Recensie Criminal

‘Criminal’ wekt de suggestie van een wereld buiten het ondervragingshok

Beelden uit de serie ‘Criminal'. Als kijker zit je vaak op het puntje van je stoel.

Vier landen, vier talen, vier productieteams, vier series, één locatie. De aparte aanpak van de Netflix-serie ‘Criminal’ werkt verfrissend.

Soms is een aflevering in een politieserie anders dan anders. Geen achtervolgingen, geen inval, geen surveillance met afhaaleten. Een aflevering waarin het allemaal draait om de ondervraging van de vermoedelijke dader, bijvoorbeeld in de systematische ondervragingen uit de onvolprezen serie ‘Line of Duty’. Zo’n aflevering vraagt veel van de acteurs en het camerawerk. Geen routinehandelingen om de aandacht af te leiden, geen bijzondere locaties. Een kaal hok met een spiegelend raam, een gang, een koffie-automaat. Het gebouw zou overal ter wereld kunnen zijn, het zijn de acteurs die in hun tekst en mimiek de buitenwereld tot leven brengen.

Spiegel en koffie-automaat

Hoe je met een nietszeggend hok een spannend verhaal maakt, is nu te zien in de serie ‘Criminal’. Een bijzonder Europees Netflixproject: in plaats van acteurs uit meerdere landen die samenwerken, maakten vier afzonderlijke teams uit verschillende landen elk een apart blok van drie afleveringen; er is een Spaans, Frans, Brits en Duits verhaal. De acteurs, de regisseurs en zelfs de scenarioschrijver zijn in elk land anders, alleen de opnamelocatie, het ondervragingshok met de spiegel en de koffie-automaat op de gang zijn hetzelfde. Niet alle afleveringen zijn even sterk, toch is de serie verslavend.

Dat komt onder andere door de kleine verschillen die Europa zo interessant maken. Die verschillen komen dankzij het format prachtig naar voren. Elk land heeft een eigen geschiedenis, een eigen manier van met elkaar omgaan, een eigen taal. In de eerste Duitse aflevering speelt de val van de Muur een hoofdrol, de Franse serie begint met een overlevende van de schietpartij in de Bataclan. Geen ruwe Amerikaanse toestanden, niet of nauwelijks wapens, het gaat om de psychologie van het verhoor, en over hoe de inspecteurs er binnen een etmaal in moeten slagen de verdachte de waarheid te laten spreken.

Op het puntje van je stoel

De klok is daarbij de grootste ­vijand, de verdachten moeten binnen 24 uur worden aangeklaagd, anders gaan ze vrijuit. Af en toe is het razend spannend, soms aangrijpend. De verhaallijn kan binnen de drie kwartier van de aflevering behoorlijk heen en weer schieten, alsof de schrijvers bang waren de kijkers te vervelen. Onterecht.

De makers van Criminal zijn niet de minsten. Zo speelt in de Duitse versie Peter Kurth (‘Tatort’, ‘Babylon Berlin’) een prachtige rol en is Lee Ingleby (Bacchus in ‘Inspector George Gently’) een van de rechercheurs in de Britse versie. Het sterkst is Criminal op de momenten waarop de inspecteur weet door te dringen tot de koppige verdachte. Soms met behulp van foto’s, een huisdier of een slimme leugen, meestal simpelweg met mensenkennis. Het mooiste is dat je als kijker vaak op het puntje van je stoel zit en de wereld waar de verdachte vandaan komt tot in detail voor je ziet. Dichter bij theater zal een Netflixserie niet snel komen.

‘Criminal’ is te zien op Netflix.

In ‘De Serie’ wordt iedere week een serie of podcast besproken die te zien is op tv, Netflix of ergens anders.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden