Recensie

Deze film wil iets zeggen over Lyndon B. Johnson. Maar wat?

Woody Harrelson speelt 'LBJ'. Beeld RV

Film: LBJ
Regie: Rob Reiner
Met Woody Harrelson, Michael Stahl-David, Richard Jenkins
★★☆☆☆

Hij had het presidentschap liever niet willen hebben dan zo, zei Lyndon B. Johnson kort na de moord op John F. Kennedy. Johnson was erbij als vicepresident. Hij zat in de eerste volgauto toen de schoten klonken in Dallas, op 22 november 1963. Nog voor hij terug was in Washington, was hij ingezworen als president.

'LBJ' is een bescheiden biografische film over een wel erg korte periode uit het leven van de 36ste president van de Verenigde Staten, hier gespeeld door Woody Harrelson. Te bescheiden: het verhaal begint op die fatale dag in '63 en eindigt in juli 1964.

De film wil laten zien dat het Johnson was die Kennedy's plan voor gelijke burgerrechten voor alle Amerikanen uiteindelijk realiseerde. Dat hij soortgelijke wetgeving voor gelijke rechten eerder decennialang liep te traineren, wordt alleen even in een bijzin genoemd.

Waarom die beperkte focus? Is het een poging Johnson te rehabiliteren? Om zijn reputatie van conservatieve ijzervreter op te poetsen? Dan zou het wel zo eerlijk zijn om het hele verhaal te vertellen. Of in ieder geval meer dan dit.

Tekst loopt verder onder de trailer.

Dat is niet het enige wat rammelt. Behalve die curieuze focus lijdt de film onder een nogal rommelige montage. De film begint wanneer Kennedy en Johnson op het vliegveld in Dallas arriveren, maar schakelt dan vrijwel direct door naar Johnsons arriveren in Washington ná de moord. De rest van het fatale bezoek aan Dallas krijgen we in flashbacks te zien.

En om het nog rommeliger te maken: er zijn ook flashbacks die nog verder teruggaan in de tijd. Bovendien zakt de spanning weg, zodra Kennedy van het toneel is verdwenen. De politieke discussies tussen die twee geven de film in de eerste helft tenminste een beetje schwung. Na de moord richt het verhaal zich ineens meer op Johnsons veranderende ideeën.

Weg met die segregatie, is dan plotseling het motto. De vraag of 'de strateeg uit het Zuiden', zoals hij werd genoemd, wel echt van gedachten was veranderd, wordt niet beantwoord.

Je krijgt de indruk dat de makers gaandeweg geen raad meer wisten met het materiaal. Wat voor man was dit eigenlijk?

Lees hier meer filmrecensies van Trouw.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden