Review

'De woede van Teresa' geen 'Honderd jaar eenzaamheid'

Alejandro Jodorowsky: De woede van Teresa. Vert. Aline Glastra van Loon. Arena, Amsterdam; ¿ 49,90.

Jodorowsky blijft hangen in een opeenstapeling van feiten over zijn familie. Feiten overigens die net zo zonderling zijn als bij Marquez: een voorvader die tussen de leeuwen leeft, een overgrootmoeder die haar leven lang wacht op tsaar Alexander I en ontvlamt van liefde als ze hem uiteindelijk aantreft terwijl hij zich verlustigt aan de schapen die hij zojuist heeft gekeeld, een aapmens-polyglot met een hermafrodiet als nakomeling. Alleen de woede van grootmoeder Teresa is navoelbaar: ze vervloekt God, nadat haar zoon Jose is verdronken omdat de kast waarop hij zat zonk onder het gewicht van de Talmoed, wordt goj en vertrekt van Rusland naar Chili.

De familiekroniek van Jodorowsky, doortrokken van tarot, rode laarzen en eeuwenoude dierlijke passie, bevat een overdaad aan vermakelijke feiten. Maar wat mij betreft heeft hij wat te veel een mythe willen scheppen en daarbij de werkelijkheid binnen het verhaal zelf uit het oog verloren. Met zijn verantwoording in het voorwoord, maakt hij zich er wat te gemakkelijk vanaf: “Alle personages, plaatsen en gebeurtenissen zijn gebaseerd op de werkelijkheid (. . .) Deze werkelijkheid is echter zodanig bewerkt dat ze tot een mythe is verheven'.

Vermakelijk is het boek wel, meer ook niet. En dan is 458 pagina's toch een beetje lang.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden