Dit zijn de songfestivalnummers van de tweede halve finale

De Poolse Monika Kuszynska zit in een rolstoel, dus gaat door. Een sympathy vote, noemen we dat.Beeld epa

Voordat hij na de deceptie van Trijntje in het vliegtuig stapte, zag onze muziekredacteur Joris Belgers nog snel even de eerste generale repetitie voor vanavond. Dan vindt in Wenen de tweede halve finale van het Eurovisiesongfestival plaats. Daartussen zaten betere, maar ook veel slechtere nummers dan die eerste halve finale. Het wordt dus weer smullen vanavond.

Litouwen is een goed voorbeeld van hoe hitlijstenpop langzaam het Eurovisie binnensijpelt, maar dan wel met een paar jaar vertraging. Het is een goedkope versie van Mumford & Sons, en dat was een paar jaar terug eigenlijk al niet meer hip. Ook begint de avond met een van de vele duetten van dit songfestival: Monika Linkyte is een schattig oostblokpopje die om fotomodellenman Vaidas Baumilla heendartelt. De twee zijn duidelijk stapelverliefd op elkaar. Net als Waylon en Ilse. We weten allemaal hoe dat is afgelopen. Monika en Vaidas kunnen niet zingen. Echt niet.

Ierland
Molly Sterling is een pianomeisje dat eigenlijk op obscure popfestivals thuishoort, in de ochtend geprogrammeerd, op een klein achterafpodium waarvoor alleen de grootste fans vroeg zijn opgestaan. Op de achtergrond zien we wuivend riet en zonnestralen door bomen, wat het nummer wel goed samenvat. Aardige ballade, mooie stem, maar wat dit in vredesnaam op het Eurovisie doet? Geen idee.

San Marino komt met de meest bedroevende act van de avond. Weer een duo, dat om elkaar heendanst en elkaar heel vals toezingt, in een soort operettesk emo-popliedje. Ondertussen lijkt een zwarte maan in de aarde te ontploffen, niemand weet waarom. Gelukkig klappen de achtergrondzangers boven hun hoofd op de maat mee, wat voor enige afleiding zorgt. Als je geld inzet op San Marino, word je heel erg rijk als ze winnen. Maar dat gaan ze niet doen.

Montenegro brengt de Balkan naar Wenen. Dat begint met mooi stemmig vioolspel, de danseressen zittend op het podium. Dan komt er plots een Joego-gangster naar voren die vermoedelijk bezingt hoe hij allemaal leuke dingen met je wilt doen. Vermoedelijk, want wie verstaat er nou Montenegrijns. Uiteindelijk barst er een volksdans los, en dat zou eigenlijk al genoeg moeten zijn voor de finale.

Malta
Met een gigantische blauwe kwal op de achtergrond geeft de Malteser Amber een strijdlied ten gehore dat niet zou misstaan op een b-kantje van Beyoncé. Alleen is Amber geen Beyoncé. Uiteindelijk verandert de blauwe kwal in vurige ontploffingen, en dat geeft dit niet al te bijzondere lied een krachtige lading die onmisbaar is voor succes op het songfestival. Het zou dus zo maar eens goed kunnen komen.

Noorwegen is één van de favorieten in deze halve finale, en ondergetekende begrijpt wel waarom. Goed, die zelfgenoegzame grijns van zanger Mørland zullen alle (heteroseksuele) mannen vanavond het liefst van zijn gezicht willen rammen, vanwege dat schaamteloze geflirt met de roodharige Debrah Scarlett. De Noren laten ondertussen zien hoe Scandinavië geheel terecht altijd drie jaar voorloopt in hipstermode. En het nummer? Eigenlijk best wel mooi, zij het wat treurig van toon - wat het vaak niet zo goed doet op het blije Eurovisie. De brug loopt uit in prachtig, krachtige samenzang. Godzijdank, ze hebben toch nog twee mensen gevonden die wél kunnen samenzingen.

Portugal
Leonor Andrade is een heel klein meisje dat heel hard in het Portugees kan zingen. Dat doet ze niet eens zo slecht, maar de begeleidende muziek is net zo gedateerd als Super Mario World. Het nummer is afgezaagde middle-of-the-road-pop, die je eerder in een wegrestaurant in Tadzjikistan zou aantreffen dan op het Iberisch schiereiland. Er zal vast een publiek voor zijn, dat zal vanavond ook vast kijken, maar volgens de wedkantoren stapt Andrade morgen op het vliegtuig naar Lissabon. En terecht.

Tsjechië
Jemig jongens, het lijkt wel alsof alle koppeltjes vanavond gepland staan. En het is wederom een wanstaltig nummer, dat alleen maar valt te omschrijven als Eurovisie-schmalz. Willen alle landen zo graag dat Zweden die glazen microfoon mee terug naar Stockholm neemt, ofzo?

Israël
Nadav Guedj is pas zestien, en mag dus net uitgaan van zijn ouders. Een avondje met Nadav naar de club is een gezellig avondje, tenminste, hij belooft ons dat hij 'the king of fun' is, in het nummer 'Golden Boy'. Dat is dé oorwurm van de avond, een soort combinatie van Israeli-folk met breakbeats. Guedj heeft de beste dansers van het hele songfestival - en spat daarmee van het scherm.

Letland
Aminata is eigenlijk een beetje te alternatief voor het Eurovisie. Haar uitgeklede futuro-r&b zal het goed doen onder hipsters op electrofestivalletjes. Dat vindt deze recensent prettig, maar of de Eurovisiekijker erop zit te wachten is een tweede. Het is wel weer een van de meest afwijkende nummers van het hele festival, en enige variatie is ook niet verkeerd. Showtechnisch gebeurt er weinig, als een soort Björk schudt de Letse vertraagt met haar heupen. En dat is het wel zo'n beetje.

Azerbeidzjan
Die Zweden zijn slimme jongens. Ze laten zich inhuren door de concurrentie om nummers voor ze te schrijven, en leveren dan vervolgens prutswerk af om hun eigen kansen te vergroten. Voor Elnur Hüseynov hebben ze onvervalste Eurovisiebombast geschreven. Ook hier zien we weer een zwarte maan op de achtergrond, waar uiteindelijk allemaal bloed uit klotst. Zoals wel vaker met die graphics op het songfestival: niemand begrijpt ze. Het zal iets met het uur van de wolf te maken hebben, verraadt de songtitel.

IJsland
Uit IJsland komt veel goede popmuziek. Vaak nogal ingewikkeld, maar María Ólafsdóttir zingt een van de smakelijkste hapjes van de avond. Het is rechttoe-rechtaan powerpop. De jonge zangeres moet wel uitkijken dat ze zich niet vergalloppeerd aan de hoge uithalen. Goed, het Noorderlicht op achtergrond is een beetje afgezaagd, maar het is weer eens wat anders dan zwarte manen of bomen die om onverklaarbare redenen uit stukken flitsend ijzer groeien.

Zweden
Måns Zelmerlöw gaat het songfestival winnen. Tenminste, dat hoor je overal, hier in Wenen. De beste man heeft alles mee. Het is een mooie jongen, heeft een leuke show met getekende poppetjes met wie hij allemaal geinige dansjes doet. Het is ook kwalitatief een van de strakst geschreven popdeuntjes, en heeft ook nog eens een opzwepend einde zonder bombastisch te worden. Dan zou je dus denken, hier kan niks misgaan. Zweden begrijpt als geen ander hoe je een songfestival moet winnen. Maar toch. Hier klopt iets niet. Zelmerlöw is té perfect.

Zwitserland
Tja. Ze kan wel zingen, de Zwitserse Mélanie René, maar haar 'Time to shine' is zo saai als wat. Als ze zo nodig had willen schitteren in Wenen, had dan een iets minder generiek popnummertje meegebracht met van die flauw afgezaagde synthstrijkers op de achtergrond. Platte stoerdoenerij.

Cyprus
Een van de leukste dingen van het songfestival is het spotten van jatwerk. En Cyprus doet aan jatwerk. Onbeschaamd. Alleen kan ik er nu even niet opkomen welk nummer hij nu ook weer precies aan het jatten is. Luister dan! Is het nou John Mayer? Nee, Eric Clapton? Het is in elk geval heel bekend. Het maakt ook niet zo veel uit, Giannis Karayiannis gaat het niet halen. Het is slaapverwekkend saai.

Update:
Op Twitter werd flink gereageerd op de oproep van Joris Belgers. Wat bleek, de intro bleek wel erg te lijken op More Than Words van Extreme.

Slovenië
In de band Maraaya uit Slovenië zit één van de weinige zangeressen met een eigen stemgeluid. Naar Eurovisiebegrippen dan, in de echte wereld doet Marjetka Vovk denken aan Duffy, Shirley Bassey of Adele. Met die rokerige zang zingt ze een aardig, opgewekt, up-tempo nummertje. Maraaya is ook een duo, alleen houdt de jongen zijn mond. Die staat alleen maar te heupwiegen achter een drumcomputer, die natuurlijk niet is aangesloten. Dat Marjetka met gesloten ogen en met de koptelefoon op staat te zwieren maakt de act voor de kijkertjes thuis alleen niet zo sympathiek.

Polen
De Poolse Monika Kuszynska zit in een rolstoel, dus gaat door. Een sympathy vote, noemen we dat. Dan maakt het niet uit dat haar krachtballad 'In the name of love' van b-kwaliteit is. Of dat de mate van kitscherigheid vanavond tot grote hoogtes stijgt door roze bloemblaadjes en wapperende witroze doeken op de achtergrond. Op gebruikte archiefbeelden zien we Kuszynska haar lange benen strekken, wat haar verhaal er nog even goed inramt. Maar een verhaal heb je nodig, op het songfestival.

Vanavond staan er dus zeventien kandidaten op het programma, daarvan gaan er vanavond tien door. In de finale zaterdagavond komen ze de eerste tien van dinsdag tegen. Gastland Oostenrijk, special guest Australië en ook Spanje, Duitsland, Frankrijk, Italië en het Verenigd Konikrijk hoeven zich niet te kwalificeren. Omdat ze het grootste kijkerspubliek hebben? Dat, maar ook omdat ze het meest betalen aan het Eurovisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden