Recensie

De Huisbewaarder is een psychedelische trip zonder nooduitgang

Beeld De Huisbewaarder

Toneelschuur Producties
De Huisbewaarder
*****

Met zijn vettige haar, te wijde broek en meerdere jassen over elkaar is het meteen duidelijk: de oude meneer Davies is een zwerver, een landloper. Een jonge jongen, type naïeve goedzak, heeft hem onder zijn hoede genomen en een slaapplek in zijn nu nog bouwvallige maar potentieel prachtige huis aangeboden.

In eerste instantie lijken de verhoudingen helder: de jonge weldoener heeft gewoon een goed hart en zoekt iemand om de eenzaamheid te verdrijven. De oude man wringt zich in bochten om aardig gevonden te worden en te mogen blijven. Maar als er nog een jonge broer in het spel komt, kantelen de verhoudingen volledig.

Zo komt in de regie van Paul Knieriem het slimme venijn van Harold Pinters 'De Huisbewaarder', met René van 't Hof in de rol van Davies, pijnlijk scherp naar voren. Er vallen druppels op de vloer, eerst langzaam, daarna snel. Tja, zo'n oud huis zit vol gebreken. Geen wonder dat het decor van De Huisbewaarder (ontwerp Marloes en Wikke) bestaat uit lange stroken afdekplastic en enorme kluwens elektradraad.

Een groot blok piepschuim dient als bed, ernaast staat een oud fornuis waarvoor Davies, ondanks het feit dat het niet is aangesloten, een grote angst heeft. Stel dat er giftige dampen uitkomen of dat hij zich eraan stoot in zijn slaap!

De jonge jongen (in Magne van den Bergs grimmige en snedige vertaling hebben de broers geen naam) heeft Davies gered uit een vechtpartij. Het is een goeie jongen, dat zie je zo. Maar iets spoort er niet helemaal bij hem, dat zie je ook zo. Jan-Paul Buijs speelt hem prachtig: gevoelig, zwaar beschadigd door Het Systeem, onvermogend om voor zichzelf op te komen. De ontwikkeling die hij gaandeweg het stuk doormaakt, is subtiel en ontroerend.

De tekst gaat verder na onderstaande video.

Zijn jongste broer wordt ook al zo intrigerend vormgegeven, dankzij het verrassende spel van Lowie van Oers. In eerste instantie een volkomen normale, ambitieuze jongen, die zich ontpopt tot angstaanjagend onberekenbaar, psychotisch bijna.

René van 't Hof vormt de kers op de taart van dit acteerplezier. Zijn zwerver is angstig en stoer, onberekenbaar en toch rationeel, met een binnen zijn eigen logica volledig kloppend verhaal. Hij schakelt razendsnel tussen neurose en zelfoverschatting, terwijl hij her en der met verbale en fysieke kwinkslagen strooit.

Dit volledig aan elkaar gewaagde drietal maakt van De Huisbewaarder een fascinerende theaterervaring: een zwartkomische mindfuck, een psychedelische trip zonder nooduitgang.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden