Review

DiCaprio overtuigt als een nieuwe De Niro

Een man moet stoom afblazen. Leonardo DiCaprio knalt zijn vliegtuig door de lucht, zoals Vincent Gallo zijn motor over het asfalt jaagt. De ene acteur doet het in de peperdure Hollywood-productie 'The Aviator' die in 74 bioscopen tegelijk in première gaat. De ander doet het in de 'lowbudget'-roadmovie 'The Brown Bunny' die deze week in welgeteld één Amsterdamse bioscoop (de Melkweg) te zien is.

Twee mannen die de gekte te boven proberen te komen door achter het stuur te kruipen en zich als snelheidsduivels te manifesteren. Twee mannen die aan de wandel gaan met verschillende vrouwen. En twee mannen die met de billen bloot gaan, op het moment dat ze de ontreddering nabij zijn. De een laat zich dan 'close-up' in beeld pijpen, de ander loopt zelfs dagenlang zonder kleren rond. Het laatste is het geval in Martin Scorsese's The Aviator', gebaseerd op het leven van Howard Hughes (1905-1976), de steenrijke, vrouwenverslindende vliegtuigpionier en filmproducent die de annalen haalde met 'Hell's Angels' (1930) en 'The Outlaw' (1943). Een volwassen rol voor Leonardo DiCaprio, die hem strak in pak gestalte geeft, brillantine in donker geverfde haren, en de ogen dit keer staalblauw. De film volgt de opkomst en ondergang van Howard Hughes, en hoewel Scorsese dat met veel pracht en praal doet, volgt hij ook maar gewoon de geijkte 'biopic'-procedure waarbij het publiek altijd weer smult: roem en rijkdom en een bak ellende. De film schurkt zelfs aan tegen de 'biopic' aller 'biopics', alsof Scorsese met 'The Aviator' daadwerkelijk zijn 'Citizen Kane' heeft willen maken, compleet met een kindertijdscène die zijn weerslag heeft op Howard Hughes' volwassen leven en zijn continue strijd met een van de hevigste vormen van smetvrees.

Howard Hughes is een man die zijn handen tot bloedens toe wast, en nooit zonder zeepdoosje in zijn broekzak op stap gaat. Zijn obsessies brengen hem in het paradijs, en in de hel. Vrouwen zijn er bij de vleet, en niet de minsten: Hollywood-iconen Jean Harlow, Ava Gardner en Katherine Hepburn vallen als een blok voor hem. Toch gaan de spoken in zijn hoofd de boventoon voeren. De scène waarin hij zich afzondert van de wereld en dagenlang naakt rondwaart, pissend in lege melkflessen, brengt de ontreddering aardig dichtbij.

DiCaprio ontroert dan, zoals hij in 'What's Eating Gilbert Grape?' ontroerde. Het was een van zijn eerste films, en hij was het jongetje met de bungelende ledematen en het brein dat net iets anders werkte.

Het is best begrijpelijk dat Scorsese wat in hem ziet. Na 'Gangs of New York' is dit de tweede samenwerking tussen regisseur en acteur, en een derde ('The Departed', 2006) is op komst. Leonardo DiCaprio als de nieuwe Robert De Niro? Het is best denkbaar. Wat ze gemeen hebben is een hypnotiserende fysiek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden