TV-recensie

De Van Rossems doen het best goed tussen ‘die vuile Almeerders’

De Van Rossems in Almere.

Zoals je in een stad unheimische hoeken of lelijke straten mijdt, zo heb ik als frequent tv-kijker ook plekken waar ik altijd ­omheen zap. Ik kan u bekennen dat ik nog nooit naar ‘Hier zijn de Van Rossems’ heb gekeken. En dat terwijl de twee broers en zus gisteren al aan hun vijfde seizoen van stadsbezoek begonnen.

Laat het de betweterige neusstem zijn van historicus Maarten, het ­gesteun en gekreun van kunsthistorica Sis, of het gescheld van architectuurhistoricus Vincent; het leek me een en al ergernis. Maar dinsdag zette ik me over mijn weerzin heen, ­geboeid door de stad die ze nu gingen uitpluizen: Almere. Drie historici in een stad zonder geschiedenis.

Het is net of ik eindelijk een Indiase curry heb geproefd en verrast ben hoe gelaagd de smaak is. Ja, hun rondgang door de wijken van Almere was af en toe pittig. Sis stond voor haar praatje bij De Groene Kathedraal (een land art-‘kathedraal’ van bomen, van Marinus Boezem) beschuldigend te wachten op haar broers. Vincent ontplofte in de auto omdat ‘die vuile klote-Almeerders’ gewoon voorrang ­namen op een rotonde. Maarten noemde het Stadhuis van architect Cees Dam ‘een fantasieloos klereding’. Maar het was ook prikkelend. De Van Rossems zijn felle types, hebben maling aan uiterlijk vertoon en weten waarover ze het hebben.

Strompelend

Er zaten ook veel ingrediënten in. Almere bestaat pas veertig jaar en kent dus veel stedenbouwkundige ­experimenten, vertelde Vincent ­gepassioneerd. Een nieuwe stad hoeft helemaal niet de organisch gegroeide steden na te doen. Almere kreeg dus geen centum met wijken eromheen, maar losse stadskernen tussen weilanden. “Het land was van de overheid en kostte niets. Boeren zouden grond veel duurder verkopen”, legt Vincent uit. Aardig hoor, dat weidse groen, maar de strompelende Van Rossems moeten wel de auto nemen om van Almere Haven naar Almere Stad of Buiten te komen.

Elk decennium kreeg zijn wijk met architectuur van die tijd. Almere Haven heeft de volkshuisvesting uit de jaren zeventig, in Almere Buiten kun je niet om de luxe katterugwoningen heen uit de jaren negentig, of de kleurige Regenboogbuurt met de Rode Donders (woontorens) van Liesbeth van der Pol. Hoe meer je ervan snapt, hoe leuker het wordt.

Kwaad

Sis vertelt grappig over een kunstwerk dat het gebrek aan historische monumenten moet compenseren. Maar Almere heeft potdorie wel geschiedenis, weet Maarten. In de ­bodem lagen sporen van jagers en verzamelaars uit de periode van 9000 jaar voor Christus. “De zeespiegel lag toen veertig meter lager dan nu. Almere was gewoon droog”, laat hij zien op een gereconstrueerde landkaart.

De nieuwste geschiedenis ontstaat in pionierswijk Oosterwold. Mensen bouwen er op grote kavels zelf hun duurzame huis met stadsmoestuin, maar moeten ook hun eigen riolering, elektriciteits- en wegennet regelen. De broers en zus, in het stof en de hitte, worden er kwaad van. Vincent: “Daar hebben mensen helemaal geen tijd voor. Op die mallotige alternatieve manier gaat het nooit lukken.” Maarten: “Het is een rommeltje.”

Ik hoor het ze zeggen, en lees dat de gemeente al meer gaat bijspringen. Maar ik denk ook: geef het even een decennium. Dan hebben historici weer wat te zeggen.

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie. Meer columns leest u in het dossier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden