Piano

De broertjes Jussen tonen hun outfits met lef

Holland Festival in 2017

Popsterren dragen bij optredens graag een outfit van wereldberoemde designers. De pianistenbroers Lucas en Arthur Jussen vertrouwen tijdens hun concerten steevast op een relatief onbekende Nederlandse ontwerper. 

Toen Lucas en Arthur Jussen nog tieners waren kocht hun moeder voor hen jaarlijks rond Kerstmis bij C&A enkele keurige mini-pakken en overhemdjes – ‘op de groei’. Maar toen de jongens groter werden, was dit geen optie meer. Via een dirigent van een muziekgezelschap werd contact gelegd met modevormgever Peter George d’Angelino Tap. Die had net bijzondere, maar niet te opvallende outfits voor dat ensemble gemaakt. Zoiets leek de broers ook wel wat.

Inmiddels ontwerpt d’Angelino Tap al zo’n twaalf jaar vrijwel alle concertkleding voor de broers. Ze hebben nu elk ongeveer veertig outfits van zijn hand. Arthur: “Bij een concert gaat het natuurlijk als eerste om de muziek. Maar voor ons moet alles kloppen. Hoe we een stuk spelen, maar ook hoe we eruitzien. In de pakken van Peter George voelen we ons altijd meteen goed. Daar hoeven we ons geen zorgen over te maken en dat geeft rust en zekerheid.”

Alle kleding wordt gemaakt van bijzondere stoffen. Voor elk nieuw tenue wordt gezamenlijk nauwkeurig het doel en de uitstraling besproken. Zijn de pakken voor meerdere concerten inzetbaar en mogen ze niet te veel opvallen? Of is het voor een eenmalig optreden en kan de kleding knallen of iets onderstrepen? Zoals voor de openingsplechtigheid van de Amsterdamse Hermitage in 2009. Toen droegen de nog piepjonge broers blauwe pakken, opgesierd met borduursels en naaldvilt-decoraties van het door elkaar gehusselde Russische en Nederlandse wapen.

Transparante outfits en Warschau-pakken

Bij het concert voor de 75ste verjaardag van prinses ­Beatrix (2013) was de kleding eveneens uitgesproken feestelijk en kleurrijk. Tijdens de staatsbezoeken van koning Willem-Alexander en koningin Máxima aan Polen (2014) en Australië (2016) traden de broers op als zogenoemde contrapresentatie. De ‘Warschau-pakken’ waren gedecoreerd met toepasselijk gestileerd borduurwerk van de Poolse Adelaar en de Nederlandse Leeuw. In de kleding voor Sydney stond de flora uit het Australische wapen en de Nederlandse tulp centraal. Het leverde talrijke complimenten op.

De meest spraakmakende outfits waren de strak gesneden transparante pakken waarin het duo het – in de woorden van Lucas – “knettermoeilijke stuk ‘Mantra’ van Stockhausen” in 2017 in het Amsterdamse Concertgebouw speelde. Het vijf kwartier durende optreden is een ware slijtageslag voor de uitvoerenden, die zich in opperste concentratie ‘bloot moeten geven’. Zo ontstond het idee om doorzichtige pakken te maken. Voor de stevigheid werd de zijde organza gevoerd met tule en een ingewerkte boxer-short zorgde voor extra comfort en privacy.

Een recensent schreef: ‘Zowel in hun outfit als in hun eigenzinnige spel tonen de jonge pianisten lef.’ De naam van de ontwerper werd echter niet vermeld. Dat stak. D’Angelino Tap: “Ik heb als ontwerper een dienende rol, maar als een bedrijf een pak uitleent aan een televisiepresentator staat dit bij de aftiteling. In het culturele veld lijkt naamsvermelding taboe. Zelfs in de operakostuum-expositie in het Franse theatermuseum in Moulins is het spoorzoeken om de namen van de ontwerpers te vinden.” Hoewel de broers zich er wel degelijk voor inspannen, lukt zo’n vermelding meestal niet ‘vanwege claims- en rechten-angst’.

Kenmerkende snit

Menig musicus die ze tijdens hun tournees ontmoeten, is gecharmeerd van hun podiumkleding. Ze geven graag de gegevens van ‘hun’ ontwerper prijs, maar daar komt zelden een opdracht uit voort. Andersom zijn er voortdurend kapers op de kust; verschillende modeontwerpers zouden dolgraag in zee gaan met de mediagenieke Jussens. Maar vooralsnog verschijnen ze op het podium trouw in een ontwerp van d’Angelino Tap. Tijdens fotoshoots of rode-loper-momenten trekken ze een door een kledingbedrijf gesponsord pak aan of dragen ze gewoon hun eigen kloffie.

De concertkleding wordt exact op hun lijf gemaakt en ze kunnen zich er prima in bewegen. Dat komt onder meer vanwege een door d’Angelino Tap ontwikkeld patroonsysteem dat hij in de loop der jaren steeds verder heeft verfijnd. Door het ingenieus verleggen van naden vervalt onder de oksel de ronde naad. Dat geeft een goede coupe, maar ook meer bewegingsvrijheid.

De Jussens tijdens staatsbezoek aan Polen in 2014

Naast deze kenmerkende snit hebben de jasjes en overhemden meestal een hoog opgeknipte boord. Lucas lachend: “Die zijn niet zo hard als ze eruitzien hoor. Voordat ze kunnen gaan irriteren is het concert al lang afgelopen.” Ook experimenteert de ontwerper graag met sluitingen en kimono-achtige overslagen, opvallende knopen en exclusieve kralen. Hij noemt de bewerkelijke en tijdrovende items ‘couture’. “Maar de naaimachine wordt niet geschuwd hoor, dus dan mag het geloof ik niet zo heten.”

Net niet hetzelfde

De sets verschillen voor Lucas en Arthur meestal iets, bijvoorbeeld in lengte. D’Angelino Tap: “Als ze samen op één vleugel moeten spelen, laat ik borduursels van het ene jasje in het andere overlopen of spiegel ze. Hoewel ze een ijzersterk duo vormen, zijn het twee eigen persoonlijkheden en dat wil ik graag benadrukken. Maar voorop staat altijd dat ze zich er prettig en veilig in voelen.”

Met de jaren kregen de Jussens meer eigen ideeën en inbreng. Zo wilden ze steeds strakkere broekspijpen. Tijdens een passessie merkt Arthur dat daar echter grenzen aan zijn: hij kreeg zijn wreef niet meer door de extra smal gesneden pijp gewurmd. Meer dan één pasbeurt is er trouwens niet nodig en soms is er door tijdgebrek of afstand helemaal geen pasmoment. Willen ze, net als nieuwe schoenen, een pak niet even van te voren ‘inspelen’? Lucas: “Nee hoor, Peter George kent onze lijven en maten zo goed dat zo’n jasje altijd prima zit en vertrouwd en speelklaar aanvoelt.”

Lucas en Arthur Jussen

De broers Lucas (1993) en Arthur Jussen (1996) treden al vanaf hun prille jeugd op als pianoduo. Nog maar tien en dertien jaar oud speelden ze in 2006 in het Amsterdamse Concertgebouw een concert van Mozart voor twee piano’s. In 2018 waren ze de hoofdgasten tijdens het Prinsengrachtconcert in Amsterdam. Ondanks hun jonge leeftijd is hun oeuvre en tourneelijst zeer uitgebreid en maken ze al jaren deel uit van de internationale concertwereld. Ze worden alom geprezen en zijn overladen met prijzen.

Peter George d’Angelino Tap (1961)

Begonnen als modevormgever met een voorliefde voor materiaal- en patroonexperimenten verlegde hij zijn focus naar ‘het podium van operasolisten en andere uitvoerende artiesten’. Zijn werk is geleidelijk verschoven van overweldigende modekleding naar ‘draagbare kunstobjecten’. Vanaf 2016 regisseert en kleedt hij regelmatig opera’s voor de Zwitserse Opera St. Moritz en die van Bazel. Zo’n 12 jaar ontwerpt hij de podiumkleding van Lucas en Arthur Jussen. Hij werkt vanuit zijn atelier in Den Haag.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden