Review

Dansend tastend tussen jaloezie, liefde en vriendschap

AMSTERDAM - Dansvoorstellingen voor jongeren zijn vaak een ode aan de hiphopcultuur. Breakdance en streetdance, met acrobatische headspins en backspins vormen de inspiratie voor de choreografieën. Sportschoenen, petjes en merkkleding zijn de basis voor de kostuums. Een scratchende dj op het toneel doet de rest. Maar dit zien we ook al op popconcerten, videoclips en in de disco. Het is een verademing dat de vier dansers in de voorstelling 'De Tweede Etage' iets heel anders proberen.

De relatief onbekende groep Mantaan maakt theater en dans. Afhankelijk van het concept slaat de weegschaal de ene keer door naar theater, de andere keer naar dans. In 'De Tweede Etage' vormen alledaagse bewegingen de inspiratiebron voor originele choreografieën, met een verhalend karakter.

Op de tweede etage van een stadwoning vertoeven drie vrienden en ieder van hen is afkomstig uit een andere cultuur. Dat zien we niet alleen aan hun uiterlijk, maar ook aan de persoonlijke inrichting van drie multifunctionele kasten van de mannen. De meest rationele van hen heeft de wanden van zijn miniwoning beplakt met geometrische prenten van Escher. De Iranees bewoont een kleurige Arabische bedstee en de zonnige Braziliaan slaapt in een kast vol kleding. De gezamenlijke huiskamer ziet er uit als een rommelige studentenflat, met lege drankflessen en volle asbakken.

De voorstelling komt wat stroef op gang, met voor de hand liggende teksten over trivialiteiten. Maar al snel gaat het spel organisch over in eenvoudige dansbewegingen, waarin de drie vrienden elkaar aftasten met vriendschappelijke krachtmetingen. In de loop van de voorstelling leidt de combinatie van alledaagse bewegingen en moderne dans tot wervelende choreografieën op lekker in het gehoor liggende muziek. Door de komst van een vrouw neemt de rivaliteit tussen de jongens toe en komt de mannenhuishouding op zijn kop te staan. De vriendin van de Iranees neemt haar intrek in de woning en samen dansen zij erotische duetten, die de andere twee in rep en roer brengen. Jaloezie stelt de vriendschap op de proef en verborgen emoties komen dansant aan de oppervlakte.

Zonder al te veel nadruk staan de typische puberthema's centraal. De zoektocht naar de juiste houding tegenover leeftijdsgenoten, het leren maken van eigen keuzes en het vinden van een eigen plek in de wereld. Persoonlijke interviews met de dansers over hun leven, liefdes en vriendschappen met mannen en vrouwen vormden de inspiratiebron voor de voorstelling. Het script van Mart-Jan Zegers is wisselend van kwaliteit, maar laat een serie poëtische monologen horen. Vooral de teksten van de vrouw over de moeizame zoektocht naar de ware liefde is bij momenten wondermooi.

De dansers vertalen de onderlinge sfeer vaardig in beweging en zijn danstechnisch veelzijdig. Renato Bertolini volgde een klassieke- en moderne dansopleiding in Brazilië. Job Cornelissen is afkomstig van de Rotterdamse Dansacademie en Danielle van de Ven is zowel danseres als actrice. Sassan Saghar Yagmahi is in het jongerentheatercircuit de meest bekende van het viertal en is onder meer huischoreograaf van het jongerentheater DOX. In de choreografieën vinden ze een gezamenlijke bewegingstaal, die jongeren een ruime blik biedt op de zeggingskracht van dans.

Uiteindelijk vertrekken de drie jongens een voor een uit het appartement en krijgt het meisje het rijk alleen. Danielle van de Ven speelt de overgang van eenzaamheid naar geluk heel mooi. Aanvankelijk kijkt ze verbouwereerd om zich heen om vervolgens in een gedanste solo de ruimte energiek naar haar hand te zetten. 'De Tweede Etage' is veroverd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden