Deze 25 liedjes moet Douwe Bob kunnen hebben

Douwe Bob.Beeld EPA

Vanavond is het dan eindelijk zo ver: de eindronde van het 61ste Eurovisie Songfestival in Stockholm. Naast Douwe Bob zullen nog 25 artiesten hun liedjes ten gehore brengen, en het wordt dan ook een hele lange avond. De Nederlandse is als derde aan de beurt, zo rond half tien. Bijna drie uur later wordt de uitslag verwacht. Hieronder valt te lezen wie Douwe Bob vanavond allemaal tegenover zich krijgt. De uitzending begint om 21:00, op NPO1.

1 - België: Laura Tesoro met 'What's the Pressure'

Laura Tesoro wil met je dansen, en jij met haar. België stuurt net als vorig jaar een lekker modern popnummertje, dat met volle overtuiging wordt uitgevoerd. We vergeven het meiske direct dat het pompende baslijntje schaamteloos is gejat van Chic.

De 19-jarige girl-next-zuiderdoor zingt het aanstekelijk, met de juiste glimlach in haar stem. Er zijn blazertjes, er is choreografie, er is die typisch Vlaamse joie de vivre. Dit steekt de inzending van Bulgarije naar de kroon als meest vakkundig geschreven popnummer van de avond - die op deze manier lekker van start gaat.

2 - Tsjechië: Gabriela Guncíková met 'I Stand'

Tsjechië staat voor het eerst ooit in de finale, op onbegrijpelijke wijze. Het is een verschrikkelijk tamme powerballad. Dat lijkt elkaar tegen te spreken, maar Guncíková bewijst dat het wél kan.

De saaie show doet de songtitel eer aan - afgezien van wat paarsroze visuals gebeurt er bar weinig op het podium. De larmoyante strijkers die erdoorheen zwieren maken het er niet beter op, en die bloemen die naar beneden regenen op de schermen zijn zo clichématig dat je alleen maar hoofdschuddend kunt toekijken.

4 - Azerbeidzjan: Samra met 'Miracle'

Direct na Douwe Bob swingt Samra in haar gouden catsuit, en ze is één van de weinige vocalisten van vanavond die verschillende dingen met haar stem kan. Ze doet dat tussen vier leuke dansers die vrij afgezaagde moderne dansbewegingen maken. Maar er zijn ook vlammenwerpers, en vuurwerk van alle kanten. Dat heeft dit nummer eigenlijk niet eens nodig, maar leuk is het allemaal wel.

5 - Hongarije - Freddie met 'Pioneer'

Freddie is een hunk. Laten we het maar gewoon zeggen. Kaaklijn, reebruine ogen, gitzwarte coupe, en een schouderpartij waar je helahola tegen zegt. Jammer alleen dat de Hongaar meer in de sportschool zit dan dat hij oplet bij zangles. Hoewel, zijn schorre stemgeluid valt op, en sommigen zouden dat sexy noemen. Ook zit er veel overtuiging in de manier waarop hij tijdens zijn saaie, smekende powerballad op de grond stampt, en hoe zijn etnisch verantwoorde trommelaar aan de zijkant op een rundervel staat te beuken.

6 - Italië: Francesca Michielin met 'No Degree Of Separation'

Dit nummer had alleen in Italië gemaakt kunnen worden. Het heeft een behoorlijk Andrea Bocelli-gehalte, maar dan zonder de dramatische uithalen: het is allemaal nogal monotoon. Als een strenge Italiaanse moeder die haar enorme mediterrane kroost in het gareel moet houden, zingt Francesca Michielin met opgeheven vinger de camera in. Op het podium is het een kleurige boel, de camera draait sierlijk om bloemen, stukjes glas en een uit de grond getrokken koolraap. Aardig, maar niet meer dan dat.

7 - Israël: Hovi Star met 'Made of Stars'

Iedereen op het Eurovisie doet lief en aardig tegen elkaar, behalve Hovi Star. Douwe Bob zou een tijdje terug iets verkeerds over hem hebben gezegd, en nu steekt de Israëlische kandidaat niet onder stoelen of banken wat hij van onze Douwe Bob vindt. Verwoede pogingen van onder meer RTL Boulevard om het relletje wat op te stoken haalden vooralsnog niets uit - Douwe Bob is maar niet tot een negatieve uitspraak over zijn concurrent te verleiden.

Dus doen wij het maar. Hovi Star is het type dat zichzelf net iets te serieus neemt. Hij gelooft écht dat hij van sterrenstof is gemaakt. En eerlijk, daar is niet zo veel mis mee - maar dan moet je het wel waar kunnen maken. Maar in deze tranentrekkende pianoballade laat de Israëliër zich niet van zijn beste kant horen. Hoewel de show met vuurwerk en hoepeldansers wel weer leuk is.

8 - Bulgarije: Poli Genova met If Love Was A Crime

In haar introfilmpje draagt de Bulgaarse een Nirvana-shirt, dus uw recensent ging even verzitten. Toen bedacht hij zich dat ze die inmiddels bij de H&M verkopen, en daar heeft Poli Genova hem ongetwijfeld vandaan. Maar, toegegeven, dit nummer heeft van alle Eurovisie-inzendingen de meeste hitpotentie.

Het is fris als een raketje, en duidelijk geënt op de laatste succesplaat van Justin Bieber. Dat had u niet verwacht uit Bulgarije? Ik ook niet. Daarom is dit nummer ook van Zweedse makelij. Er zit tempo in, pit, hippe blazertjes, het is prima gezongen. Dit soort liedjes heb je nodig om niet ál je publiek van je te vervreemden. Poli Genova heeft bovendien latex beenstukken die op een gegeven moment licht gaan geven. Tof.

9 - Zweden - Frans met 'If I Were Sorry'

Zweden speelt een thuiswedstrijd, en het land is ook nog eens popland bij uitstek. Het is het geboorteland van veel hitschrijvers op de loonlijst van Katy Perry en Taylor Swift, en dat is in dit nummer duidelijk te horen. Iets te duidelijk zelfs, bij dit liedje dat een amalgaam is van de laatste twee hits van Justin Bieber en daarbij het refrein rechtstreeks kopieert heeft van Matt Simons. Het lijkt bijna alsof de Zweden niet nog een keer wíllen winnen - maar toch iets degelijks afleveren. Zo is net als vorig jaar een leuk samenspel met het LED-scherm, maar blijft het een beetje saai allemaal. Hier had meer in gezeten.

10 - Duitsland - Jamie Lee met 'Ghost'

Het is eigenlijk jammer dat Jamie Lee helemaal onderaan staat. Het nummer is best te pruimen, een soort lichte r&b-ballade die op een gegeven moment wel héél erg aan Rihanna's 'Umbrella' doet denken. Daarbij kan de 19-jarige best zingen, als ze niet van de zenuwen gierend uit de bocht vliegt, zoals tijdens de repetities meermaals gebeurde. Waarom gaat ze vanavond dan toch zo vaak nul punten krijgen?

Omdat haar op Japanse Decora Kei-stijl geïnspireerde compleet misplaatst is. Het is als een verjaardagstaart met een bos takken en een knuffelbeer erop. Het is cultural appropiation. Dat is niet cool, Jamie Lee. Ook niet op het Eurovisie. Maar daarbuiten: het is ook gewoon heel lelijk. Dat weet ze zelf ook best, want het arme kind ziet er op het podium zo verschrikt uit, alsof ze wakker geworden is in een boze droom van Alice die in haar wonderland net iets te diep in haar pillendoos heeft gegraaid.

11 - Frankrijk - Amir met 'J'ai Cherché'
Hij is een beetje de belichaming van internationale Eurovisie-gevoel, deze Franse zoon van een Tunesische vader en een Marokaanse-Spaanse moeder, die een groot deel van zijn leven in Israël woonde. De hitgevoelige Fransman heeft met dit up-tempo popnummer een van betere liedjes op het Songfestival.

Het is een puntig, niet te ingewikkeld liedje, met kekke blaassynths erdoorheen. Ook aardig is dat hij slim afwisselt tussen Frans en Engels met zijn donkere, zachtromige stem. Het is alleen een beetje jammer dat er afgezien van zijn Prodent-glimlach, zijn Prodent-oogopslag en zijn Prodent-witte gympen weinig te beleven valt tijdens zijn show. Funfact: in een vorig leven was de songfestivalkandidaat tandarts, voordat hij in 2013 in Frankrijk doorbrak bij het televisieprogramma The Voice. Het kan verkeren.

12 - Polen: Michal Szpak met 'Color of Your Live'

Queen herleeft. Compleet met rode kozakkenjas, snor en enorme bos krullen is Michal Szpak een soort Brian May en Freddie Mercury ineen. Maar dan zonder gitaar en zonder podiumuitstraling. Wel heeft hij onbeschaamd schmalzige strijkers meegenomen, die het toch al vrij dramatische nummer omtoveren tot een uit de hand gelopen Poolse landdag.

Daarbij heeft Szpak het unieke talent om nou net die noten vals te zingen die ook altijd in karaokebars vals worden gezongen. De beste man heeft iemand iets misdaan, zoveel is duidelijk, maar met dit voorspelbare nummer (modulatie, natuurlijk!) maakt hij het nou niet bepaald goed. Dat hij in de finale staat is net zo onbegrijpelijk als de outfit van Duitsland.

13 - Australië: Dami Im met 'Sound of Silence'

Australië deed het vorig jaar best goed bij hun songfestivaldebuut, en deze Australische met Koreaanse roots kan er ook wat van. Dami Im zingt liggend op een zilveren kubus. Ze is een frêle vrouw, gestoken in een witte zijden jurk, maar heeft een stem als een scheepshoorn. En wel een loepzuivere scheepshoorn.

Opeens doet ze allemaal heel futuristische dingen met doorzichtige schermen. Waarom? Geen idee, maar het is leuker dan een salto. Prima nummer, toffe uitvoering, dit is één van de beste zangeressen van de avond.

14 - Cyprus: Minus One met 'Alter Ego'

Deze mannen van middelbare leeftijd hebben make-up op en denken dat ze in Metallica zitten. Dat zitten ze niet. En muzikaal is deze slappe emopunk schaamteloos gejat van The Killers, en die band is al vijf jaar niet meer hip. Er is een luchtsprong van de gitarist die soleert of z'n leven ervan afhangt - wat knap acteerwerk is, aangezien zijn gitaar niet is ingeplugd.

Maar ook is er wolvengehuil en vuurwerk. En vuurwerk is áltijd goed.

15 - Servië: Zaa Sanja Vucic met 'Goodbye (Shelter)'

Als er gezichten van onbekende vrouwen op de achtergrond worden geprojecteerd, weet je het hoe laat is. Deze Sanja voelt de pijn van alle vrouwen die wel eens een foute man tegen het lijf zijn gelopen. Ze wil je helpen. Ze wil je onderdak geven. Krachtdadig is ze wel, in het nummer dat zo onder een B-film uit de jaren zestig had kunnen zitten.

16 - Litouwen: Donny Montell met 'I've Been Waiting for You This Night'

Donny Montell heet eigenlijk Donatas Montvydas, maar Donny Montell bekt natuurlijk beter. Het is een typisch een popnummertje van dertien in een dozijn, waarin hij maar blijft herhalen hoe hij op je wacht vanavond. Hij maakt op een gegeven moment een salto op het podium, wat natuurlijk heel acrobatisch is, maar ook helemaal niks met de muziek te maken heeft.

17 - Kroatië: Nina Kraljiç met 'Lighthouse'

Nina Kraljiç is bomenknuffelaar van beroep, die zich in haar veganistische jurk een nogal Björk-achtige allure aanmeet. Zo zingt ze ook, alleen doet ze dat niet zo goed. Het enige showmomentje is wanneer die wanstaltige jurk door mysterieuze figuren in zwarte kappen uit wordt getrokken. Daaronder komt een verentooi tevoorschijn. Het nummer is nogal zweverige Scandi-folk, maar dan op z'n Kroatisch. De plichtmatige modulatie op het eind kan niet verhullen dat dit gewoon niet zo'n best nummer is.

18 - Rusland: Sergey Lazarev met 'You Are The Only One'

Deze Russische popster is één van de grote favorieten. Dat komt vooral door het interactieve gedoe met het enorme led-scherm op de achtergrond. Dat mag dan slim afgekeken / ongegeneerd gejat zijn van de Zweedse winnaar van vorig jaar, maar het is bijzonder goed uitgevoerd. Het werkt, want het leidt de aandacht af van het nummer zelf, dat nogal simplistisch is, een absurde tekst heeft ("thunder and lightning/it's getting exciting") en behoorlijk gedateerd aandoet. Het is over the top bombastisch, maar tegelijkertijd ook het Eurovisie op zijn best.

19 - Spanje - Barei met 'Say Yay!'

Tja. Hip kapsel. Maar verder heeft deze Spaanse een beetje een niksige uitstraling, met dit tevens nogal niksige feestnummer. De synthstrijkertjes klonken in de Pacha op Ibiza gedurende de warme zomer van 1997 misschien superhip, maar voelen nu ernstig overjaard aan. Evenals die gekke x-benendans. Dat was leuk op de basisschool, maar toch niet in de finale van het Eurovisie?

20 - Letland: Justs met 'Heartbeat'

Met een keiharde heartbeat knalt de tweede voorronde er meteen lekker in. Vervolgens komt er een modieuze tropicalhouse-synth doorheen. Dit is best een gaaf deuntje voor in een gruizige kelder in Oost-Berlijn.

Het is alleen jammer dat er een hoogblonde Let doorheen zingt. Justs is een niet al te beste zanger, met nogal voorspelbaar raspende uithalen die hij net niet helemaal aankan. Op een gegeven flitsen er stroboscopische zoeklichten doorheen waardoor je je even op Sensation waant in plaats van op het Eurovisie. Bij de repetities rammelde de regie behoorlijk en vlogen de camera's overal heen behalve naar het modellenhoofdje van Justs. Enkelvoud.

21 - Oekraïne: Jamala met '1944'

Geen songfestival zonder stiekem politiek statement. De Oekraïense Jamala bezingt in haar '1944' de ontberingen van haar grootmoeder, toen zij en alle Krim-Tataren door de Russen werden gedeporteerd. Een familiedrama, zeker, maar we weten natuurlijk allemaal dat het niet echt lekker botert momenteel tussen Rusland en Oekraïne.

Des te smeuïger is dat Rusland en Oekraïne nu bovenaan staan bij de wedkantoren. Jamala's lied zelf is behoorlijk dramatisch, over de mensheid die huilt en dat iedereen sterft. De zwierende Jamala gooit er wat klaaglijke uithalen overheen, vreemd genoeg boven een frisse breakbeat. Echt heel best is het allemaal niet, maar het Eurovisie-publiek houdt wel van een potje drama - dus wie weet.

22 - Malta: Ira Losco met 'Walk on Water'

Wederom dancepop, maar prima dancepop. Op, hoe kan het ook anders, Zweedse leest geschoeid. Malta stuurt de stoere zangeres Ira Losco, die in 2002 tweede werd op het songfestival in Estland. Maar ze blijkt na veertien jaar nog prima houdbaar, getuige haar stevige stem en dit oorwurmpje van een nummer.

23 - Georgië: Nika Kocharov and Young Georgian Lolitas - 'Midnight Gold'

De garagerockers Nika Kocharov en zijn Young Georgian Lolitaz hebben de leukste bandnaam, de leukste videoclip en het is misschien wel de beste inzending van dit Eurovisie. Ze gaan natuurlijk niet winnen, daarvoor klinken de gitaren te hard en zingt frontman Nika net even iets te ongeïnteresseerd. Maar het nummer heeft groove, punch en pit en het is ook nog eens redelijk pakkend.

Dit is voer voor fans van The Strokes en Black Rebel Motorcycle Club. Dat soort muziekliefhebbers televoten doorgaans niet bij het songfestival, dus deze band zal wel genadeloos afgaan, maar leuk is het wel.

24 - Oostenrijk: Zoë met 'Loin d'Ici'

Deze Oostenrijkse blondine zingt vrolijk in het Frans haar niemendalletje dat nog wel aardig begint, met leuke springerige gitaartjes. Het klinkt wulps, vrolijk, verleidelijk, totdat begint op te vallen dat ze eigenlijk een nummer lang dezelfde zin herhaalt.

Wat show betreft is er ook niet veel te genieten. In een zalmroze jurk huppelt ze over een soort Land van Oz-achtig pad. Maar waarom verzandt het nummer in zo'n zielloze apres-ski beat? Waarom vergaten de songschrijvers een refrein? Waar wil Zoë naartoe? Het nummer roept vragen op, en daar wordt niemand blij van. Oostenrijk is het land van het vuurwerkspektakel van Conchita Wurst, maar het land doet nu niet bepaald zijn best dat succes te herhalen.

25 - Verenigd Koninkrijk - Joe and Jake met 'You're Not Alone'

Bij deze twee Britboys denk je als ze opkomen meteen aan een slap aftreksel van Disclosure, maar de muziek klinkt eerder als een slap aftreksel van Coldplay. Wees niet bang, het is nog wel als de Coldplay voor de scheiding van Chris Martin, dus er is nog wel íets te genieten. De samenzang is prima, maar het is allemaal van zulk een verschrikkelijke braafheid dat je het liefst een bak Doritos compleet met guacamole en al naar je scherm wilt gooien. Zeker nu we inmiddels zijn aanbeland bij nummer 25. Nog eentje.

26 - Armenië: Iveta Muckuchyan met 'LoveWave'

Vuurwerk! Een stem als een orkaan! Een langgerekte EDM-drop! Flitsende montage! Nog meer vuurwerk! Vooral de regie waarmee deze bombast in beeld wordt gebracht, zorgt ervoor dat Armenië hoog staat in het lijstje met favorieten. Het nummer heeft weinig om het lijf, maar die uithalen blijven wel hangen. Goeie afsluiter van de avond, en dat gaat in haar voordeel werken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden