Abdelkader Benali Beeld Maartje Geels

Column

Die heerlijke lichtheid in Tanger is uiteindelijk alles

Mijn ouders zijn op bezoek. In Tanger welteverstaan waar ik sabbatical houd. Het schrijversbrein zoekt rust en regelmaat. Dan kloppen op een dag je ouders aan de deur en treden ze binnen. 

Ze zijn gepensioneerd, tijd voor wat bezoekjes aan de kleinkinderen. Mijn vader, een slager-in-ruste, mijn moeder, een huisvrouw met een schoonmaak-tic. Echtgenote Saida wijst me erop. "Er staat nog geen gebruikt kopje op het aanrecht of ze heeft 'm al schoongemaakt." Hoe snel de wereldproblematiek naar de achtergrond schuift, wanneer die twee mensen zich aandienen. De PVV, de Nederlandse Leeuw, het Mauritshuis, de Turkse invasie in Syrië - het kan me allemaal gestolen worden. Aan deze momenten met de oude baas zal ik nog vaak terugdenken, het grote wereldgebeuren niet. Dit zijn de feiten.

In het begin ben ik bang dat de stad hen alleen maar kan teleurstellen. Te druk en in veel opzichten te werelds. Het tegenovergestelde gebeurt. Met verbazing zie ik toe hoe soepel ze hun weg vinden in deze hectische stad. Mijn moeder knoopt een praatje aan met de bakker en in het gesprek ontdekken ze dat ze streekgenoten zijn. Ik verbaas me over de hoeveelheid wandelkilometers die ze maakt: ze heeft de stokken van nordic walking niet nodig. Toch klaagt ze in Nederland over vermoeidheid. Wat is er toch gebeurd met deze mensen?

Mijn vader wisselt euro's voor dirhams en komt thuis vol verhalen. De geldwisselaar blijkt ook een streekgenoot. Hier heb ik behoefte aan. Ouders zijn de mensen die voor jou de wereld kleiner, overzichtelijker en veilig maken. Met hen aan mijn zijde word ik onsterfelijk - de aanwezigheid van onze ouders jaagt de dood de deur uit. Wat heb ik gevochten met de man die naast me loopt over de Rue Mexique, en wat een vrede stralen we nu uit. Naar de vismarkt met hem gaan, is een feest. Hij wijst naar de uitgestalde dorades en vertelt me welke vers zijn en welke niet. Ik knoop het in mijn oren. We proeven olijven, hij koopt op straat bij een dametje brood. Ik liep wel honderdmaal langs deze vrouw, haar brood is heerlijk. Hoe weet deze man dit?

Herinneringen

Hoeveel van dit soort wandelingen zullen we maken totdat het niet meer kan? Echt niet veel meer. Elke stap staat voor een mensenleven aan gevoel. Straks kunnen ze deze steile wegen niet meer gaan, wat rest zijn de herinneringen. Hier stond ik met mijn moeder, daar was ik met mijn vader.

Doodgemoedereerd knoopt mijn vader een praatje aan met wildvreemden. Het gaat dan al snel over de kleine en grote zaken des levens. En er is iets anders dat me opvalt: de vanzelfsprekendheid waarmee ze hun geloof belijden. De gebeden worden soepel afgewikkeld. Als we langs een moskee rijden becommentarieert hij de geloofsijver: "De moskeeën zijn hier leeg. Ze hebben het te druk met geld verdienen." Of hij gelijk heeft weet ik niet, ik neem het ter kennisgeving aan. Ik geloof alles wat hij zegt.

Straks gaan ze terug naar Nederland. Dan wachten de bank en de keuken. Ze hebben geen geraniums staan, wel een kastje waar alle kanalen van de wereld binnenkomen. Het wereldnieuws, dat zijn de geraniums.

In Rotterdam waar ze al bijna veertig jaar wonen en werken zullen ze nooit zoveel dagelijkse contacten hebben als hier. Dit kale feit laat ik even op me inwerken. Dan stel ik vast dat het niet waar is. Ook in Rotterdam is er veel menselijkheid. Maar die contacten zijn anders. Die hebben niet die heerlijke lichtheid van hier. En lichtheid is uiteindelijk alles.

Abdelkader Benali (1975) is schrijver. In 1996 debuteerde hij met Bruiloft aan Zee, in 2003 won hij de Libris Literatuur Prijs voor zijn roman 'De Langverwachte'. Om de week schrijft hij voor Trouw een column, lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden