Review

De vrouw als prooi van roofdieren uit zakenwereld/IN THE COMPANY OF MEN

Een acteur die de ultieme slechterik speelt, heeft het in het echte leven vaak zwaar te verduren. Neem Larry Hagman die vanwege zijn rol als E.R. in de televisieserie Dallas heel wat klappen moest incasseren. Het inlevingsvermogen van de toeschouwer was zo groot en de scheidslijn tussen de acteur en zijn personage zodanig vertroebeld, dat Hagman zelfs meerdere malen met de dood werd bedreigd.

Eenzelfde soort agressieve benadering viel nu ook Aaron Eckhart ten deel die in het lowbudget-debuut 'In the company of men' de rol van de gefrustreerde zakenman Chad speelt. Samen met zijn studievriend en zakenpartner Howard (Matt Malloy) beklaagt hij zich over de gang van zaken op kantoor. Omdat er inmiddels een jongere garde aan de weg timmert zit er voor beide dertigers even geen promotie in. Beiden zijn bovendien zojuist verlaten door hun vrouw.

De omstandigheden leiden ertoe dat Chad en Howard zich als man veroordeeld voelen en dat zij tijdens hun zes weken durende verblijf in een filiaal ergens in een verre uithoek, een door Chad bedacht en uiterst boosaardig plan ten uitvoer brengen. Om hun waardigheid te herstellen hebben ze alleen een kwetsbare vrouw nodig die ze zes weken lang het hof kunnen maken en die ze daarna als een baksteen kunnen laten vallen. Volgens Chad zal het opbeurend en therapeutisch werken.

In weldadig sobere beelden ontvouwt zich het psychologische machtsspel waarbij Christine (Stacy Edwards), een beeldschone typiste die vanwege haar doofheid extra kwetsbaar is, de perfecte prooi van deze twee roofdieren vormt. Gesteund door Neil LaBute's hoofdstukindeling, aangeduid met tussentitels en voorzien van opzwepende oerwoudachtige klanken die elke nieuwe week inluiden en die de film het karakter van een tijdbom verschaffen, wordt de sfeer steeds grimmiger en beklemmender. De rake tekening van het kantoorleven herinnert aan het werk van toneel- en scenarioschrijver David Mamet. Het geluid van de zoemende airconditioning is alom tegenwoordig. Er wordt veel geroddeld en gerookt en om zeer grove grappen zitten de heren allerminst verlegen (Chad over vrouwen: Ik heb geen vertrouwen in iets dat een week lang bloedt zonder te sterven).

Sommigen verweten LaBute een vrouw-onvriendelijke film te hebben gemaakt en de scène waarin een zwarte werknemer door Chad vernederd wordt, schoot ook menigeen in het verkeerde keelgat. Maar zoals de acteur niet zelden wordt verward met zijn personage, zo wordt hier ook de mening van de schrijver verward met die van het personage dat hij voor de gelegenheid bedacht. Aan de hand van twee uiterst kleinzielige kantoorklerken die hun wraakactie richten op diegenen die een trede lager op de maatschappelijke ladder staan, laat LaBute juist op trefzekere wijze zien hoe (het verlangen naar) macht tot corruptie leidt. De prachtige vertolkingen van Matt Malloy (eerder te zien in films van Robert Altman en Hal Hartley) en de onbekende acteurs Aaron Eckhart en Stacy Edwards voeren je bovendien naar een pittige finale die de wraakactie plots in een heel ander daglicht stelt en die aantoont dat vriendschap slecht gedijt in de keiharde zakenwereld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden