Stranger Things.

De SerieStranger Things

De jaren tachtig herleven opnieuw in Stranger Things 4 - net als de horrorclichés

Stranger Things.

De jaren tachtig herleven opnieuw, maar met iets meer focus zou het vierde seizoen van Stranger Things niet ook zo traag hoeven zijn als het leven in die tijd.

Nienke Schipper

Het is de wereld op zijn kop in het vierde seizoen van de hitserie Stranger Things. Dat was ook wel nodig, het was tijd om de scifi-horrorserie een nieuwe afslag te laten nemen. Dat gedoe met Het Ondersteboven was na drie seizoenen wel een beetje uitgekauwd. Wéér een monster dat vast zit in een schaduwdimensie en wéér een stel arme scholieren dat het leven zuur wordt maakt en de wereld moet redden.

Wat niet uitgekauwd raakt, is die dikke knipoog naar de jaren tachtig, en dat is ook in dit seizoen weer een heerlijk decor. Enorme walkietalkies, de kleding, bekende hits en de troosteloze bruine inrichting van de huiskamers. Maar het is vooral de verwijzing naar de jaren tachtig horrorfilm A Nightmare on Elmstreet waardoor de schrijvers zich dit seizoen hebben laten inspireren. Dromen terwijl je wakker bent, en vooral zorgen dat je niet in slaapt valt, want anders heeft je laatste uur geslagen. En een grappig detail: de acteur die de gevangene Victor Creel speelt was ooit de enge Freddy Krueger in de Elmstreet-films.

In het stadje Hawkins gebeuren weer onverklaarbare dingen. Cheerleader Chrissy heeft last van nachtmerrieachtige visioenen: als ze alleen in het bos is, ziet ze een klok in een boom, en haar moeder achter de naaimachine is plots een zombie-monster. Ze rent, maar het is een doodlopende gang. De deur is geblokkeerd en het monster zit haar op de hielen. Heeft Het Ondersteboven een weg gevonden naar de echte wereld, in het hier en nu?

Alle horrorclichés komen voorbij in het vierde seizoen. Een flinterdun verhaal, dikke suspense met geluidseffecten en rookmachines. Je weet dat het monster komt, maar wanneer?

En ja: het is over de top, flink over de top zelfs. Maar wel goed gemaakte over de top horror. Alle details kloppen en dankzij uitmuntende acteurs en regie is het zeker lekker kijkvermaak. Maar het is de vraag of dat genoeg is voor de doorgewinterde Stranger Things-kijker.

Het grotere verhaal lijkt een beetje uit het oog te zijn verloren en er zijn zoveel zijpaden dat de focus zoek is. Zo blijkt agent Hopper nog te leven en is hij terechtgekomen in een Russisch werkkamp. Jocye (Winona Ryder) gaat hem redden, maar hoe dom kun je zijn om een Russische premiejager te vertrouwen?

En Eleven is in het vorige seizoen haar superkrachten kwijtgeraakt en heeft een opfriscursus in een ondergrondse bunker. Daar herbeleeft ze haar getormenteerde jeugd en dwaalt eeuwig door witte gangen met andere freaks zoals zij.

Ondertussen proberen de scholieren in Hawkins te ontdekken waar al die onverklaarbare lijken vandaan komen. Ze dwalen door de bossen, over kerkhoven en spookhuizen. En dat duurt lang, heel lang. Kortom, echt lekker vlotten wil het niet met het verhaal. Dat komt ook omdat de afleveringen tegen het einde van het seizoen steeds langer worden. Hoelang kun je het horrorconcept nog uitmelken?

Nou, nog verder. Het vierde seizoen is ook nog opgeknipt in twee delen. Gelukkig wordt in de laatste aflevering van het eerste deel (aflevering zeven, ruim anderhalf uur), al veel goed gemaakt. Puzzelstukjes vallen op zijn plaats en plotseling wordt het toch nog echt spannend. Hopelijk brengen de laatste twee slotafleveringen echt antwoorden en voldoening.

De eerste zeven afleveringen Stranger Things seizoen 4 zijn vanaf 27 mei te zien op Netflix. Vanaf 1 juli zijn de laatste twee afleveringen te zien.

In De Serie wordt iedere week een serie of podcast besproken die te zien is op tv, Netflix of ergens anders.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden