Henry Cavill als Geralt of Rivia in The Witcher.

De SerieThe Witcher

De lage verwachtingen maken The Witcher des te beter

Henry Cavill als Geralt of Rivia in The Witcher. Beeld Netflix

Nee, The Witcher is geen Game of Thrones. Maar het is wel verdraaid goed. 

Laten we maar meteen met de onvermijdelijke ‘Game of Thrones’-vergelijking beginnen: dan hebben we dat maar gehad. Ja, ‘The Witcher’ is óók een fantasy-serie met een enorm budget. Ja, er komen draken, tovenaressen en dwergen in voor; en ja, net als Game of Thrones is The Witcher gebaseerd op een succesvolle boekenreeks – in dit ­geval die van de Poolse schrijver Andrezj Sapkowski.

De verschillen zijn alleen vele malen groter. Was magie in Game of Thrones eigenlijk bijzaak, in de Witcher-reeks wordt de volumeknop met magie, heksen & monsters vol opengedraaid. Ook anders: het geopolitieke gekonkel en de opmars van Nilfgaard, het grote boze keizerrijk met religieuze fanatici, rommelt hier vooral aan de horizon; terwijl de strijd om de (ijzeren) troon in die ­andere serie het hele plot bepaalde.

Waarom moeten we GoT dan toch zo nodig noemen? Nou, omdat het zo goed als zeker is dat Netflix wil inspringen in het gat dat is achtergelaten, nu het epos van HBO ten einde is gekomen. The Witcher is een prestigedingetje geworden voor Netflix: al voor lancering was een tweede seizoen besteld, en het is ook geen toeval dat de streaming­gigant afgelopen maand hun meetmethode heeft aangepast waardoor het trots kan verkondigen dat The Witcher de allersuccesvolste­­ nieuwe Netflix-­serie ooit is.

Daarnaast was Netflix slim genoeg om een fantasyreeks te kiezen waarbij het verzekerd zou zijn van een flinke fanschare. Niet dat die Poolse boekenreeks zo beroemd is, maar wel de gameversie ervan. Deel drie wordt – volkomen terecht – beschouwd als één van de beste videogames ooit gemaakt.

Alleen: gamers zijn nogal mondig. Groot was de hilariteit online toen de eerste beelden uitlekten van het menselijke brok beton Henry Cavill (Superman) met zilveren pruik. Dit wordt een parodie, Netflix vergaloppeert zich hiermee, dit gaat tegenvallen, zo klonk het.

Anya Chalotra als de heks Yennefer of Vengerberg.Beeld Netflix

Maar nee. Sterker nog: The Witcher is ten zeerste aan te raden, ook voor hen die niet 100 miljoen uur achter hun Playstation hebben doorgebracht in Het Continent. Vanwege heel veel: de boeiende personages, een loeisterke Anya Chalotra als Yennefer of Vengerberg, de verbluffende choreografie tijdens de een-op-eengevechten – hoewel voor de grote veldslagen de regie wel nog even op cursus mag.

Cavill is een ‘hekser’: Geralt of Rivia, een soort premiejager voor monsters. Die monsters teisteren Het Continent sinds een vreemde interdimensionale ramp, toen er een hoop chaos, magie en narigheid op deze middeleeuwse ­wereld werd losgelaten. De nukkige ­Geralt is dankzij magische mutaties ­behept met bescheiden superkrachten en gespeend van elke emotie. Precies dat vertolkt­­ Cavill met verve: zijn enige ontlading, als hij weer eens in de puree zit, is een zeer onderkoeld, maar o zo hartgrondig gebracht ‘fuck’.

Daarnaast zien we diens love interest Yennefer of Vengerberg; de heks die een grootse toekomst voor zich ziet; en de jonge prinses Cirilla (Freya Allen), op de vlucht geslagen nadat het boosaardige Nilfgaard haar koninkrijk in de fik heeft gezet. 

Dit eerste seizoen draait om hoe die drie personages langzaam samenkomen. Dat er tegelijk een enorme wereld behapbaar moet worden gemaakt, betekent dat de vreemde namen en gebeurtenissen je om de oren vliegen. Dat de makers een spelletje spelen met chronologie, maakt het er allemaal niet eenvoudiger op. Dit eerste seizoen is vooral gebaseerd op de korte verhalen van Sapkowski, en ook dat is te merken. The Witcher haakt hiermee aan bij de episodische trend in serieland (zie: The Mandalorian), maar het overkoepelende verhaal komt daardoor maar mondjesmaat op gang. 

Zie dit eerste Witcher-seizoen vooral als langgerekte introductie van een fantasyreeks waar Netflix nog jaren plezier van hoopt te hebben. Alleen zal het vervolg wel nog zeker een jaar op zich laten wachten. Doe uzelf ondertussen een plezier, en start die Playstation maar weer eens op.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden