Recensie

De drie broers uit ‘Three Identical Strangers’ werden als experiment van elkaar gescheiden, zonder dat ze dat wisten

De drieling Robert, Eddy en David werd geadopteerd en groeide in drie verschillende gezinnen in New York op.

Three Identical Strangers
Regie: Tim Wardle
★★★★☆

Je hebt waargebeurde verhalen die vreemder zijn dan fictie. ‘Three Identical Strangers’ is zo’n verhaal. Het gaat over drie jonge mannen uit New York die toevallig ontdekten een drieling te zijn. Robert, Eddy en David werden geadopteerd en groeiden in drie verschillende gezinnen op. De documentaire laat aan de hand van interviews, archiefbeelden en dramatische reconstructies zien hoe de jongens elkaar in 1980 op 19-jarige leeftijd op het spoor komen, en hoe vreselijk blij ze zijn.

Hun verhaal wordt opgepikt door de media. De drieling verschijnt in talkshows op televisie, waar het vooral over hun bizarre overeenkomsten gaat. Behalve dat ze er hetzelfde uitzien, roken ze hetzelfde merk sigaretten, blijken ze alle drie te hebben geworsteld en vallen ze alle drie voor iets oudere vrouwen. Ze bewegen hetzelfde en maken elkaars zinnen af. De jongens worden bekende New Yorkers, figureren als drieling in Madonna’s romcom ‘Desperately Seeking Susan’ en openen samen een succesvol restaurant met de naam Triplets.

Maar hun ouders zijn wat minder verheugd. Ze hebben nogal wat vragen. Waarom zijn de broertjes na de geboorte eigenlijk gescheiden? Waarom zijn de adoptie-ouders daar niet van op de hoogte gebracht? Waarom zijn de broers niet ingelicht over elkaars bestaan? Met al die vragen verstomt het feestgedruis en begint een psychologische thriller.

Expres gescheiden

In de film wordt het allemaal gedetailleerd uiteengezet maar het komt erop neer dat de broertjes expres zijn gescheiden en met opzet in verschillende milieus zijn geplaatst (arbeidersmilieu, middenklasse en hogere middenklasse) als onderdeel van een geheim wetenschappelijk experiment. De leider van het onderzoek blijkt ene Dr. Peter Neubauer, een Oostenrijker die op de vlucht voor de Tweede Wereldoorlog in 1941 in New York terechtkwam en in 1951 directeur werd van het Child Development Center in Manhattan.

Geïnteresseerd in de emotionele gezondheid van kinderen, begon hij zijn Twin Study, waarbij hij tweelingen en drielingen in het geheim scheidde en liet volgen door psychologen. Onder het mom van ‘we zijn geïnteresseerd in de ontwikkeling van geadopteerde kinderen’ kwamen die psychologen op gezette tijden bij de broertjes thuis, om ze te observeren. Niemand die vragen stelde.

Onethisch

Het is een horrorverhaal: kinderen (en hele families) die stiekem werden onderworpen aan een wetenschappelijk experiment. Het zou gaan om een onderzoek naar nature versus nurture. Zijn we wie we zijn door onze genen of door onze opvoeding en omgeving? Maar met behulp van een journalist die al sinds 1995 op de zaak zit en twee voormalige assistenten van Neubauer die voor de camera wilden komen, weet de Britse regisseur Tim Wardle nog meer lagen af te pellen.

Doodeng is het, dit onethische experiment met mensen die als een soort laboratoriumratten werden gebruikt. ‘Nazi shit’, merkt iemand in de film op. En tussen al die vreselijke onthullingen, treffen we zo nu en dan de broers die in de camera hun levensverhaal vertellen. Je ziet de pijn in hun ogen en ook nog steeds de verbazing. 

Filmrecensies

Elke week worden de nieuwste films besproken door onze recensenten. U leest de recensies hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden