null Beeld

ColumnKelli van der Waals

De modesmaak van generatie Z is ouderwetser en minder duurzaam dan ze lijkt

Deze week berichtte het Financieele Dagblad over de modesmaak van generatie Z – u weet wel, de generatie van Instagram, TikTok en Greta Thunberg. “Een groep die is opgegroeid met een mobiele telefoon, idealistisch is, en zich niet makkelijk in hokjes laat stoppen”, aldus FD. Investeerders laten momenteel het geld tegen de plinten van de tweedehandskledingmarkt klotsen om hen te bereiken. Deze jongeren houden namelijk van vintage, en hoewel ze nu nog maar een kleine duit te besteden hebben, valt er over een tijdje waarschijnlijk veel aan ze te verdienen. Investeerders hopen op een zogenaamd trickle-up-effect: nu vast de klauwen zetten in de kapitaalkrachtige consument van later. Ze investeren in de toekomst.

Die ziet er heel woke uit, als je het artikel leest. Daarin wordt van jonge consumenten gezegd dat ze ‘een dialoog’ willen met bedrijven, die transparant dienen te zijn en een divers werknemersbestand moeten hebben. Het moet mensvriendelijk zijn en duurzaam. Voor een jonge (21) verkoopster van tweedehands Ralph Lauren-overhemden via Instagram is ‘duurzaamheid wel een belangrijke motivatie om tweedehands te verkopen’.

Maar – de niet zo overtuigende zinsnede ‘wel belangrijk’ gaf het misschien al weg – ze heeft ook trends om rekening mee te houden, en daarvoor grijpt ze doorgaans toch naar de fast fashion van ketens als Asos of Zara. Als onderdeel van de Instagram-TikTok-generatie wil/moet je namelijk wel opvallen. Interessant zijn met je kleding. Viral ga je niet met oude meuk. Ook modebedrijven schijnen daarmee te worstelen, sommige houden het tempo maar moeilijk bij.

De mode van de toekomst is eigenlijk ouderwets

In die zin is de mode van de toekomst eigenlijk heel ouderwets. Onlangs hoorde ik ontwerper Amber Slooten zeggen dat de mode-industrie al meer dan dertig jaar hetzelfde opereert: “Ze vinden het heel moeilijk verandering aan te brengen in de consumptiecultuur en het idee dat je telkens weer iets nieuws nodig hebt.”

Met reclames en advertenties zorgen modebedrijven dat mensen zich slecht over zichzelf voelen, wat de aandrang voedt om iets nieuws te kopen. Sociale platforms lijken me in die zin een zegen voor de industrie: de hele dag door staren we ernaar, ze geven ons een nog slechter gevoel dan tv, en we presenteren onszelf er graag in een nieuw outfitje. Maximaal voort op oude voet.

Slooten is oprichter van The Fabricant, dat digitale (niet-materiële) mode maakt. Mode voor je online aanwezigheid, dus. Ze hulde Instagram-influencers in virtuele ontwerpen, en verkocht een digitale jurk. Aan deze mode komt geen stof te pas, en dat is precies de bedoeling voor Slooten, die tijdens haar mode-opleiding al grote weerstand voelde tegen de verspillingsdrang van het vak.

Het idee dat je geld besteedt aan iets dat je alleen op Instagram draagt, gaat er nog niet bij iedereen in. Maar Slooten voorziet een wereld waarin we allemaal met augmented reality-brillen rondlopen, waardoorheen we niet elkaars fysieke maar digitale uitdossing zien. Dan kunnen mensen een paar basisstukken hebben om zich warm te houden, en hun hipheid naar believen uitdrukken met virtuele kledij.

Klinkt allemaal wat ingewikkeld en ver weg, maar ook veel meer als ‘de toekomst’ dan Ralph Lauren-vintage en Zara-trends. En een stuk duurzamer bovendien. Bij de les blijven, Thunberg-generatie!

Swipen & klikken - Kelli van der Waals bespreekt opvallende trends en discussies in online media. Eerdere columns vind je hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden