Boekrecensie

De Grote Ziekte

Avonturenroman in de traditie van Tonke Dragt, met koetsen en stadsmuren.

Vijf jaar moesten we wachten op het nieuwe boek van Marjolijn Hof, die met haar debuut ‘Een kleine kans’ (2007) grote prijzen won, waaronder de Gouden Griffel. Met de boeken die erop volgden, ontwikkelde ze een herkenbaar oeuvre: realistische verhalen van ongeveer 120 bladzijden, die met groot psychologisch inzicht, humor en heldere pen zijn geschreven.

‘Lepelsnijder’ is totaal anders: een dikke avonturenroman in de traditie van Tonke Dragt, die zich in een ongespecificeerde tijd van koetsen en stadsmuren afspeelt. En niet alleen omvang en setting verrassen, maar ook de toon: beschrijvend, soms wijdlopig.

Queeste

Het verhaal komt daardoor moeizaam op gang. We maken kennis met Janis, die samen met de oude Frid op een berg woont. De man daalt soms af om de houten lepels die Janis snijdt te ruilen voor voedsel. Janis zelf moet boven blijven, want beneden waart de Grote Ziekte rond – althans, dat beweert Frid. “Nieuwsgierigheid is het begin van alle ellende”, zegt die. En: “Wees tevreden met wat je hebt, daar word je gelukkig van” – woorden die later de moraal van dit boek zullen blijken.

Als Frid na een afdaling niet terugkeert, ziet Janis zich genoodzaakt hem te gaan zoeken. Eenmaal in de bewoonde wereld begint zijn queeste echt te boeien, omdat hij er al snel achter komt dat de Grote Ziekte niet bestaat. Waarom hield Frid hem dat voor? En klopt het verhaal dat de man hem over zijn herkomst vertelde wel? Veel weggeven zou jammer zijn, maar Janis komt in contact met zijn biologische familie, die een heel ander leven leidt dan hij en legt een levensgevaarlijk complot bloot.

Omslag ‘Lepelsnijder’

De psychologie is dit keer ondergeschikt aan het avontuur. Hof had Janis met gemak in een identiteitscrisis kunnen manoeuvreren, maar legt de focus op de intrige. Zo kiest ze ook niet voor de afgeroomde stijl met beeldrijke en geestige zinnen (een paar staan er wel in) die we van haar kennen, maar voor vloeiend, breeduit vertellen. Dat levert een klassiek, wat traag, maar intrigerend en sfeerrijk (voorlees-) boek op, dat naar het einde toe steeds spannender wordt en waarin de personages mooi tot leven komen.

De bijdrage van Annette Fienieg mag niet onvermeld blijven: een prachtige cover in sjabloondruk met geschilderde details en passende linoleumsneden van Janis’ lepels bij elk hoofdstuk.

Oordeel: klassiek, wat traag, maar toch sfeerrijk leesboek.

Marjolijn Hof
Lepelsnijder
Ill. Annette Fienieg Querido; 294 blz.
€ 15,99 Vanaf 9 jaar

In ons dossier boekrecensies vindt u een overzicht van de besprekingen van pas verschenen fictie, non-fictie, jeugdliteratuur en thrillers.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden