De piramide, ooit een ‘wrat op edel gelaat’, is al dertig jaar een juweel bij het Louvre

Beeld Getty Images

De piramide van het Louvre bestaat dertig jaar. De elegante entree van ’s werelds grootste museum geldt nu als een meesterwerk, maar was ooit fel omstreden.

Onder leiding van de kunstenaar JR plakten vierhonderd vrijwilligers de afgelopen dagen een groot deel van de binnenplaats van het Louvre vol met stroken bedrukt papier. De reusachtige collage ter ere van het dertigjarig bestaan van de piramide van het beroemde Parijse museum, is alleen te bewonderen vanaf de bovenste verdieping. “Het zal lijken alsof de piramide uit de grond verrijst”, zo lichtte JR, wiens identiteit niet bekend is, zijn eerbetoon toe. 

De straatartiest ging ook op de foto met Chien Chung Pei, de zoon van de Amerikaans-Chinese architect Leo Mingh Pei. Beiden kregen begin jaren tachtig carte blanche om het oude paleis te moderniseren en uit te breiden. Zij moesten bedenken hoe het museum, dat verschillende ingangen had, voorzien kon worden van een centrale entree onder het plein die grote aantallen bezoekers kon verwerken.

Metrostation

Pei senior bedacht dat een piramide van glas de ondergrondse ruimte van licht zou kunnen voorzien, zodat het geheel niet op een metrostation zou lijken. Op bezoek bij de toenmalige president François Mitterrand haalde hij een piramide uit zijn broekzak en plaatste die op de maquette van zijn plan. Mitterrand was verrukt en zei gelijk ja.

Het Louvre in die dagen was een ramp. De zalen waren donker en stoffig, de openingstijden varieerden per afdeling, wc’s waren onvindbaar. En waar nu de piramide staat, was een parkeerplaats waar het naar urine stonk. Ambtenaren van het ministerie van financiën, dat een groot deel van het gebouw had betrokken, zetten hier hun auto neer.

Toch brak er een storm van protest uit toen foto’s van Pei’s maquette in de pers verschenen. ‘Een wrat op een edel gelaat’, zo werd de kroon op het werk van de familie Pei genoemd. Conservatieve intellectuelen, vooral rond de krant Le Figaro, klommen in de pen en begonnen een guerrilla tegen het plan.

IJzeren kabels

“Het was een ware strijd tussen klassieken en modernen”, zei Mitterrands minister van cultuur Jack Lang deze week tegen de radio-zender France Inter. Een confrontatie waar hij naar eigen zeggen erg van heeft genoten. “Op deze manier werden wij gedwongen onze bedoelingen met dit juweel nog beter uit te leggen.”

Lang hield zijn vijanden voor dat het niet de bedoeling was een kopie van de piramide van Cheops op de Cours Napoléon te plaatsen. Het bouwwerk zou 21,64 meter hoog worden, niet meer. De tegenstanders moesten ten slotte worden overtuigd met een simulatie van ijzeren kabels zodat zij zich een voorstelling konden maken van de ware verhoudingen.

Na de opening bekenden verschillende critici dat ze het verkeerd hadden gezien. Le Figaro vroeg zelfs of een jubileum van de krant in de piramide gevierd kon worden. Wat wel bleef is de kritiek op cultuur als consumptieartikel voor de massa. Want met de piramide brak een nieuw tijdperk aan: afgelopen jaar passeerde het grootste museum terwereld de grens van tien miljoen bezoekers. Wie de drommen selfienemende toeristen voor de Mona Lisa, de Nikè van Samothrake en andere hoogtepunten wil vermijden kan alleen nog op de vroege zondagochtend terecht.

Lees ook:
Voor de Arabieren is hun eigen Louvre nog maar het begin, nu een Guggenheim

Het Louvre in Abu Dhabi is een groot succes. In een jaar tijd bezochten meer dan één miljoen mensen de dependance van het museum in Parijs. ‘Echt bijzonder wat hier gebeurt.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden