Review

De mol kan pokeren, schilderen en gedichten declameren

Op een dag treffen Toon en Tootje Konijn bij thuiskomst een vreemde in hun woning aan. Diens eerste woorden zijn bestemd voor Tootje: ,,Dag goede vriendin. Wat is het heerlijk om hier te zijn en wat bent u mooi! Ik ben Marius Mol.''

Ook Toon krijgt van de mol te horen dat hij er 'pico bello' uitziet. Het echtpaar is zo gevleid en verbluft dat ze de welbespraakte mol niet de deur durven te wijzen, al zit het Toon niet lekker dat Marius zomaar in zijn stoel is gaan zitten. Zijn zwakke protest: 'eigenlijk is dat mijn stoel', wordt met brutale charme gepareerd: ,,Dat vermoedde ik al. Hij zit verrukkelijk'', zei Marius. ,,Mijn lievelingsstoel'', zei Toon. ,,Houdt u van verhalen?'' vroeg Marius.'' Van die afleidingsmanoeuvre heeft Toon niet terug en voor hij het weet heeft Marius zichzelf van indringer tot logé gepromoveerd.

Jantien Buisman schetst een speels portret van dit drietal in haar amusante en knusse boekje 'Warme taart met pindakaas'. In korte, afwisselende hoofdstukjes beschrijft zij hoe de sympathieke uitvreter Marius weer fleur en kleur brengt in het keurige maar saaie leventje van Toon en Tootje. De mol blijkt een onderhoudende alleskunner te zijn die de konijnen leert pokeren, schilderen, boetseren en gedichten declameren. Toon en Tootje bloeien hierdoor helemaal op; zelfs hun verliefdheid keert terug. De dagelijkse poetsbeurt van hun huis schiet er zowaar bij in: een flink offer voor het propere echtpaar.

Halverwege het boek duikt een vierde personage op: de oude Jan Pad, een goedmoedige mopperaar die de last der jaren welgemutst weet te dragen: ,,Dat is het prachtigste van mijn leeftijd. Je mag alles en je moet niks. Tachtig is prachtig.'' Hij vormt de boerenslimme tegenhanger van de enigszins naieve Toon en Tootje en laat zich niet zo makkelijk door Marius inpalmen. Toch valt zelfs hij al spoedig voor de gezellige warmte die de mol om zich heen weet te scheppen en sluit hij zich graag bij de anderen aan.

Jantien Buisman biedt in dit nieuwe dierenverhaal een aangename mengeling van vlotte vertelkunst en licht absurdistische humor. In dit laatste doet zij een beetje aan Toon Tellegen denken, al graaft ze minder diep dan hij. Gaandeweg boet haar stijl wat aan geestigheid in en het slot is mij iets te moppig. Ook leunt ze nogal zwaar op haar vorige twee boeken, waarin soortgelijke typetjes, zoals de poetsgrage Julia Muis en de dichtende Klaartje Kikker, voorkomen. Maar dat zal kinderen, die juist dol zijn op typetjes, een zorg wezen. Bovendien heeft Buisman haar boek weer heerlijk geïllustreerd. Op elke oneven pagina staat een tekening van haar waar je zo wel in zou willen kruipen. Hoewel niet perfect is 'Warme taart met pindakaas' daarom toch een aanrader, zowel geschikt voor kleuters (om voor te lezen) als voor iets oudere kinderen.

Eveneens de moeite waard, en voor nog iets jongere kinderen bedoeld (peuters en kleuters), is de als prentenboek opgezette dichtbundel 'Jij bent de liefste' van het echtpaar Hans en Monique Hagen. Hans Hagen is vooral bekend van zijn populaire voorleesboekjes over Jubelientje en Monique van haar werk als presentatrice van het jeugdprogramma Het Klokhuis. Marit Tornqvist maakte de expressieve kleurillustraties voor dit boek, die als het ware hun eigen verhaal vertellen over een klein meisje en haar dagelijkse belevenissen in en rond haar huis. Tornqvist en de Hagens maakten al eerder twee 'poëzie-prentenboeken' en het is te hopen dat hun samenwerking bij 'Jij bent de liefste' niet zal ophouden. Tekst en illustraties vormen voor de kleintjes een onweerstaanbaar geheel, lijkt me, mits er ten minste met plezier en flair en ook met aandacht voor de visuele details wordt voorgelezen. Uiteraard zijn de gedichtjes heel eenvoudig en ze zijn ook niet allemaal even sterk, maar op dit basale niveau, zo bewijzen de Hagens een en andermaal, vallen wel degelijk poetische lauweren te oogsten. In het fraaie titelgedichtje bijvoorbeeld:

'ik zoek een woord

een heel nieuw woord

een woord dat niemand kent

ik zoek een woord

dat zeggen wil

dat jij de liefste bent'

Heel simpel inderdaad, maar mooi van klank en met zeer functionele herhalingen. Vier keer 'woord' onderstreept krachtig het verzwegen besef dat hét woord, 'dat zeggen wil dat jij de liefste bent', wel benaderd, maar niet gevonden en gezegd kan worden. Al zullen kinderen het zich zó niet bewust zijn, toch krijgen ze hier een eerste notie van het begrip 'onzegbaarheid' mee.

Zo hoog gaan de golven overigens niet steeds. Er staan ook gewoon grappige gedichtjes in waarin de geur van babypoep wordt bestreden met een fresiaatje, of gelijkklinkende woorden als het Engelse 'bag' en het Nederlandse 'bek' leiden tot vrolijke nonsens als: 'engels is gek / ik heb een boek in mijn bek'. Van groot inlevingsvermogen getuigt 'Echt', dat een suggestieve, 'kinderlijke' lading geeft aan het in de titel genoemde woord: 'mama slaapt / ze ziet me niet / ze hoort niet wat ik zeg / zachtjes trek ik aan haar oor / mama doe je ogen open / mama word weer echt'. Een kleurrijk en poëtisch voorlees- en kijkboek kortom: wat een bof als je daar op je derde, vierde jaar mee in aanraking komt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden