Recensie

De finale van Pierre Audi bij De Nationale Opera is eremedaillewaardig

Anna Larsson (Waldtaube) als een zwarte engel des doods. Beeld marco borggreve

De Nationale Opera
Schönberg 'Gurre-Lieder'
★★★★☆

In 2014 werd het operaseizoen geopend met de allereerste scenische productie ooit van Arnold Schönbergs immense vocale symfonie 'Gurre-Lieder'. Die succesvolle transformatie van concertzaal naar operabühne markeerde tevens de allereerste artistieke samenwerking tussen de directeur van De Nationale Opera, Pierre Audi, en diens chef-dirigent Marc Albrecht. Drieëneenhalf jaar later zijn we met de herneming van deze 'Gurre-Lieder' getuige van de allerlaatste enscenering van Audi als artistiek leider.

Om dat moment extra cachet te geven waren koning Willem-Alexander en koningin Máxima erbij. Na afloop verraste de koning Audi met de versierselen van de Eremedaille voor Kunst en Wetenschap in de Huisorde van Oranje. De medaille werd hem toegekend 'omdat hij als directeur van De Nationale Opera er mede verantwoordelijk voor was dat dit gezelschap uitgroeide tot een van de toonaangevende operahuizen in de wereld'.

Tekst loopt door onder de video

Zo is het maar net! Dat het afscheid min of meer toevallig samenvalt met deze reprise is een gelukstoeval, want zowat alles wat de meerduidige regiestijl van Audi zo bijzonder maakt, komt in deze voorstelling terug. Prachtig hoe tijdens het laatste lied van Tove (een fraai zingende Catherine Naglestad) de Waldtaube met haar grote zwarte vleugels omineus achterin het imposante decor verschijnt. En terwijl midden op de bühne een boompje op mysterieuze wijze zijn bladeren afschudt, komen Tove en de Waldtaube elkaar boven op de gaanderij tegen. Ze zwijgen en kijken elkaar aan. Je weet door die onheilszwangere beeldtaal dat dit niet goed kan aflopen.

Liep oppergod Wotan niet op dezelfde geheimzinnige manier door het het decor van 'Der Ring des Nibelungen', Audi's succesvolste wapenfeit hier? En nu we daar toch aanbeland zijn, is het Lied van de Waldtaube niet gewoon de 'Todesverkündiging' van Brünnhilde zoals Audi die in 'Die Walküre' vormgaf? Audi boft enorm met de fantastische Anna Larsson, die als persoonlijkheid én als zangeres van het Lied van de Waldtaube het hoogtepunt van de avond maakt. Onontkoombaar zijn haar wonderschone geluid en haar majestueuze bewegingen, je kunt niet anders dan gebiologeerd kijken en luisteren.

Door de zes personages elkaar in die vreemde, vervallen burcht/bedrijfshal (decor Christof Hetzer) al snel tegen te laten komen, weet Audi mooie dramaturgische verbindingen te leggen in deze sage van losse liederen. Muzikaal knoopt Marc Albrecht met het sterk uitgebreide (120 man!) en voorbeeldig spelende Nederlands Philharmonisch Orkest de liederen meesterlijk aan elkaar. Albrecht weet ook de ingewikkelde koren strak in de hand te houden, met een oor- en oogverblindende zonne-hymne aan het slot.

De zangers voelen zich duidelijk senang in deze wonderlijke wereld. De wereldberoemde Larsson meldde op haar Facebook dat dit de meest ongelofelijke productie is waar ze ooit deel van uitmaakte. Jammer dat Burkhard Fritz (Waldemar) op de premièreavond nog niet helemaal uit de verf kwam, al zal dat gaande de reeks vast beter worden. Met deze unieke Audi-finale bewijst De Nationale Opera in extremis de juistheid van de koninklijke woorden hierboven. Absoluut eremedaillewaardig.

Gurre-Lieder is nog vijf keer te zien t/m 5 mei. dno.nl

Lees hier meer theaterrecensies van onze recensenten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden