Opinie

Dames overrompelen met grimmige grappen

Op het bijna lege toneel staat een ouderwetse blauwe kinderwagen in een spot. Dingdong. De vrouw van de winkel roept over de intercom om dat er een baby is gevonden: “Wil de ouder of verzorger zich melden bij de klantenservice.“ Ojee, denk je meteen, dit gaat vast niet goed aflopen.

Dames voor na vieren - Hanneke Drenth & Anne van Rijn - leerden elkaar drie jaar geleden kennen op de Koningstheater academie in Den Bosch. Tijdens een werkweek probeerden ze voor het eerst samen iets uit op het podium en ze kwamen er achter dat dat werkte. Vorig jaar deed het duo mee aan het Amsterdams Kleinkunst Festival waar ze een gedeelde Wim Sonneveldprijs (van de jury) en een volledige Publieksprijs mee naar huis namen. Ze overrompelden met vlijmscherpe scènes tussen bijvoorbeeld een moeder en dochter, als ontwapenend Koninginnedag-duo en vooral met hun ijzersterke mimiek. Muzikaal was het trouwens ook dik in orde.

Nu, anderhalf jaar later, zijn de Dames klaar voor hun eerste avondvullende voorstelling, 'Tja tja tja'.

Het festival-halfuurtje hebben ze opgerekt naar een dikke vijf kwartier. En ze overrompelen nog steeds. Het spelplezier spat van het podium, ze zijn gegroeid in hun timing en in contact leggen met de zaal. Het leuke is ook dat de rolverdeling tussen Drenth en Van Rijn voortdurend wisselt. Net als je een hekel krijgt aan de ijskoude moeder die Van Rijn speelt - ze bitst tegen haar dochter die gierend huilt dat naar huis komen echt geen optie is - wordt dat in de volgende scène omgedraaid doordat Van Rijn dan op haar kop gezeten wordt door Drenth: “Neehee, je moet in de maat zingen.“

Steeds staan relaties centraal in de voorstelling, een heerlijk gebied om in te grasduinen. Een vrouw als lopende opblaaspop, die alles voor je doet, dat wil elke man wel. Drenth excelleert als robot-vrouw en ook hier is het wachten op de - waarschijnlijk slechte - afloop. Er hangt voortdurend iets onheilspellends in de lucht en dat maakt 'Tja tja tja' spannend tot het eind. Tussen de grimmig-grappige scènes door zitten mooie, maar ook humoristische liedjes gestrooid, evenals poëzie die veel weg heeft van Marsman. Hun 'Moeders op het strand' is een moderne ode aan 'Denkend aan Holland'.

Dames voor na vieren heeft wel wat weg van Plien & Bianca, dat andere damesduo dat in korte tijd zeer succesvol werd. Voor Drenth en Van Rijn ligt een mooie toekomst klaar.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden