De kracht van kunst aan de Belgische kust

Het is een keer wat anders, de zee als decor en onderwerp van een kunstmanifestatie. Nog tot 28 september waait de wind aan de Belgische kust uit een andere hoek. Beaufort 2003 verwijst naar de kracht van de elementen. Negen kuststeden doen mee.

Vanaf de zeedijk in De Panne zien we de ijzeren beelden van de Britse kunstenaar Antony Gormley als bakens op het zandstrand. Het is paasvakantie, mooi weer en gezellig druk. Het ochtendlicht valt op de roestbruine figuren die, soms tot de schouders ingegraven, uit de aarde opdoemen en bij vloed in zee verdwijnen. Een heel leger staat er zo, verspreid over het breedste zandstrand van de lage landen tussen De Panne en het dorpje Sint Idesbald.

Het was onze bedoeling om van De Panne, aan de Belgisch-Franse grens, langs de zee naar Oostende te fietsen en zo van de kunst in de duinen of aan de dijk -de Vlamingen vermijden angstvallig het Franse woord boulevard- te genieten. Maar de kinderen klagen over de wind, die met een kracht van misschien wel zes Beaufort in ons nadeel waait.

Al bij Koksijde weigeren zij nog een meter te trappen. Gelukkig staat dichtbij een heel bijzondere constructie van de Franse kunstenaars Anne en Patrick Poirier. Hun 'baken' aan zee heet 'Acqua scivolo', een monumentaal werk, 21 meter hoog, geïnspireerd op de plattegrond van een vlakbij gelegen abdijruïne. Bezoekers kunnen twee wenteltrappen beklimmen en komen zo op een platform, dat uitzicht biedt over zee en dorpsleven.

Per kustgemeente is een project opgebouwd, met aandacht voor de eigenheid van de gemeente, de profilering van de gekozen locatie en de individualiteit van de kunstenaar. Zo ontstaat steeds een samenhangend geheel van kunstwerken, met bakens in allerlei soorten, billboards en plaatselijke kunsttentoonstellingen -met de zee als centraal thema.

De fietsen gaan een stukje mee op de imperiaal van de auto. We willen per se naar Nieuwpoort om de nieuwste creatie van Jan Fabre te bewonderen. De reuzenschildpad met de kunstenaar op zijn schild, lijkt vanuit de duinen zo in zee te worden gejaagd. Maar Fabre's 'Op zoek naar Utopia' is ingepalmd door tientallen kinderen, die een nieuw speeltuig hebben ontdekt en zich welwillend laten fotograferen door hun kunstminnende ouders.

,,De wind is tegen mij'', klaagt mijn zoon als we met de moed der wanhoop proberen om de afstand tussen Middelkerke en Oostende te overbruggen. De golven beuken er tegen de kust. ,,Nog even en we zijn er'', probeer ik hem moed in te praten. Ik wil beslist langs het Museum voor Moderne Kunst PMMK in Oostende voor de expositie 'Marines in confrontatie'. Conservator Willy Van den Bussche van het PMMK heeft de kunstmanifestatie bedacht. ,,Wij willen de zee naar het museum brengen en de kunstenaars naar de zee'', verklaart hij het idee van Beaufort 2003. Zijn museum hangt ter gelegenheid daarvan vol met fantastische zeegezichten. Geen Hollandse meesters met hun vaak stemmige vergezichten, maar een overzicht van kunstenaars uit de negentiende en twintigste eeuw die volgens de museumdirecteur een persoonlijke interpretatie geven aan de zee. Dat zijn voor hem onder anderen Gustave Courbet, René Magritte, Claude Monet, James Ensor en Roger Raveel.

We zijn nog niet eens halverwege het kunstparcours geraakt. Beaufort 2003 leent zich bij uitstek voor een rit met de kusttram, die met een hoge frequentie tussen Knokke en De Panne rijdt. Op de dag van ons bezoekje echter staakt het personeel van het streekvervoer. Dat is pech. Er zijn speciale combitickets voor de tram en de zomerexpositie. Per fiets kan natuurlijk ook, maar dan zonder jammerende kinderen en voor mensen met wat meer tijd of zin voor onthaasting.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden