Beeld uit ‘Taboe’ van Philippe Geubels.

TV-column Renate van der Bas

De stiekeme winnaar van de Nederlandse zaterdagavond-tv: een kale Belg

Voor u is het misschien achteloos zappen wat u ‘s zaterdagavonds doet, maar uw afstandbediening wordt nerveus gevolgd. Achter de schermen is een professionele machtsstrijd gaande: wie wint zaterdags de kijkersgunst qua amusement?

In de race zijn ‘Beste Zangers’ met Jan Smit op NPO1, ‘Dancing with the Stars’ bij RTL4 met Chantal Janzen en op SBS6 ‘Ik hou van Holland’ met Linda de Mol. Dit weekend won opnieuw AvroTros met ‘Beste Zangers’, dat sympathieke muziekprogramma dat zo’n intieme sfeer weet te creëren. Je kunt je er gemakkelijk in verliezen: een ongestoord reclameloos uurtje en dan gesterkt weer verder met leven.

Prettig en pretentieloos, maar dat geldt ook voor de hoofdprogramma’s bij RTL4 en SBS6: Nederland wordt op zaterdag uitstekend bediend met professioneel amusement. Met later op de avond bij RTL4 een opvallende toegift: ‘Taboe’ van Philippe Geubels. De Belgische humorist met de kale knikker en het nasale stemgeluid scoorde met deze serie al hoge ogen in België. Een tweede reeks is in de maak en je beseft snel waarom.

“Dit is een programma over lachen om mensen waar je eigenlijk niet om mág lachen”, zegt Geubels zelf. In acht afleveringen gaat hij met mensen uit een problematische uitzonderingsgroep - een fysieke beperking, obesitas, uit arme gezinnen, holebi’s - een paar dagen in een vakantiehuis zitten voor diepe gesprekken, maar ook voor gitzwarte humor. En dat bevalt goed: geregeld vertellen de deelnemers hoe humor helpt hun situatie te relativeren.

Blindheid als een straf van God

Geubels blijkt daarbij meester in het voeren van respectvolle gesprekken die je als buitenstaander binnen brengen in een onbekende wereld. Zo had hij zaterdag vijf blinde mensen op bezoek. Bijna iedere minuut kwamen er verhalen én grappen voorbij die je pakten.

Neem de onfortuinlijke Rik: als jochie van 4 verloor hij een oog toen hij een mes wilde afpakken van zijn broertje. Een paar jaar later schoot een oom met een katapult zijn tweede oog kapot. Hoe bestaat het. De volwassen Rik zegt nu: “Voor mezelf ben ik niet blind, mijn omgeving maakt me blind.” Doelend op bijvoorbeeld obers, die niet aan hem maar aan zijn vrouw vragen wat hij wil drinken.

Beeld uit ‘Taboe’ van Philippe Geubels.

Julius zat lang in een schemerfase en ging vaak slapen in de hoop ’s ochtends compleet blind te zijn. “Dan ben ik er vanaf.” Lange tijd schaamde hij zich, omdat in zijn jeugd was gezegd dat blindheid soms een straf van God is. Ook onvergetelijk: Sacha, die stiekem hoopte dat zijn kind ook blind zou zijn, omdat hij dan als vader tenminste echt iets kon betekenen.

Toch zijn in ‘Taboe’ tranen van het lachen minstens zo waarschijnlijk als tranen van trieste ontroering. Vooral wanneer Geubels een optreden doet voor een zaal vol lotgenoten, vast programma-onderdeel. Zaterdag vertelde hij over klasgenoot Fré, die geen handen had en zichzelf had leren gitaarspelen met zijn tenen. Ongelooflijk? “Tja, als je 16 bent zonder handen, dan komt er veel tijd vrij natuurlijk.”

Of over zijn blinde opa, die graag een krantenwinkel binnenstapte om daar dan een kilo gehakt te bestellen. “Dan zeiden ze: ‘Maar je bent hier in een krantenwinkel!”. Kon opa zeggen: “Zie ik eruit als iemand die de krant kan lezen?” Absurde humor. Past prima bij het leven.

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden