RecensieBridgerton

De Queen is zwart en danst op Billie Eilish

Bridgerton verrast. Beeld
Bridgerton verrast.

Tv-serie
Bridgerton
Chris Van Dusen
★★★★

Zwarte acteurs in een historisch kostuumdrama op televisie? Onlangs werd in Trouw de vraag gesteld of dat wel mogelijk is. Zijn we niet te geconditioneerd wat dat betreft, en kunnen Engelse dukes en viscounts (hertogen en burggraven) alleen maar lelieblank zijn? Bridgerton geeft eenduidige en overtuigende antwoorden op die vragen. En het is niet het enige verrassende aan deze originele Netflix-serie.

We zijn in het Londen van 1813, het Regency-tijdperk. ‘Mad’ King George zit op de troon en zijn Queen Charlotte (Sophia Charlotte von Mecklenburg-Strelitz) is zwart. De Duitse koningin stamt af van een tak van de Portugese koninklijke familie en was in het echt ook multiraciaal. Een soort Meghan Markle avant la lettre. Met dit gegeven als uitgangspunt bedachten de makers (Chris Van Dusen en producente Shonda Rhimes) dat het misschien helemaal niet raar is als deze koningin gekleurde adel om zich heen heeft gehad.

Het verhaal begint op Grosvenor Square in Londen. Daar woont de familie Bridgerton. De pater familias is overleden en burggravin Violet staat alleen voor de opvoeding van haar acht kinderen. Die hebben op alfabetische volgorde een naam gekregen: Anthony, Benedict, Colin, Daphne, Eloise, Francesca, Gregory en Hyacinth.

Het lijkt de familie Von Trapp wel. En die associatie is niet eens zo gek, want een belangrijke rol in de serie is weggelegd voor Julie Andrews, ooit nanny bij de Von Trapps. In prachtig aangedikt en perfect Engels vertolkt Andrews de rol van Lady Whistledown, een society-roddeltante die als een vertellende voice over de gebeurtenissen van commentaar voorziet.

Flawless, my dear

Tegenover de Bridgertons wonen de Featheringtons en daar hebben de kinderen, net als hun moeder Portia, namen die met een P beginnen: Prudence, Philipa en Penelope. Ze zijn daar wat ordinairder met een eigenzinnige (lees: smakeloze) kijk op de kleur van hun kleding. Hoe dan ook. Al die dochters moeten zo goed mogelijk aan de man en het jachtseizoen in society Londen is geopend. Daphne Bridgerton wordt door de koningin als dé attractie van dat seizoen uitverkoren (‘Flawless, my dear’) en dan begint haar ingewikkelde romance met de zwarte hertog van Hastings.

Dat liefdesverhaal is wel wat voorspelbaar, een beetje al te zoet af en toe, en uiteindelijk rakend aan soft porno.

Er zijn veel interessante neven-verhalen, die stuk voor stuk opgeklopt worden in het veelgelezen roddelkrantje van Lady Whistledown. De zoektocht van Eloise en Penelope naar wie die anonieme Whistledown is, levert aan het einde van de serie een verrassende cliffhanger op. 

Het vervreemdende effect van de serie wordt in hoge mate versterkt door de muziek. Queen Charlotte vertelt dat Mozart nog op haar schoot heeft gezeten (historisch juist), maar de strijkjes op de vele bals in de Londense paleizen spelen echt geen Mozart.

Als Daphne als belle of the ball gepresenteerd wordt, stuurt haar oudste broer Anthony de ene na de andere vrijer weg op de verklassiekte klanken van Thank U, Next van Ariana Grande. Ook songs van Billie Eilish figureren in deze bijzonder stijlvolle serie, boordevol anachronismen.

En voor wie de zoemende bij wil begrijpen, die aan het begin en aan het eind van dit eerste seizoen in beeld komt, moet de Bridgerton-boeken van Julia Quinn lezen, waarop de serie gebaseerd is. Een bij is de oorzaak van de dood van papa Bridgerton en speelt verder in de boekenreeks een belangrijke rol.

Dat die bij opduikt in deze geslaagde verfilming is een duidelijke hint dat er (gelukkig) volgende seizoenen aankomen.

Bridgerton is te zien op Netflix.

Lees ook:

Een zwarte Hendrik VIII, een witte Otello: de filmwereld kan nog heel wat leren van het theater

In het theater en bij de opera kijken we niet meer op van zwarte acteurs of zangers in historische verhalen. Waarom blijft de filmwereld achter. Regisseurs Ivo van Hove en Bill T. Jones over de discrepantie tussen de twee kunstvormen. 

Huh? Zit daar nu een rits op de rug?

De aankleding van de populaire Netflix-serie Bridgerton is zo over de top dat je niet goed weet waar je nu naar kijkt. Want deze kleurige edelkitsch-kermis, gemixt met Bouquetreeks-gezwijmel, verbeeldt beslist niet de realiteit van toen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden