Stefano Keizers tijdens de voorstelling ‘Sorry baby'.

RecensieCabaret

De cabaretier is net een sekswerker volgens Stefano Keizers

Stefano Keizers tijdens de voorstelling ‘Sorry baby'.Beeld Julie Hrudova

Cabaret
Stefano Keizers, ‘Sorry baby’
Gezien: Theater Heerlen, 23 januari 2020
Waardering: ★★★★★

Rebels cabaret maken: velen proberen het, maar vrijwel niemand slaagt er ook echt in. Toch is het Stefano Keizers nu al voor de tweede keer op rij gelukt. Na zijn indrukwekkende debuut ‘Erg heel’ brengt hij met ‘Sorry baby’ opnieuw een voorstelling die als ‘anticabaret’ getypeerd kan worden.

In die vorige show werd vooral het cabaret als podiumkunst te kakken gezet. Keizers liet zien dat de zogenaamde ontregeling die veel van zijn collega’s nastreven uiteindelijk nauwelijks echt ontregelend is. In ‘Sorry baby’ staat eerder de wereld achter de schermen centraal, de amusementsindustrie en de nogal dwingende logica daarvan.

Als het aan Keizers had gelegen, had hij hier namelijk helemaal niet gestaan. Na een aantal try-outs trok hij de conclusie dat ‘Sorry baby’ niet goed genoeg was en dat hij er dus maar beter de stekker uit kon trekken. Maar dat ging zomaar niet. Zijn regisseur en het impresariaat praatten stevig op hem in. Als hij nu de tour zou afblazen, zou hij een boel mensen teleurstellen, en bovendien met een flinke schuld achterblijven.

Een prachtige, maar bovenal ook pijnlijke show

En toen deed Stefano Keizers iets dat alleen Stefano Keizers kan doen. Hij besloot niet te stoppen, maar in plaats daarvan zijn voorstelling om te buigen tot een aanklacht tegen de kennelijk onontkoombare eis binnen het huidige cabaretbestel om te ‘leveren’. Het resultaat is een prachtige, maar bovenal ook pijnlijke show. Dat Keizers hier echt niet had willen staan, merk je aan alles.

Bij aanvang van de voorstelling treffen we de cabaretier liggend op de grond aan, reeds verslagen zou je kunnen zeggen. Hij bevindt zich in een met zacht tapijt bedekte cirkel, die is afgebakend met witte tuinhekjes, zijn kooi. Dan start er plots keiharde muziek in en begint hij hysterisch te dansen. Het is de komiek die zijn publiek tegen wil en dank entertaint, al begrijpen we dat pas later.

Linksboven op het podium hangt een scherm, waarop de minuten worden afgeteld van negentig naar nul. Zo lang duurt een avondvullende voorstelling volgens de geldende normen minimaal en daarmee voldoet Keizers aan de afspraak met zijn impresariaat. Voor hemzelf is het negentig minuten lang lijden.

Daad van verzet

De hele show is als een daad van verzet te beschouwen. Omdat de tour afblazen geen optie bleek, gebruikt Keizers zijn corvee op het podium dan maar om zand in de machine te strooien. Op talloze manieren maakt hij duidelijk dat amusement vandaag de dag in de eerste plaats een product is, met als voornaamste doel om de consument, oftewel: de theaterbezoeker, genot te bezorgen. De cabaretier verschilt in dat opzicht niet veel van een sekswerker. Het verband met prostitutie maakt Keizers ook expliciet, onder meer door ‘Die Ballade von der sexuellen Hörigkeit’ uit de Dreigroschenoper (1928) van Bertold Brecht ten gehore te brengen, bewust afschuwelijk lelijk gezongen.

Dit laatste voorbeeld laat zien dat ‘Sorry baby’, net als Keizers’ vorige voorstelling, op een slimme manier verbonden is met artistieke voorgangers. Er komen ook weer verschillende referenties aan de cabarettraditie langs. Zo doet het verbod om te applaudisseren dat we van Keizers krijgen sterk denken aan Hans Teeuwen, die in ‘Trui’ (1999) zijn publiek een slotapplaus ontzegde.

Er zijn vele redenen om deze show de hemel in te prijzen. Toch voelt het ook wrang om dat te doen. Keizers heeft er alles aan gedaan om zijn programma zo lelijk en onaantrekkelijk mogelijk te maken en hij zou oprecht wensen dat er zo min mogelijk mensen naar komen kijken. Dat is ongekend rebels en kritisch, maar alleen zolang we onthouden dat Keizers zelf zijn show louter ‘kut’ vindt, zoals hij zegt aan het eind, en het liefst zo snel mogelijk weer iets nieuws, echt goeds wil gaan maken.

Geheel tegen zijn zin toert Stefano Keizers nog tot en met eind mei met zijn voorstelling 'Sorry baby' door Nederland. Voor tickets en speeldata zie stefanokeizers.nl.

Lees ook:

Meesterlijk anti-cabaret van Stefano Keizers

Tja, u ziet geen sterren boven deze recensie. Dat is omdat ‘Erg Heel’, het debuutprogramma van Stefano Keizers, eigenlijk geen voorstelling is

Stefano Keizers: ‘De zomer is voor mij de meest stressvolle periode van het jaar’

Hoe vieren kunstenaars vakantie? Hoe laden ze hun creatieve batterij weer op? Vandaag: Stefano Keizers doet het liggend voor de tv, met gezouten pompoenpitten in zijn navel.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden