Recensie Muziek

Dat zoiets moois bestaat... de muzikale emotie van bariton Christian Gerhaher en pianist Gerold Huber

Klassiek
Christian Gerhaher/Gerold Huber
Britten, Brahms e.a.
★★★★★ 

Aan je stoel genageld door zoveel schoonheid: soms komt het voor, ­zoals deze week aan ’t IJ, waar bariton Christian Gerhaher en pianist Gerold Huber waren neergestreken. Boeiender kon het tiende seizoen van de serie Grote Zangers niet ­geopend worden.

Drie weken geleden was Gerhaher te gast bij het Gustav Mahler Jugendorchester, in het Concertgebouw. Zijn uitvoering van Mahlers ‘Rückert-Lieder’ betekende voor velen een ongeëvenaarde luisterervaring. Collega-bariton Matthias Goerne was erbij, en zat geconcentreerd en met grote ogen te luisteren naar zijn land- en generatiegenoot.

Gerhaher debuteerde in de IJ-serie, vergezeld door zijn vaste duopartner. Voor het intieme lied met pianobegeleiding is zijn stem nog beter geëquipeerd dan voor de Mahler-liederen met orkest. De resonans die ontstaat als hij mengt met het geluid dat Huber uit de klankkast van de vleugel tovert, is van hoge kwaliteit en maximaal aantrekkelijk.

Gerhaher is een van de weinige zangers bij wie je, mits je de taal ­beheerst, geen liedtekst hoeft mee te lezen om te begrijpen wat er nu eigenlijk klinkt. Ieder woord is te verstaan, de inhoud van iedere frase is duidelijk. De bariton is een verteller. Dat is een van de redenen waarom hij zo dichtbij komt als uitvoerder.

En tegelijkertijd blijft hij op afstand, ook door zijn sobere podiumpresentatie. De muzikale emotie is diep doorvoeld maar toch beheerst, en treft het hart daardoor des te krachtiger, zoals in Dvoráks ‘Bijbelse liederen’ en Moessorgski’s ‘Liederen en dansen van de dood’. De organische lijnen en zangerige retoriek: ze ­waren vanzelfsprekend voor zowel Gerhaher als Huber, die hun uitvoeringskunst ineen vlochten.

Puur kwam ook werk van Brahms over het voetlicht. En met het zingen van een aantal van Brittens Purcell-liederen, had Gerhaher daar niet nog even mee door kunnen gaan? Het is muziek die niets duldt, geen opsmuk, geen theater, maar ook geen kleurloosheid. Precies datgene wat ertussenin zit wisten zanger en pianist te vangen. Dat zoiets ­bestaat...

Lees ook: 

‘Parsifal’ van Wagner is een triomf voor Pierre Audi 

In de wondere wereld van Pierre Audi's productie van Wagners ‘Parsifal’ liepen zangers rond die nauwelijks te overtreffen waren, en die zich hoor- en zichtbaar senang voelden in deze compassievolle omgeving. Jonas Kaufmann (Parsifal), Nina Stemme (Kundry), René Pape (Gurnemanz), Christian Gerhaher (Amfortas) en Wolfgang Koch (Klingsor), allemaal gaven deze wereldsterren in deze vierde voorstelling van de reeks het allerbeste van zichzelf. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden