De stralende toekomst van toen klinkt door in de stem Rita Hovink

Beeld -

De naam Rita Hovink is onlos­makelijk verbonden met dat ene lied: ‘Laat me alleen’. Dat gaat over een verbroken relatie, over de eenzame gekrenktheid van heftig liefdesverdriet. Maar voor veel luisteraars klinkt in Hovinks hartgebroken vocalen haar tragische lot door. 

Op die momenten dat haar stem uitschiet en schijnbaar breekt, bezingt ze op dat ogenblik in wezen niet een pijn die nog veel groter is? Immers, na het uitbrengen van ‘Laat me alleen’ in 1976 werd bij Hovink ­kanker geconstateerd. Ze zou slechts 35 worden en overleed op 7 september 1979.

Dat was een kleine tien jaar nadat Hovink haar debuutalbum ‘Love me or leave me’ had uitgebracht. Een plaat die jarenlang nagenoeg onvindbaar was en waarvoor door jazzfans, die zo gelukkig waren een exemplaar te bemachtigen, hoge bedragen werden betaald. Jazzfans inderdaad, want Hovink begon haar carrière als jazzzangeres.

Lome timing

En wat voor zangeres. Alleen haar uitspraak van de Engelse teksten verraadt dat ‘Love me or leave me’ niet door een Amerikaanse sterzangeres is gezongen. Haar eigenwijze, vaak lekker lome ­timing en de puurheid van de stem, ­onmiskenbaar was Hovink een groot talent.

Haar kwaliteit werd ook erkend door de pers en door collega-musici. Niet voor niets zijn op ‘Love me or leave me’ grote namen als saxofonist Harry Verbeke, gitarist Wim Overgauw en fluitist Thijs van Leer van de partij. Maar het publiek liet het afweten en van de plaat werden nog geen vierhonderd exem­plaren verkocht.

Veel erger was dat Hovink in 1971 een ernstig auto-ongeluk kreeg. Ze liep hersenletsel op en moest bij de plastisch chirurg meerdere operaties ondergaan vanwege verwondingen aan haar gezicht. Optreden zat er lange tijd niet in. Toen Hovink enigszins was hersteld, probeerde ze het in 1973 nog eens met een jazzplaat: ‘From Rita with love.’ Ook die plaat werd lovend besproken, maar mislukte, commercieel gezien, ­totaal. Daarna koos Hovink voor Nederlandstalig repertoire en eindelijk scoorde ze hits met nummers als ‘Ay Dolores’, ‘Antonio’ en natuurlijk ‘Laat me alleen.’

Nu, vijftig jaar nadat het voor het eerst is verschenen, is Hovinks debuut­album opnieuw uitgebracht. Met de originele hoesfoto’s, waarop Hovink met helblauwe ogen opzij kijkt en haar glanzende rode haar bijna het hele oppervlak vult. Juist door het contrast van die twee, zo fel uitgelichte kleuren – blauw en rood – is het een krachtige foto van een jonge vrouw, die zonder onbezonnen te zijn, uitstraalt dat ze alle vertrouwen in de toekomst heeft.

Geen opsmuk

‘Love me or leave me’ heeft de tijd meer dan goed doorstaan. Het is een plaat waarvan een geweldige energie uitgaat. Vooral doordat Hovink met grote vanzelfsprekendheid zingt. Ze lijkt niet geïmponeerd door de zeer ervaren ­musici die haar bijstaan. Ze doet schijnbaar geen moeite om indruk te maken. Geen opsmuk, geen maniertjes, geen vet aangezette emotie. Ze vertrouwt volledig op de zuiverheid van haar stem, op de scherpte van de teksten, de opgewektheid of juist weemoed van de melodie.

Lang was de plaat dus nauwelijks te vinden. Toen vond producer en journalist Frank Jochemsen, als altijd onvermoeibaar op zoek naar verdwenen jazzparels, bij toeval de originele tape. Hij wist meteen dat hij goud in handen had en zorgde ervoor dat het album opnieuw op lp en cd werd uitgebracht.

Wellicht doorzag hij ook dat Hovinks debuut een halve eeuw later ­alleen maar indringender geworden is. Hovinks treurige geschiedenis klinkt nu namelijk meer dan eens tussen de regels door. Luister bijvoorbeeld naar ‘Don’t sleep in the subway’ en de geweldige geestdrift die Hovink daar in haar zanglijnen legt.

Of luister naar haar langgerekte openingsnoot in ‘What a wonderful world’. Het door Louis Armstrong beroemd geworden lied dat de schoonheid van het alledaagse, van het eenvoudigweg leven bezingt. Dat er niets aan de hand is, ­zoveel moois voor het oprapen ligt. En je hoort dat Hovink – hoe kon ze, zo jong, ook anders? – dat met heel haar hart wist.

Een overzicht van de nieuwste recensies van pop, klassiek, wereldmuziek en optredens vindt u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden