tv-recensie

Dit is de extreemste aflevering ooit van ‘Help, Mijn Man Is Klusser’ (alweer)

Ruud valt door de mand. Beeld RTL

‘De laatste aflevering van ‘Help, Mijn Man Is Klusser!’ wordt extremer dan ooit’, las ik donderdag bij RTL. Ik liet me verleiden. Dit programma van John Wil­liams loopt al elf seizoenen en is een van mijn guilty pleasures wanneer ik moe ben.

John Williams biedt wat ‘Ik vertrek’ ook zo lekker maakt: mislukkende verbouwingen, onvermogen, conflict, wanhoop... en die onderliggende hoop natuurlijk. Bij dit klusprogramma zit die wel onder een dikke laag puin. En met het team van John komt het na een week ­beuken altijd goed. Het is net een uurtje Disney voor volwassenen.

Donderdag bij deze ‘extremer dan ooit’- seizoensafsluiter kwam John in het huis van Ruud in Lelystad, waar nieuwe liefde Emmylou en haar zoontje waren ingetrokken. Hij legde flink zout op de slakken: alles om hem heen was half af. De muren half betimmerd, de voorzieningen half aangelegd. Voor de vaatwasser moest een slang op de kraan en dan kon geen kind even een glaasje water drinken. Alleen de hoek met Ruuds game-controllers was picobello. “Dat je dit pikt”, zegt John haar. “Een dekbedovertrek voor het raam, een vies gasfornuis, dat is geen kwestie van geld maar van liefde.”

Doet-ie goed, de vinger op de zere plek leggen. Ruud blijkt met zijn ex in een strijd om zijn dochter verwikkeld, heeft al drie jaar ruzie met zijn ouders en al zeven jaar met zijn huis. Hij is moe. Maar dan de camera’s in de huiskamer. Waarom had vrachtwagenchauffeur Ruud die opgehangen? “Als ik weg ben, vind ik het leuk om haar te zien. Niet wát ze doet, maar hoe ze het doet. Koffie drinken en zo.” Hier breekt Johns klomp, maar Emmylou reageert gelaten. “Ik merk er toch niks van als hij kijkt.”

Zie daar de mens; te onzeker om de eigen grenzen aan te geven, of erger: te voelen. En te bang om verstoten te worden als ze kritiek geeft. Ze begint ook maar niet over zijn tijd als jonge militair. “Hij is een keer uitgezonden naar Afghanistan”, zegt ze. “Wil hij niet over praten, te veel meegemaakt denk ik”.

‘Get the f*ck out’

In de auto vraagt John hem ernaar. “Nee, ik ben nooit uitgezonden geweest”, zegt-ie luchtig. Hij verbrijzelde zijn been tijdens een training en toen was het klaar. Daarna begon hij op de vrachtwagen.

John confronteert hen ermee. De pupillen van Ruud vernauwen zich, de nek wordt rood. Hij had zich beter willen voordoen dan hij was, erkent hij. Zij, mild: “Dat had helemaal niet gehoeven.” Aaaarghh. Vindt die meid dan niets te erg? John: “Als je m’n zusje was geweest, had ik gezegd ‘get the f*ck out’.” Ze vergeeft Ruud natuurlijk. Ze gaan ervoor. Het huis komt af.

Was dit ‘extremer dan ooit’? Het shockerende was het gebrek aan eigenwaarde bij die twee, maar ik heb ergere brokstukken gezien. Volgens Google was 16 maart 2017 ook al de ‘allerergste’ aflevering en had John op 17 maart 2018 ‘het meest pijnlijke wat ik heb meegemaakt’ in zijn programma.

Soms vergeet ik even hoe commercieel een commerciële omroep reclame maakt. Beau van Erven ­Dorens doet het ook met de afsluiter van ‘Het Rotterdam Project’ volgende week dinsdag: ‘Maak je borst maar nat’. Ik gun deze kersverse Omroepman van het Jaar het voordeel van de twijfel.

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie. Meer columns leest u in het dossier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden