recensie

De advocaten komen er niet goed vanaf in ‘De Ridder’

Clara Cleymans speelt Helena De Ridder.

‘De Ridder’ deed het op televisie nooit zo goed als ander Vlaamse misdaadseries, maar de serie biedt wel een nieuw perspectief: dat van het Openbaar Ministerie.

Toen de Vlaamse misdaadserie ‘De Ridder’ een paar jaar geleden bij de NPO werd uitgezonden, was die niet direct een hit. Blijkbaar zat de Nederlandse kijker niet te wachten op wat de opvolger van ‘Flikken’ en ‘Witse’ moest worden. Nu krijgt de serie, en daarmee ook de kijker, een nieuwe kans op Videoland en Netflix. Vier seizoenen staan er klaar.

Niet dat De Ridder een typische binge-serie is – oftewel eentje die je het liefste in één keer wil verslinden. Elke aflevering, tenminste in het eerste seizoen, behandelt een nieuwe zaak, van de eerste melding bij de politie tot de straf van de rechter. Dat allemaal bezien vanuit Helena De Ridder (gespeeld door actrice Clara Cleymans). Ze is officier van justitie, of op z’n Vlaams openbaar aanklager in Gent. 

Overigens zag die stad de serie als goede citymarketing en betaalde eraan mee. Misschien dat daarom de beelden van drukke pleinen en stadsaanzichten tussen de scènes zijn gemonteerd?

Een rode draad in de reeks is er wel. In het eerste seizoen is dat de zaak die ervoor zorgt dat De Ridder de overstap maakt van de advocatuur naar het Openbaar Ministerie. Die zaak draait om seksueel misbruik in een weeshuis, waarin de partner van haar advocatenkantoor een dubieuze rol speelt.

Dat is trouwens ook een terugkerend thema in de serie: de advocaten komen er niet goed vanaf. Of dat nou is omdat ze hun idealen graag laten varen in het belang van hun cliënten of omdat ze onhandelbaar zijn in de rechtszaal. Daar tegenover staan de openbaar aanklagers. Over het algemeen idealisten, die als ze even buiten de lijntjes van de wet dreigen te kleuren, zichzelf snel weer tot de orde roepen.

Geen privéleven

De populariteit van de voorlopers Flikken (tien seizoenen) en Witse (negen seizoenen), heeft De Ridder niet weten te evenaren. Na vier seizoenen stopte de serie. Of dat terecht is, is een tweede, maar met De Ridder hebben de Vlamingen wel weer een nieuw perspectief gevonden in de misdaadserie. Dit keer geen rechercheur in de hoofdrol die zoveel werkt dat haar privéleven eraan onderdoor gaat, maar een aanklager die zoveel werkt dat van een privéleven amper sprake is. Staat ze net in de kroeg tegenover een aantrekkelijke man, gaat die altijd aanwezige telefoon weer. Blijkbaar hoort een dergelijk arbeidsethos bij het genre.

Helena De Ridder, met het kenmerkende rode haar, is soms misschien wat tactloos, maar uitermate ambitieus en idealistischer dan je op het eerste gezicht zou denken. Daarmee weet ze niet alleen de kijker te overtuigen. Ook haar collega’s bij het OM, die alles behalve staan te wachten op die felle advocate die ze uit de rechtszaal kennen, sluiten haar uiteindelijke in de armen.

In ‘De Serie’ bespreken we iedere week een programma dat te zien is op tv, Netflix of ergens anders. Andere afleveringen vindt u hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden