null Beeld
Beeld

Tv-columnMaaike Bos

Dit zijn tv-programma’s waar je bij zo’n nieuwe lente hoopvol van wordt


De verkiezingsteevee is weggeëbd, en nu is het lente. Nieuwe tijden breken aan, nieuwe hoop ontluikt tussen de opkomende narcissen.

Man, wat gierden hoop en verlangen door me heen toen ik Matthijs gaat door van zaterdag terugkeek en Colin Benders en die geweldige Cato van Dijck (zangeres van My Baby) zag optreden. I Feel Love zong ze hoog en fel, met de opzwepende synthesizers van Colin Benders en de Sven Hammond Big Band er springend bij.

Als je dat hoort, besef je hoe weinig je doorgaans eigenlijk voelt in deze matte tijden. En dat muziek het laagje stof onmiddellijk van je hart kan afblazen. De cultuur ligt er voor dood bij, leve de cultuur. Dat belooft wat voor wanneer alles weer mag.

Cato van Dijck in Matthijs gaat door. Beeld npo
Cato van Dijck in Matthijs gaat door.Beeld npo

Hoop zag ik ook bij het nieuwe kinderprogramma Gewoon. Bloot. (NTR) zondag. Trouw schreef zaterdag al uitgebreid over het programma naar Deens model, waarin kinderen uit groep 7 en 8 alles mogen vragen aan mensen die daar in hun naakte lijf staan. Meteen was er weerstand: van ‘dit gaat veel te ver’ (Kees van der Staaij, SGP) tot ‘schurkt aan tegen pedofilie’ (Thierry Baudet, FvD).

Goed nadenken over blote lichamen

Nou, wat mijn weerstand oproept is de burgerlijke benepenheid waarmee alles wat normaal is, weggestopt moet worden, terwijl internet barst van het bloot. Dáár staat bloot juist gelijk aan seks - alleen hebben de heren op die sociale mediawereld geen invloed. Dan proberen ze maar een publieke omroep-programma van de buis te redeneren, nota bene terwijl ze zelf zo voor andere soorten vrijheden strijden (godsdienstvrijheid; individuele ‘coronavrijheid’). Over dit blote lichamenprogramma is juist goed nagedacht, en het vervult een belangrijke rol.

Eerst vraagt de innemende, geruststellende presentator Edson da Graça (Willem Wever) of iedereen zich er comfortabel bij voelt dat de vijf modellen straks hun badjas laten vallen. Ja hoor. “Iedereen is bloot, alleen doe je er iets overheen om het te bedekken”, zegt Aryen. De meeste kinderen zien hun ouders heus ook naakt. Dan stelt Da Graça een verrassende vraag: “Zien jullie je eigen lichaam wel eens?” Niet dat tienjarige kinderen al monsterend voor de spiegel staan, maar hier gaat het om. Hoe kijk je naar je eigen en andermans lichaam, en welke beelden vormen de meetlat? Hier zie je normale, niet-geïdealiseerde lichamen, draagt het programma uit. Met een buikje, korte piemel of litteken mag je er ook zijn.

Het is allemaal al preuts genoeg

Laten we wel beseffen: ons lichaam is niet alleen een karretje waarin we rijden, het is wie we zijn. En wie eigenwaarde heeft, kan ook anderen de ruimte geven, want die voelt zich niet in zijn eigen mogelijkheden bedreigd. Kortom: een betere samenleving begint bij je lijf, kun je zeggen.

De modellen gaan bijna uit de kleren in Gewoon. Bloot. Beeld npo
De modellen gaan bijna uit de kleren in Gewoon. Bloot.Beeld npo

Als ik dan kijk naar die vrolijke, oprechte en dappere presentator Edson da Graça en de vijf modellen ben ik trots dat er nog een greintje tegendraadsheid en openheid is in Nederland. Het is allemaal al zo preuts geworden de laatste decennia.

Net zo verrassend vond ik eigenlijk de Racisme Kennistest (BNNVara), die niets belerends had en juist onthulde dat iederéén vooroordelen heeft, vaak onbewust. Ook hier klonk weer de roep om rolmodellen, die die vooroordelen wegnemen. De uitstekende presentatoren Natasja Gibbs en Sahil Amar Aïssa, de deelnemers en experts van kleur waren er een mooi voorbeeld van. Er hangt hoop in de lucht.

Vijf keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden