Claudia de Breij in Hier ben ik. Beeld Hans-Peter van Velthoven
Claudia de Breij in Hier ben ik.Beeld Hans-Peter van Velthoven

RecensieCabaret

De moraal ligt er bij Claudia de Breij dit keer wel erg dik bovenop

Claudia de Breij
Hier ben ik
★★★

Ivo Nieuwenhuis

Claudia de Breij was toe aan iets nieuws. Na een reeks veelgeprezen cabaretprogramma’s, besloot ze in 2020 een voorstelling te maken waarin voor de verandering niet de politieke actualiteit, maar een historisch verhaal centraal stond.

Hier ben ik, een muzikale vertelling over de inmiddels vrijwel vergeten revue-ster Heintje Davids (1888-1975), zou oorspronkelijk al ruim een jaar geleden in première gaan. Helaas gooide corona roet in het eten. Nu staat De Breij alsnog in Carré met dit gelegenheidsprogramma, dat slechts een kleine maand te zien is.

Het zowel tragische als hoopvolle levensverhaal van Heintje Davids heeft alles in zich om het publiek te beroeren. De joodse Davids werd aanvankelijk door haar vader te dik en te lelijk gevonden om op het podium te staan. Op eigen kracht wist ze zich op te werken tot een succesvol revueartiest, die de zaal keer op keer inpakte met haar komisch talent. Toen haar carrière eenmaal op rolletjes liep, brak de Tweede Wereldoorlog uit. Die overleefde ze door onder te duiken, maar ze verloor wel haar broer Hakkie en zus Rika, die omkwamen in een vernietigingskamp.

Goedbedoelde wijsheid

De Breij vertelt ons deze geschiedenis aan de hand van liedjes en korte scènes, die ze speelt samen met muzikanten Michelle Louise Samba en Abdelhadi Baadi. Een rijke verzameling hoeden en petten wordt ingezet om de verschillende personages te onderscheiden. De antieke hoofddeksels vormen tevens een knipoog naar Davids’ kortstondige baantje in een pettenfabriek, én ze zetten mooi de sfeer van de vooroorlogse revue neer, die ook in de rest van het decor sterk terugkomt.

null Beeld Hans-Peter van Velthoven
Beeld Hans-Peter van Velthoven

Ondanks het tot de verbeelding sprekende verhaal en het fraaie podiumbeeld, weet Hier ben ik de toeschouwer maar zelden echt bij de keel te grijpen. Dat komt vooral omdat de moraal er dit keer wel erg dik bovenop ligt. Voor De Breij is Heintje Davids in de eerste plaats de draagster van het ideaal dat we mensen niet om hun afkomst of uiterlijk moeten veroordelen. Met die goedbedoelde wijsheid kun je het haast niet oneens zijn, maar juist daarom is ie ook nogal nietszeggend.

Het geheel krijgt iets kabbelends

Er zit hiernaast ook weinig afwisseling in voorstelling. Qua energie, sfeer en stijl lijken de nummers erg op elkaar, waardoor het geheel iets kabbelends krijgt, en regelmatig de aandacht verslapt. Het valt te prijzen dat De Breij het experiment aanging, maar vooralsnog lukt het haar niet om in deze nieuwe vorm de scherpte en overtuigingskracht van haar eerdere werk te evenaren.

Hier ben ik van Claudia de Breij is nog tot en met 28 november te zien in Koninklijk Theater Carré. Zie www.claudiadebreij.nl.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden