Zelfgemaakt

De tassen van Anna Treurniet zijn niet van leer, maar van ananasblad

Anna Treurniet (34) probeerde kunstenaar te worden, daarna coupeuse. Nu maakt ze niks liever dan tassen.

In het atelier van tassenontwerper Anna Treurniet ruikt het naar leer. Ze heeft haar werkplek in de oude Honig-fabriek in Nijmegen. Niet zo lang geleden werd hier nog vermicelli geproduceerd. Aan de muur hangt nu een soort klimrek, aan de metalen buizen heeft Treurniet grote stukken leer gehangen in verschillende kleuren. In plastic bakken bewaart ze de kleinere stukken gebruikt leer die ze doorlopend verzamelt. Achter in haar atelier staat een leerstikmachine, nog uit de jaren zeventig. Daar maakt ze de hengsels mee.

Dit is haar terrein. Met een webshop en verschillende winkels die haar tassen en accessoires verkopen moet ze oppassen dat ze haar atelier nog wel uitkomt.

Maken is wat Anna Treurniet het liefst doet. Ze somt op: portemonnees, rugzakken, uitgaanstasjes, paspoorthoezen, werktassen, telefoonhoesjes, heuptasjes en ga zo maar door. Ze werkt ook in opdracht, zo heeft ze zelfs een keer een tas gemaakt om een massagetafel in te vervoeren. Of een lier, je kunt het zo gek niet bedenken. “Ik kom door het maken in een flow. Op die momenten denk ik nergens anders aan.”

Vrouwennamen

Na de kunstacademie voelde Treurniet zichzelf een beetje nutteloos. “Ik wilde liever iets maken waar je echt wat mee kunt.” Een opleiding tot coupeuse volgde, dat was het ook niet helemaal. Uiteindelijk kwam ze terecht bij een opleiding tassen maken. “Ik was meteen verkocht.”

Zeven jaar is ze inmiddels bezig. Haar tassen geeft ze vrouwennamen, naar vrouwen die ze kent of die haar inspireren: Marilou, Bep, Naomi, Miep, Bertie, Nanda en Viv. “Mijn eerste tas heb ik vernoemd naar mijn moeder: Brunie. Zij heeft mij leren naaien.” Het is een uitgaanstasje geworden met verschillende hoeken. Nog altijd een van de bestsellers. Maar één object heeft ze vernoemd naar een man: haar eigen vader. Het is een hoesje waar je pasjes in kunt bewaren. “Die wordt grappig genoeg ook veel door mannen gekocht.”

Zo duurzaam mogelijk wil Treurniet haar tassen en accessoires produceren. Het leer dat ze gebruikt is op duurzame wijze gelooid in Toscane, met plantenextracten in plaats van chemicaliën. Ook heeft ze een collectie tassen gemaakt van gerecycled leer dat ze zelf van tweedehands banken en stoelen haalt. En daarnaast heeft ze een lijn met portemonnees en tassen gemaakt van het nieuwe materiaal piñatex. Dat lijkt op leer, maar bestaat uit de vezels van ananasbladeren. “Mensen kunnen zo zelf kiezen wat ze belangrijk vinden: of het vegan is, gerecycled of vooral lang mooi blijft.”

Een tas is zoveel meer dan twee lapjes op elkaar naaien, zegt Treurniet. Natuurlijk, er moet een altijd een bodem in en er zitten hengsels aan. Maar door eindeloos te schetsen komt ze tot onverwachte ontwerpen. “Vaak zit ik een tijdje te vouwen met papier, en uiteindelijk komt er iets uit wat ik leuk vind.” Als ze flink doorwerkt kan ze twee rugzakjes op een dag afmaken. “Het is een heel bewerkelijk vak, niet iedereen realiseert zich dat.”

Meer info: www.annatreurniet.nl

In de rubriek Zelfgemaakt vertellen mensen hoe ze van hun ambacht hun beroep gemaakt hebben. Lees andere afleveringen op trouw.nl/zelfgemaakt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden