Review

Delicate catalogus van het Andriessen-oeuvre

Zo 21/3: Laurie Anderson, Basel Sinfonietta en Doelen Kwartet o.l.v. Kasper de Roo in De Doelen, Rotterdam. Do 25/3: Bang On A Can All-Stars in Muziekgebouw, Amsterdam. Herhaling Bang On A Can: 12/4 Koninklijk Conservatorium en 13/4 in Korzo, Den Haag.

Bang On A Can (BOAC) begon in 1987 als een zomerfestival in New York, opgericht door de componisten Julia Wolfe, Michael Gordon en David Lang – met als belangrijke inspirator de muziek van de Nederlandse componist Louis Andriessen. Dat festival bestaat nog steeds, maar al snel hoorde daar ook een rocky huisensemble bij: de Bang On A Can All-Stars.

Zoals de voorman en klarinettist van de BOAC All-Stars Evan Ziporyn in het goed gevulde Amsterdamse Muziekgebouw vertelde, voelt optreden in Nederland voor de groep altijd als thuiskomen. Dit keer extra, omdat Louis Andriessen voor het eerst een nieuw werk voor ze had gemaakt, ’Life’ getiteld, dat donderdag zijn Nederlandse première beleefde.

Andriessen beschrijft ’Life’ zelf als een soort ’Schilderijententoonstelling’ (Moessorgski) van nu. De componist maakte muziek bij vier korte films van Marijke van Warmerdam, met wie hij al eerder samenwerkte. Je zou kunnen zeggen dat die films over leven, samen oud worden en vergankelijkheid gaan. Maar ze zijn toch ook weer te abstract om echte verhalen te vormen.

Achter die grote titel schuilden vier delicate Andriessen-muzieken, precies zo eenvoudig als de korte films. Je ziet de wind wat bladeren opwaaien, je zag een ouder koppel op een bankje, een spel met jaloezieën voor een raam. Je hoorde een melancholieke klarinet en cello, een stukje in Chinese toonladder, potten- pannen en botjesmuziek à la de vroege Cage en een groovend slot dat wel wat aan dat van ’M is for Man, Music and Mozart’ deed denken. Een kleine Andriessen-catalogus eigenlijk.

Een ander sterk nieuw werk kwam van de Nederlands-Australische componiste en ex-Andriessen-studente Kate Moore, die met het intense ’Ridgeway’ één van haar ruigere stukken schreef. Een ritmisch werk met uitgekerfde melodische lijnen, dat schommelde tussen poëtische klankvelden en bijna folky pulserende akkoorden. Krachtig uitgevoerd door de All-Stars.

Gisteren klonken in de Rotterdamse Doelen meer van BOAC, in een programma met Laurie Anderson dat twee jaar geleden bijna identiek door het Noord Nederlands Orkest werd uitgevoerd.

Dezelfde dirigent Kasper de Roo stond nu voor Basel Sinfonietta en het Rotterdamse Doelenkwartet. Het optreden van Anderson was gisteren weer ontroerend mooi.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden