee. De overheid is plannen aan het voorbereiden om het telen en de verkoop van Nederwied onder staatstoezicht te krijgen. In een klein land als het onze rest blijkbaar niets anders dan de geest te verruimen, de grenzen liggen vast en inpolderen doen we ook al niet meer. Maar gelukkig is het mevrouw Borst menens als het gaat om de sluiting van de laatste sigarettenfabriek in dit land. Tenminste iemand die aan onze gezondheid denkt.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden