De Serie

De Britten zeurden veel over ‘Wanderlust’. Maar kijk vooral, en geniet

Toni Colette neemt als therapeute Joy in 'Wanderlust' zelf op de divan plaats. Beeld -

De Britse netflixserie 'Wanderlust' heeft, naast vele mooie momenten, één werkelijk briljante aflevering. Aflevering 5. De voorlaatste.

Joy (een fantastische Toni Colette) en Alan (Steven Mackintosh) zijn vijftigers met drie bijna volwassen kinderen en een heerlijk 'bohemian chic' huis met weelderige gordijnen, mooi bedrukt behang, fijne schemerlampen, veel kussens en boeken. Zij is relatietherapeut, hij is leraar. Er lijkt op het oog niet zoveel mis, behalve dat ze geen zin meer hebben in seks met elkaar. 

Ze komen tot de afspraak dat ze seks mogen hebben met anderen om zo hun gezamenlijke liefdesleven te reanimeren. Scheiden willen ze niet. Joy ontmoet een geschikte kandidaat in het zwemklasje dat ze sinds haar fietsongeluk bezoekt. Alan legt het aan met zijn mooie, vrolijke collega Claire die hem weer aan het blowen krijgt en kennis laat maken met de sensuele hiphop van Warren G.

Joy en Alan willen open zijn over hun onconventionele arrangement: tegen hun bedpartners, tegen hun kinderen, ja, eigenlijk tegen iedereen. Dat levert pijnlijke én komische situaties op, zoals de maaltijd waarbij ze het nieuws op luchtige wijze met hun kinderen proberen te delen, en een gezellig bedoeld avondje uit van de twee 'nieuwe' stellen in een karaokebar. Alles loopt natuurlijk anders dan bedoeld.

Gekunsteld

En dan volgt die aflevering waar alles wat we hiervoor zagen radicaal wordt stilgezet, als een soort omgekeerde oerknal. Alle verhaallijnen en verwikkelingen die als traag vuurwerk sierlijk uiteen zijn gespat gaan radicaal terug in de huls: waar begon dit verhaal nu echt? Welke laag missen we? Therapeute Joy bezoekt wekelijks zelf een psychotherapeut met wie ze een haat-liefde-verhouding heeft. Angela. In deze aflevering kijken we bijna uitsluitend naar deze twee vrouwen, tegenover elkaar in van die typische therapeutenfauteuils. 

De dialogen zijn indringend, er vallen lange stiltes. Deze scènes zijn versneden met flashbacks naar Joys jeugd, waar Angela graaft naar Joys verhouding tot seks en intimiteit. Mij bracht deze aflevering naar het puntje van de bank, zó spannend. En al kun je twijfelen aan de methode van de therapeute, die Joy wil definiëren aan de hand van één beslissend moment; het werkt geweldig als contrapunt in de serie.

In Britse media werd flink gezeurd over deze serie, die te traag zou zijn en te gekunsteld, die stomende erotiek had beloofd maar niet bracht. Het was toch beter als korter toneelstuk, nu was alles zo uitgesmeerd. Ze zijn er tot op het bot verwend, daar aan de overkant van het Kanaal. Kom er maar eens om in ons barre land, waar we het - een paar uitzonderingen daargelaten - met vervelende misdaadseries, slechte comedy en altijd houterige dialogen moeten doen. 

Kijk en geniet, zou ik zeggen. Om te beginnen van de soundtrack. En van de geweldige acteurs. En kijk dan vooral nog een keer voor de details. Het boekje dat Alan aan Joy stuurt na het overlijden van haar moeder is getiteld 'A Grief Observed', C. S. Lewis schreef het na het overlijden van zijn vrouw. Ze heette Joy. Van die dingen.

'Wanderlust', script en regie Nick Payne, 6 afleveringen, te zien op Netflix.

In ‘De Serie’ wordt iedere week een serie besproken die te zien is op tv, Netflix of ergens anders. Andere afleveringen vindt u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden