De loting is voor Douwe Bob wel heel gunstig

Douwe Bob tijdens zijn repetitie. Hij zingt vanavond.Beeld EPA

Het ziet er goed uit voor Douwe Bob vanavond in Stockholm. Niet alleen steeg de Nederlandse songfestivalinzending de afgelopen dagen in de peilingen bij de wedkantoren, fans en aanwezige pers, maar na twee generale repetities is ook duidelijk hoe slecht de concurrentie wel niet is.

Dus moet het wel heel raar lopen als onze toch vrij degelijke inzending zich niet zich tussen de eerste tien weet te zingen. We kunnen dus gerust spreken van een gunstige loting. Voorpret: hieronder zeventien minirecensies plus prognose.

Finland: Sandhja met 'Sing it Away'

Dit is een goede binnenkomer. De stevige, in blauw broekpak gestoken Finse Sandhja vat het onbezorgde songfestivalgevoel goed samen door in ferm tempo haar problemen weg te zingen. Sandhja heeft het voordeel dat ze het publiek als eerste kan benaderen, op de halfkromme catwalk voor het podium, waar ze als een krolse Katy Perry katachtig gebruik van maakt. Het is niet het allerbeste nummer, maar ook zeker niet het slechtste. Het is lekker los, het swingt, ze zingt met diepe stem en wordt ondersteund door kekke blazertjes.

Prognose: door.

Griekenland: Argo met 'Utopian Land'
Het Griekse Argo gebruikt de eerste halve minuut van hun nummer voor aanzwellende strijkers die de luisteraar moeten meevoeren naar een magische utopie. De valse woooeehoooo en de Griekse rapcoupletten die er doorheen beuken, halen de luisteraar vervolgens ruw uit de droom. Dit is riverdance meets hiphop, op zijn Grieks, en nee, dat klinkt inderdaad niet best.

Hoewel het nietszeggende refrein maar uit twee zinnen bestaat, lukt het de zangeres niet eens dat beperkte aantal lettergrepen op de maat van de melodie te krijgen. De uitvoering van deze kitsj is nog wel geinig, met trommelaar en kameraadschappelijke rappers die over elkaar heen buitelen. En laten we wel wezen, hiphop kom je niet vaak tegen op het songfestival, en al helemaal geen Griekse. Alleen zijn de maniertjes en flow zo potsierlijk en ingestudeerd dat het haast lachwekkend wordt.

Prognose: niet door.

Moldavië: Lidia Isac met 'Falling Stars'
Moldavië staat bij de wedkantoren helemaal onderaan - mocht u een euro over hebben, kunt u in het zeer onwaarschijnlijke geval dat Lidia Isac het songfestival wint daar 500 euro van maken. Zelfs op de studioversie zoekt ze de randjes van stemvast zingen op, pas echt genieten is het om haar live op het podium aan te horen. Los daarvan is met melodieuze powerpopnummer niet eens zo heel veel mis, behalve dan die stampende backingtrack, die gestolen lijkt van de botsautootjes op de kermis in Chisinau.

Prognose: niet door.

Hongarije - Freddie met 'Pioneer'
Freddie is een hunk. Laten we het maar gewoon zeggen. Kaaklijn, reebruine ogen, gitzwarte coupe, en een schouderpartij waar je helahola tegen zegt. Jammer alleen dat de Hongaar meer in de sportschool zit dan dat hij oplet bij zangles. Hoewel, zijn schorre stemgeluid valt op, en sommigen zouden dat sexy noemen. Ook zit er veel overtuiging in de manier waarop hij tijdens zijn saaie, smekende powerballad op de grond stampt, en hoe zijn etnisch verantwoorde trommelaar aan de zijkant op een rundervel staat te beuken.

Prognose: door.

Kroatië: Nina Kraljiç met 'Lighthouse'
Nina Kraljiç is bomenknuffelaar - zo afficheert ze zichzelf - die zich in haar veganistische jurk een nogal Björk-achtige allure aanmeet. Zo zingt ze ook, alleen doet ze dat niet zo goed. Het enige showmomentje is wanneer die jurk door mysterieuze figuren in zwarte kappen uit wordt getrokken. Daaronder komt een verentooi tevoorschijn. Het nummer is nogal zweverige Scandi-folk, maar dan op z'n Kroatisch. De plichtmatige modulatie op het eind kan niet verhullen dat dit gewoon niet zo'n best nummer is.

Prognose: niet door.

Armenië: Iveta Muckuchyan met 'LoveWave'
Vuurwerk! Een stem als een orkaan! Een langgerekte EDM-drop! Flitsende montage! Nog meer vuurwerk! Vooral de regie waarmee deze bombast in beeld wordt gebracht, zorgt ervoor dat Armenië hoog staat in het lijstje met favorieten. Het nummer heeft weinig om het lijf, maar die uithalen blijven wel hangen.

Prognose: door.

San Marino: Serhat met 'I Didnt Know'
Bij de eerste keer dat je dit nummer hoort denk je dat dit wel het slechtste liedjes van dit jaar móet zijn. Of dat het een grap is. De geboren Turk Serhat die voor San Marino uitkomt praatzingt net even iets te vies-hijgerig hoe hij vanavond in je ...hoofd wil zijn.

Ook op het podium heeft het een hoog spelshowgehalte, en dan wel eentje uit de foute jaren zeventig. Dit is een nummer waarbij je iemand heel langzaam wilt uitkleden. Vuige disco wordt drie minuten lang met volle overtuiging omarmd.

Serhat, met hoed, steekt een welkome hand naar je uit, maar je weet dat het niet goed gaat aflopen. En toch neem je die hand aan. Het moge duidelijk zijn, stiekem is dit één van de leukste nummers van dit songfestival. Zo fout dat het weer leuk wordt - zo kennen we het Eurovisie weer.

Prognose: niet door, helaas.

Rusland: Sergey Lazarev met 'You Are The Only One'
Deze Russische popster is één van de grote favorieten. Dat komt vooral door het interactieve gedoe met het enorme led-scherm op de achtergrond. Dat mag dan slim afgekeken / ongegeneerd gejat zijn van de Zweedse winnaar van vorig jaar, maar het is bijzonder goed uitgevoerd. Het werkt, want het leidt de aandacht af van het nummer zelf, dat nogal simplistisch is en behoorlijk gedateerd aandoet. Het is over the top bombastisch, maar tegelijkertijd ook het Eurovisie op zijn best.

Prognose: door.

Tjechië: Gabriela Gun¿íková met 'I Stand'
En dan mag vlak na al dat Russische geweld Tjechië proberen eindelijk eens de finale te halen. Dat lukte het land nog nooit, en als het songfestival om kwaliteit zou gaan gaat dat vanavond ook niet lukken. Het is een verschrikkelijk tamme powerballad. Dat lijkt elkaar tegen te spreken, maar Gun¿íková bewijst dat het wél kan. De saaie show doet de songtitel eer aan - afgezien van wat paarsroze visuals gebeurt er bar weinig op het podium. De larmoyante strijkers die erdoorheen zwieren maken het er niet beter op, en die bloemen die naar beneden regenen op de schermen zijn zo clichématig dat je alleen maar hoofdschuddend kunt toekijken.

Prognose: niet door.

Cyprus: Minus One met 'Alter Ego'
Deze mannen van middelbare leeftijd hebben make-up op en denken dat ze in Metallica zitten. Dat zitten ze niet. En muzikaal is deze slappe emopunk eerder goedkoop gejat van The Killers, en die band is al vijf jaar niet meer hip. Er is een luchtsprong van de gitarist die soleert of z'n leven ervan afhangt - wat knap acteerwerk is, aangezien zijn gitaar niet is ingeplugd.

Maar ook is er wolvengehuil en vuurwerk. En vuurwerk is áltijd goed.

Prognose: niet door.

Oostenrijk: Zoë met 'Loin d'Ici'
Deze Oostenrijkse blondine zingt vrolijk in het Frans haar niemendalletje dat nog wel aardig begint, met leuke springerige gitaartjes. Het klinkt wulps, vrolijk, verleidelijk, totdat begint op te vallen dat ze eigenlijk een nummer lang dezelfde zin herhaalt.

Wat show betreft is er ook niet veel te genieten. In een zalmroze jurk huppelt ze over een soort Land van Oz-achtig pad. Maar waarom verzandt het nummer in zo'n zielloze beat? Waarom vergaten de songschrijvers een refrein? Waar wil Zoë naartoe? Het nummer roept vragen op, en daar wordt niemand blij van. Oostenrijk is het land van het vuurwerkspektakel van Conchita Wurst, maar het land doet nu niet bepaald zijn best dat succes te herhalen.

Prognose: niet door.

Estland: Jüri Pootsmann met 'Play'
Jüri is een romanticus. Hij is de verleider, strak gestoken in een mooi donkerblauw doublebreasted pak, met een zware huilstem die sterk doet denken aan singer/songwriter George Ezra. Totdat blijkt dat hij met die romige stem niet veel meer dan één toonhoogte aankan. Het nummer zelf is niet eens zo verkeerd. Samen met Douwe Bob is hij de enige vanavond die niet gebruik maakt van een overstuurde dancebeat, maar een swingende groove. De ronddraaiende camera kijkt mooi in zijn blauwe kijkers, maar naar een hoger plan wordt het niet getild.

Prognose: door.

Azerbeidzjan: Samra met 'Miracle'
Samra swingt in haar gouden catsuit, en ze is één van de weinige vocalisten van vanavond die verschillende dingen met haar stem kan. Ze doet dat tussen vier leuke dansers die vrij afgezaagde moderne dansbewegingen maken. Maar er zijn ook vlammenwerpers, en vuurwerk van alle kanten. Dat heeft dit nummer eigenlijk niet eens nodig, maar leuk is het wel.

Prognose: door.

Montenegro - Highway met 'The Real Thing'
Hairmetal en electrorock en een DJ. Het is oorverdovend, met die vijfdubbel overstuurde gitaren, waardoor je gelukkig niet meer zo goed hoort hoe verschrikkelijk slecht dit gezongen is. Montenegro maakt het wel heel erg bar en boos. Bij deze logge derrie vraag je je echt af wat de Montenegrijnen dachten toen ze op het vliegtuig naar Stockholm stapten. Dat ze goed gebruik maken van de catwalk door één van de zangers helemaal vooraan te spiegelen doet niets af aan de haast lachwekkende kwaliteit van deze inzending.

Prognose: niet door.

IJsland - Greta Salomé met 'Hear them calling'
Dit is een popliedje met folky ondertonen zoals er alleen op het eiland met de geisers geschreven kan worden. Denk aan Of Monsters & Men, dat werk. Greta maakt handig gebruik van duisternis, windmachines en ze tuurt veelvuldig in de camera. Op het scherm (wederom goed gekeken naar winnaar Zweden van vorig jaar) pogen duistere handen het rillende meisje de koude nacht in te sleuren. Uiteindelijk zwermen er kraaien over haar heen, wat het nummer een behoorlijke Game of Thrones-lading meegeeft. Gaaf.

Prognose: door.

Bosnië & Herzegovina: Dalal & Deen feat. Ana Rucner en Jala met 'Ljubav je'
Twee artiesten die ook nog eens een gast uitnodigen op hun nummer die ook weer een cellist meeneemt. Raar. Er zijn nog weinig etnische volkswijsjes voorbij zijn gekomen vanavond, maar dat maken de Bosniërs ruimschoots goed. Ze zingen in hun moerstaal, terwijl Dalal en Deen worden gescheiden door een prikkeldraadhek - dat in Bosnische context toch altijd wat minder vrolijke connotaties oproept. Het is zwelgrock, er wordt moeilijk gekeken, en dan komt er opeens een rap doorheen. Het is een bijeengeraapt zooitje ongeregeld, en je begint je inmiddels af te vragen wat voor soort mensen dit soort muziek uit vrije wil opzetten.

Prognose: niet door.

Malta: Ira Losco met 'Walk on Water'
Maar dan sluit de eerste voorronde van dit songfestival af met iets dat zowaar niet eens zo heel gedateerd aanvoelt. Wederom dancepop, maar wel prima dancepop. Malta stuurt de stoere zangeres Ira Losco, die in 2002 tweede werd op het songfestival in Estland. Maar ze blijkt na veertien jaar nog prima houdbaar, getuige haar stevige stem en dit oorwurmpje van een nummer.

Prognose: door

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden