Reizen

De groepsreis wordt steeds populairder

Beeld Chris Marmier

Er zijn groepsreizen voor jongeren, vrouwen, ouderen, alleenstaanden, eenoudergezinnen of mensen met specifieke interesses. We willen onze reiservaringen blijkbaar graag ter plekke delen.

Steeds meer mensen lijken op groepsreis te gaan. Klopt dat?

De ANVR, de brancheorganisatie van de reiswereld, ziet een groeiende behoefte aan georganiseerde groepsreizen, in allerlei vormen. Concrete cijfers zijn helaas niet voorhanden. “Je kunt aan een groepsreis in je eentje meedoen, maar ook als groep”, zegt een woordvoerster van de ANVR. “Het negatieve imago van altijd met de groep te zijn en geen moment vrij, is er wel vanaf.” Nieuw zijn onder meer groepsvakanties voor mensen met een laag inkomen en georganiseerde examenreizen voor scholieren van GoGo, Neckermann, GOfun en Beachmasters.

Waarom willen we in een groep reizen?

“Mensen zoeken gelijkgestemden”, zegt reistrendwatcher Tessa aan de Stegge. “Of het nu een spirituele reis is, een cultuur- of sportreis, een yogaretraite of een reis van camperaars naar een commune in Portugal; we willen het avontuur delen met mensen die op dezelfde manier in de wereld staan.” Volgens de ANVR neemt de moderne toerist er ook geen genoegen meer mee om slechts ergens op bezoek te zijn als toerist: “Die wil ondergedompeld zijn, contact hebben met de lokale bevolking. Geen aapjes kijken, maar vanuit oprechte interesse in de ander.”

Beeld Chris Marmier

Hoewel vakantie vieren met een gezelschap het voornaamste doel is, is de groepsreis in eerste instantie toch wel degelijk een individualistische aangelegenheid. De groepsreiziger boekt zijn reis doorgaans in zijn eentje om pas ter plekke in de groep op te gaan. Reistrendwatcher Aan de Stegge over de solo-together vakantie: “Het avontuurlijke wordt ook ‘veiliger’ als je het met z’n allen beleeft”.

Nog iets minder eng wordt het als je elkaar al enigszins kent voor het avontuur begint. Via forums op internet spreken deelnemers niet zelden met elkaar af om alvast een indruk te hebben wat voor vlees ze in de kuip hebben. De groepstoerist wil wel een béétje weten waar hij aan toe is. Aan de Stegge: “We gaan op reis om iets nieuws mee te maken, maar tegelijkertijd vinden we het fijn om te verkeren met mensen in wie we ons herkennen”.

En wat doen alleenstaande ouders?

Een aparte groep vormen ouders die gescheiden zijn, of van wie de partner is overleden. Er zijn verschillende organisaties die reizen voor deze doelgroep aanbieden. Zo is Estivant al achttien jaar specialist in eenouder- en singlevakanties. “Wij bieden verschillende reizen aan op bijna 30 bestemmingen binnen Europa en elk jaar komen daar twee bestemmingen bij”, zegt Wouter Höppener, productmanager bij Estivant.

Omdat het aantal eenoudergezinnen volgens het CBS blijft stijgen, opereert Estivant in een groeimarkt. In 2017 woonden 724.974 kinderen bij een van hun ouders. Ruim 80.000 meer dan in 2010. Op dit moment telt Nederland 572.419 eenoudergezinnen (22 procent van alle gezinnen).

Alleenstaande ouders die bij Höppener een reis boeken treffen op de camping een speciaal team dat veel geregel uit handen neemt en de kinderen vermaakt. “Zij zorgen voor het ontzorgen. Dat geeft de ouders tijd voor zichzelf of voor elkaar. Je komt op een veldje gezellig bij elkaar te staan en binnen een week ontstaat vaak al een band. Die wordt soms zo sterk dat sommige ouders staan te huilen als de vakantie weer is afgelopen.”

Met wie gaan we?

Reisorganisatie noSun mikt op ‘outdoor-groepsreizen voor individuen’. Liefst 96 procent van de klanten van noSun, zo meldt de website, boekt alleen. Die eenling kan onder meer tripjes maken naar Bulgarije, Denemarken, Canada, Finland, Italië en Mallorca. “In totaal bieden we zo’n 35 verschillende reizen aan. Dat zijn vooral outdoorreizen, in de natuur. Zo kun je bij ons kajakken en mountainbiken in rustige oorden”, zegt noSun-directeur Martijn Boshuis. “Wij merken een duidelijke toename in de vraag naar zulke vakanties. Onze doelgroep zijn singles, dat is een groeiende groep.”

Volgens Boshuis boeken mensen reizen bij hem omdat ze in hun eigen omgeving geen gezelschap voorhanden hebben. “Doordat hun vrienden bijvoorbeeld niet single zijn en een gezin met kinderen hebben, valt die optie een beetje af. Je gaat als alleenstaande niet snel met een gezinsvakantie mee.”

De groepstoerist die noSun uitkiest als reisorganisatie is volgens Boshuis hoogopgeleid en heeft een goede baan. Dat betekent dat ze ook hogere eisen stellen: “Het moet allemaal wel logistiek goed geregeld zijn”.

Maar de voornaamste reden om groepsgewijs de natuur in te gaan is volgens hem toch ‘dat je samen iets beleeft wat niet alledaags is’. “Dan ontstaat een band. Singles hebben bovendien iets gemeen. Die willen ook weleens even niet die vragen over waar de kinderen blijven of wanneer ze nu eens een relatie krijgen. Onze klanten zijn niet op zoek naar een date, maar naar het gemak van een georganiseerde vakantie met mensen die hetzelfde voor ogen hebben.”

Eenoudervakantie: Geertje Jaarsma (40), werkcoach

Geertje Jaarsma

“Ik ben samen met mijn dochter op eenoudervakantie naar een groot landhuis in Midden-Frankrijk gegaan. Mijn relatie was net voorbij en ik zag mezelf niet met haar tussen allemaal gezinnen op een camping staan. Een collega van destijds tipte me dat er zoiets bestond als eenoudervakanties. Dat trok me meteen heel erg. Wat ik erg prettig vond is dat je op de site van de reisorganisatie bij het boeken kan zien van welke leeftijd de andere kinderen zijn die meegaan. Wij kozen voor een kamer in het landhuis, maar je kon ook kiezen voor een tentje. Daar stonden er een stuk of vier van, vlak bij elkaar. Het was heerlijk. ’s Avonds met z’n allen in de tuin bij het kampvuur. Ik vond het een heel sociale vakantie. Ik merk dat mensen, vooral mannen, vaak een vooroordeel hebben over deze vakanties. Dat het een soort daten is en zo. Zelf had ik een ander vooroordeel: dat je het ene na het andere drama te horen zou krijgen van je medevakantiegangers. Maar dat is me heel erg meegevallen. Ik heb iedereen opvallend snel in mijn hart gesloten. De kinderen gaan ook hechter met elkaar om. Als een familie. Ik heb er echt vrienden aan overgehouden met wie ik al meerdere keren op vakantie ben geweest.”

Schrijfvakantie: Ans Boelens (54), teamleider mbo-onderwijs

Ans Boelens

“Een paar jaar geleden ben ik op schrijfvakantie gegaan naar Spanje, La Colina, net onder de Pyreneeën. Ik had geen reispartner en alleen op vakantie gaan zag ik niet zitten. Ik zag allerlei beren op de weg en het is ook gewoon niks voor mij. Op een gegeven moment zei een collega tegen me: ‘Goh, ga eens op een creatieve vakantie’. Toen dacht ik meteen aan een schrijfvakantie. Schrijven is een hobby van me. Ik heb geen ambitie om een boek te schrijven; ik doe het omdat ik het leuk vind. Even je gedachten wegzetten op papier. De cursus in Spanje was een cursus creatief schrijven. Het was toegankelijk, het duurde een week, en het was ook overzichtelijk, met vaste eetmomenten en twee keer per dag les door één docent. Dat is toch beter dan op je zolderkamertje zelf zitten hobbyen, dacht ik. En zo heb ik het ook ervaren. Het is leuk om feedback te krijgen van je medecursisten en het was daar prachtig. Zelfs als het schrijven volledig mislukt, zit je daar nog goed. En hoewel de groep uit heel verschillende mensen bestond, pakte het toch goed uit. Ik ben nadien nog een paar keer op creatieve vakanties geweest en inmiddels organiseer ik zelf één keer per maand een schrijfclub. Dat is door die vakantie gekomen.”

Reisreportages vanuit bijzondere bestemmingen, boeiende steden en verre streken, met reistips. U vindt ze op trouw.nl/reizen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden