Recensie

De driedubbele rol van Rupert Everett lijkt te hoog gegrepen in 'The Happy Prince'

Beeld The Happy Prince

The Happy Prince
Regie: Rupert Everett
Met Rupert Everett, Colin Firth en Emily Watson
★★☆☆

Gevierd toneelschrijver, dichter, essayist, dandy, echtgenoot, vader én homoseksueel in een tijd - Engeland, late 19de eeuw - waarin voor 'onzedelijke handelingen' twee jaar gevangenisstraf met dwangarbeid werd opgelegd. Logisch dat het leven van Oscar Wilde al een aantal verfilmingen kreeg met respectievelijk Peter Finch, Stephen Fry en Michael Gambon in de hoofdrol. Maar er is waarschijnlijk geen acteur die zo verknocht raakte aan zijn leven en werk als Rupert Everett (59). De Britse acteur speelde in verfilmingen van zijn beroemdste toneelstukken: 'An Ideal Husband' en 'The Importance of Being Earnest'. Ook vertolkte hij Wilde enkele jaren terug met succes op het toneel, in een revival van 'The Judas Kiss'.

Je zou 'The Happy Prince', vernoemd naar het sprookje voor kinderen dat Wilde schreef en voorlas aan zijn twee zoontjes, als een vervolg op die theatervoorstelling kunnen zien waarin het draaide om Wilde's laatste tragische jaren. In de film is hij na zijn gevangenisstraf in Engeland een soort paria die in Parijs in armeluiskroegen rondhangt. Ook zoekt hij in Napels opnieuw het gezelschap van Lord Alfred Douglas alias Bosie, de jongeman door wie hij in het gevang belandde en die zijn liefde niet waard is. Je ziet het meteen aan zijn verwende tronie.

Everett speelt Wilde theatraal, vol bravoure, maar ook met een neiging tot zelfdestructie, getuige de absint en andere verdovende middelen. Hij vertolkt hem met zo veel aplomb, dat het uiteindelijk een pijnlijke show wordt. De film fladdert daarbij richtingloos heen en weer tussen Londen, Napels, Parijs waar hij zijn bezorgde vrienden Robbie en Reggie treft, en Heidelberg waar echtgenote Constance (een heel aardige bijrol van Emily Watson) haar toevlucht heeft genomen. Het zijn losse scènes, flarden, die bij elkaar worden gehouden door rake quotes uit Wilde's prachtige oeuvre.

'For each man kills the thing he loves', klinkt het in voice-over. Of als Wilde zich zijn roem herinnert: "Ik had een eigen trein bekleed met groen markolijnleer."

Everett probeert wanhopig de tragicus en het geestige genie te laten versmelten, maar de driedubbelrol van hoofdrolspeler en debuterend scenarist en regisseur lijkt hier echt te hoog gegrepen.

Lees meer filmrecensies op  trouw.nl/filmrecensies

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden