Recensie

Dit jeugdboek over een railtrip leest als een trein

Beeld rv

De treinreis werkt als een snelkookpan: het decor komt tot leven, net als Riders medereizigers.

De trein van Los Angeles naar Chicago. Aan boord Rider (12), op weg naar een onbekende oudoom, die haar in huis neemt. Nadat haar bitse oma is gestorven, heeft ze niemand meer - vader is onbekend, moeder al eerder aan een overdosis overleden. Hoe verder ze er vandaan reist, hoe sterker die ellende zich aan haar opdringt.

Roadtrips komen vaker voor in jeugdboeken, maar een lange treinreis ben ik niet eerder tegengekomen. Het werkt goed, deze dagenlange railtrip: de reis stuwt het verhaal als vanzelf voort en het decor van de trein - met panoramalounge, stinkwc’s en snelbuffet - komt tot leven, evenals Riders kleurrijke medepassagiers.

Rider is bovendien een authentieke hoofdpersoon, die je meteen voor zich inneemt. Ze is ad rem, geeft niet al haar zieleroerselen zomaar prijs en houdt zich merkbaar groot, waardoor ze je tegelijk aan het lachen maakt, je nieuwsgierigheid prikkelt en medeleven opwekt.

Sijpelen

Haar verdriet en woede sijpelen aanvankelijk tussen de regels door. “Ik huil nooit”, zegt ze. En later: “Voelen is iets wat ik zo min mogelijk probeer te doen.” Maar de mensen die ze in de trein ontmoet, maken iets in haar los. De man van het snelbuffet, over wie ze fantaseert dat hij haar vader is. Spoorwegbeambte Dorothea, die op haar moet letten en tegen wie Rider soms stiekem aanleunt als ze slaapt. En Bonzo, de poëtische padvinder van wie ze vlinders in haar buik krijgt.

Welwillend zou je kunnen zeggen dat de trein werkt als een snelkookpan voor Riders emoties, maar haar ontwikkeling gaat wel héél vlug. In pakweg drie dagen heeft ze er een handvol intieme vrienden bij en legt ze al haar gevoelens op tafel.

In sommige scènes vliegt de Amerikaanse debutant Mosier uit de bocht en wordt het even sentimenteel of ongeloofwaardig, zoals wanneer Rider de as van haar moeder uitstrooit en met een natte vinger een beetje aan haar navel smeert, ‘de plek waar we ooit verbonden zijn geweest’.

En toch: er zit een hart in dit hoopgevende boek. Mosier weet ook oprecht te ontroeren, Rider en de sfeer beklijven en (mag dit cliché voor één keer?) het verhaal leest als een trein. In de gaten houden dus, deze schrijver.

Paul Mosier
Bestemming onbekend
Vert. Lydia Meeder Lemniscaat; 
159 blz. € 14,95. Vanaf 12 jaar

Recensenten van Trouw bespreken pas verschenen fictie, non-fictie, jeugdliteratuur en thrillers. Lees hier meer recensies. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden